Foto: Aranka van der Pol
ma 10 sep 2012, 12:07 | 0 reacties

Weblog duurzaam toerisme

De tao van reizen

door Aranka van der Pol
Iedereen die wel eens langere tijd weg is geweest, weet het. Reizen is niet altijd alleen maar leuk, onderweg is het soms ook even slikken. Als je midden in de nacht geen hotel meer kunt vinden, de stuurdemper van je tuktuk lostrilt, het continu regent en de badkamer uit elkaar valt bijvoorbeeld. Paul Theroux wijdde er een boek aan: de tao van het reizen, ‘de weg’ tussen de goede en minder goede ervaringen die je onderweg hebt.


Weekendabonnement
Proefabonnement,
10 weken € 30,-!

Maar de afgelopen dagen leek de balans tussen deze twee verstoord.

In Dieppe kwamen we veel te laat aan en werd het langzaam donker. Ik wilde eten, douchen, slapen en de tuktuk opladen. Het meisje van de plaatselijke VVV schoof me een boekje met adressen in de hand en wenste me veel succes. In de omgeving was – voor mijn budget - geen betaalbaar hotel of camping te vinden waar plaats was en na een zoektocht van twee uur beet mijn hond van pure honger (of was het wanhoop?) een voorbij paraderende dame in haar bil.

 

Op weg naar Fecamp de volgende dag tuktukten we langs romantische baaitjes en idyllische dorpjes, onderwijl verrast door prachtige rotsformaties. Totdat we stilstonden in het enige plaatsje waar geen terrasjes met houten stoelen en ambachtelijke winkeltjes te vinden waren. Maar wel een mevrouw die frieten serveerden die je uit kon wringen. Slechts 5 uur hadden we hier nodig om de tuktuk weer voldoende op te laden. In die tijd kun je 35 spelletjes petanq spelen.

 

In Fecamp verloren we een weekbudget in het casino en sliepen in een met rood verlichte hoerenkast met koude douche, die rook naar natte sokken.

 

Toegegeven: Etretat was (en is) prachtig. De rotsen waar je doorheen kan kijken, bekend van menig ansichtkaart, blijven je blik vangen. En het lopen op de golfbaan (hole nummero 10) precies gelegen met uitzicht over de baai moet fantastisch zijn. Vooral als het niet de hele dag bewolkt is.

 

Via Le Havre reden we over de pont de Normandie naar Honfleur. Meerdere keren werden we gewaarschuwd voor de stalen hangbrug van 2,143.21 meter, waar een tolweg overheen loopt, want: ‘levensgevaarlijk’ ‘veel te steil’ en ‘zonder uitwijkmogelijkheid’. Maar zonder problemen reden we naar de overzijde, Honfleur tegemoet.

In het mooie stadje schijnt de zon, lacht iedereen vriendelijk, slapen we in een perfecte gites voor weinig en begin ik de weg een beetje te vinden.

www.travel2share.com

Weblog #1 : Inladen, afladen, opladen

Weblog #2 : Il Pleut

GERELATEERDE ARTIKELEN
20-05: 
Wet voor Chinese toeristen
19-05: 
´Goedkoop tanken´
18-05: 
Flirtcoupés in de metro
18-05: 
Uitgekleed
17-05: 
Bagageneurose

Schrijf een reactie
Login
De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

© 1996-2013 TMG Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Gebruiksvoorwaarden | Privacy | Cookies | Cookie-voorkeuren | Disclaimer