Mijn vraag van vorige week naar de ervaringen van lezers met de kwaliteit van consulaire bijstand in het buitenland leverde vooral een lawine van klachten op. In veel gevallen beklagen lezers zich over onvriendelijkheid, gebrek aan empathie en nog niet de geringste neiging tot enige hulpvaardigheid bij ons corps diplomatique.
„Ik ben van mijn hele leven nog nooit zó honds, koud, onwelwillend, asociaal, onvriendelijk en onmenselijk behandeld”, mailt mij Henk de Snoo over het consulaat in de Javaanse stad Soerabaja (Indonesië), waar noodpaspoorten moesten worden afgegeven, nadat in zijn reisgezelschap een tas was gestolen. In heel wat klaagmails gaat het over beroving van toeristen, die daardoor van het ene moment op het andere niets meer hebben. En tóch geen enkele hulp van de ambassade. Daar mag door het ministerie van Buitenlandse Zaken best eens duchtig onderzoek naar worden gedaan.
„Ten koste van honderden miljoenen spant Nederland zich enorm in voor rechtvaardige behandeling van mensen uit de hele wereld”, constateert J. Janssen. „Moet kunnen, wij zijn immers een beschaafd land. Maar als onze eigen landgenoten in het buitenland zonder enige schuld in de problemen komen, bijvoorbeeld door corrupte politie, criminaliteit of ander onvoorspelbaar onrecht, dan laten wij ze barsten. Is dat beschaafd?"
„In Polen werd ik beroofd”, mailt Rinus de Jonge. „Ik ben toen naar onze ambassade in Warschau gegaan, maar voor een noodpas moest ik eerst betalen, terwijl ik dus geen geld meer had. Zo werd ik weggestuurd: zoek het maar uit!"
Annie Sloth mocht, zoals ze mij mailt, „van onze diplomaten in de Chinese stad Guangzhou terug naar huis lopen”, nadat zij hun hulp inriep. Met ernstige kwetsuren verbleef zij een maand lang in een ziekenhuis na een aanrijding door een stadsbus: „Nooit meer iets van het consulaat gehoord."
Frank Groebe, in Thailand woonachtig, is juist erg te spreken over onze ambassade daar. „Voor een nieuw paspoort maak je on-line een afspraak en ook als mijn Thaise vrouw voor een vakantievisum komt, wordt zij correct geholpen."
Mailt de één mij als een hond te zijn behandeld, de ander die mét z’n hond bij onze ambassade verscheen, kreeg daar zelfs een bakje water, zoals I. Volder overkwam in Slowakije. De tas met papieren en autosleutels was gestolen en de ambassade in Bratislava bood vriendelijk álle noodzakelijke hulp.
„Uw advies om nooit op reis te gaan zonder een goede reisverzekering, onderschrijft Buitenlandse Zaken van harte”, aldus een woordvoerder van minister Rosenthal. „Onze ambassades en consulaten over de hele wereld zijn 24 uur per dag 7 dagen in de week bereikbaar voor noodgevallen”, bezweert zijn ministerie mij. Maar heel wat lezers melden, met grote stelligheid, dat dit in de praktijk bij een aantal posten absoluut niet het geval is.
„Wij nodigen burgers met klachten over ambassades uit hun bevindingen te sturen aan onze klachtenpostbus”, reageert BuZa. Het departement zegt desgevraagd dat dit zeker ook geldt voor Arie den Toom, die op internet publiekelijk reageerde met een ernstige beschuldiging van seksuele intimidatie door onze consul in de Egyptische hoofdstad Cairo.
© 1996-2013 TMG Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Gebruiksvoorwaarden | Privacy | Cookies | Cookie-voorkeuren | Disclaimer