• Home
  • Er Op Uit
  • Verre reizen
  • Stedentrip
  • Weekje weg
  • Cruises
  • Kamperen
  • Fietsen en wandelen
  • Prijsvraag
  • Wintersport
  • Vliegtickets
  • Specials
    • Corendon
 
 
Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
De olifanten van Buffelsdrift pakken hun Kodakmomentje De olifanten van Buffelsdrift pakken hun Kodakmomentje Foto: De Telegraaf

Karoo National Park

di 05 feb 2013, 14:21 | 0 reacties

Zuid-Afrika

Groot avontuur in Klein Karoo

Door Marcel Peereboom Voller

„Ga jij maar.” Ik krijg een elleboogje van mijn zoon en doe een stap naar voren. De ogen van het jachtluipaard kijken door me heen. Er is geen weg terug. Wat moet, dat moet. Ik leg mijn hand op zijn vacht. De cheetah verheft zijn kop, de spieren in zijn nek verstrakken. Wat ben ik in hemelsnaam aan het doen? Maar dan begint het dier te spinnen, zoals onze huiskat. Alleen iets harder…

De hartelijke ontmoeting met het snelste landdier ter wereld was één van de hoogtepunten van de reis naar Klein Karoo, een stukje Zuid-Afrika dat deel uitmaakt van het enorme halfwoestijngebied Karoo. Vrij vertaald betekent het ‘plaats van grote dorst’, hetgeen niet refereert aan de uitstekende wijnen die er worden geproduceerd, maar aan het klimaat: het is er warm en droog. Echt struisvogelweer. Al is daar de eerste dag van onze trip niets van te merken. Wanneer het propellervliegtuig landt in het stadje George, staat in de plenzende voorjaarsregen onze gids te wachten. Hannetjie Coetzee van Orbit Trips zal ons de komende dagen langs de mooiste en avontuurlijkste plekjes van Klein Karoo leiden.

De eerste stop is het pittoreske guesthouse Die Gat, een boerenhoeve uit 1800. De gebouwen zijn door eigenaars Anton en Susan Schoeman omgetoverd tot zes comfortabele huisjes. Je kunt er zelfs slapen in een verbouwde ossenwagen, het iconische voertuig dat in vroeger tijden diende als huis, ziekenhuis, oorlogsmachine en nu, in Die Gat, als hotelkamer. In de voorkamer van de ‘farmstead’ overheersen Delfts blauw en de Afrikaner boerentraditie. In diezelfde traditie bereidt Susan haar overheerlijke ‘boerekos’: eiervrucht, boboti en chicken pie worden samen met andere reizigers genuttigd aan de grote tafel in het voorhuis. Het haardvuur knappert, vogeltjes vliegen in en uit, Anton onthult zijn familiegeschiedenis en boven het indrukwekkende landschap dampt een mysterieuze avondmist.

 

Foto: De Telegraaf

 

Ezelswagentjes

Op een steenworp afstand ligt De Rust, een fotogeniek plaatsje dat in 2011 tot ‘Dorp Van Die Jaar’ werd verkozen. De Rust doet zijn naam eer aan. Kalm trekken de ezelwagentjes door de hoofdstraat, waarin een verzameling bont gekleurde arts & crafts-winkeltjes de toerist moet verleiden tot de aanschaf van glaswerk, ouderwets snoepgoed en andere snuisterijen. Winkeltjes met namen als Mrs Moerby & Anti Potgedonner kunnen per ezelwagen worden aangedaan. De dieren, karretjes en eigenaren hebben zich verenigd in De Rust Donkey Club, een ‘ezelbewustzijnsproject’ waardoor ezelonvriendelijke omstandigheden tot het verleden behoren.

Zoonlief is zich van iets anders bewust: ezeltjes zijn leuk, maar gaan we ook "echte dieren" zien? Hij wordt op zijn wenken bediend als hij de volgende morgen wakker wordt van snorkende geluiden buiten zijn tent. Nou ja, tent… Het is een luxueuze bungalowtent op Buffelsdrift Game Lodge. Logeren in het wild, maar wel op stand! De waterfront tenten staan aan de rand van een meer waarin nijlpaarden hun ding doen, terwijl in de heuvels op de achtergrond springbokken en koedoes grazen. Een uitzicht waarvan je de hele ochtend ontspannen kunt genieten tijdens het ontbijt op het ‘deck’, of je kiest meteen voor actie.

Ochtendsafari

Een ochtendsafari te paard over de Buffelsdrift-gronden is een must, en door de uitstekende begeleiding voor het hele gezin goed te doen. Net als de ontmoeting met de drie olifanten die op Buffelsdrift ‘wonen’. Het levert niet alleen een leuk Kodak-momentje op als je een slurf om je schouder krijgt geslagen; het is ook een lesje in nederigheid en ontzag. Als we dan ook nog ’s avonds met de jeep verder het terrein verkennen en vlak voor zonsondergang een witte neushoorn in het struikgewas spotten, liggen we voor we het weten weer tevreden te luisteren naar de nachtelijke symfonie aan dierengeluiden. Wat snorkt daar nou toch buiten de tent?

 

Foto: De Telegraaf

 

Oudtshoorn is de hoofdstad van de Klein Karoo en als je er doorheen rijdt, vallen vooral de ‘verenpaleizen’ op. Begin 1900 lieten welvarende struisvogelboeren hun rijk gedecoreerde huizen bouwen van het geld dat zij verdienden met de verkoop van struisvogelveren. Een erg hip item in die tijd, van Parijs tot Londen. Nu worden de veren als souvenir op staat verkocht en bungelt een klein exemplaar aan mijn sleutelhanger. In de omtrek van Oudsthoorn liggen echter nog steeds de uitgestrekte struisvogelfarms, waar je met een beetje geluk de geboorte van zo’n loopvogel kunt meemaken.

Vanuit guesthouse Die Opstal – alweer die historie: in deze gebouwen werden de ossenwagens gerepareerd en gestald – maken we ons op voor een tocht over de Swartberg Mountain Pass, die Klein Karoo scheidt van de grote Karoo. Daartoe melden we ons aan de voet van de berg bij Swartberg-specialist Kobus. “Quite a character,” had onze gids al gezegd en dat klopt. Deze grote, vriendelijke, goedlachse reus neemt je op geheel eigen wijze mee over ‘zijn’ Swartberg. Vol met anekdotes, maar intussen bekend met álle flora en fauna dat dit stukje adembenemende natuur te bieden heeft.

Roosterkoeken

Tegelijkertijd is Kobus de man van de catering. Op zijn land, dat hij Kobus se Gat noemt, wacht bij terugkomst een gezellige braai, geprepareerd op de kolenfornuizen en het open vuur van zijn ‘veldt restaurant’. Roosterkoeken, potjiekos, mals Karoo-lam… Het is allemaal té lekker.

Als het tijd is om terug te vliegen vanuit George is het dan eindelijk echt struisvogelweer. Vanuit het vliegtuigje gezien slinkt de imposante Swartberg tot een klein broccolibos. Maar ik zou toch zweren dat we de donderende lach van Kobus nog steeds tussen de bergwanden heen en weer horen kaatsen. O ja, nog even over dat jachtluipaardje aaien: doe dat alleen onder strikte begeleiding (zie kader). Ondanks het feit dat cheetah’s de mens niet als prooi zien, moet je de kat natuurlijk niet op het spek binden.

Reiswijzer

Het is elf uur vliegen van Amsterdam naar Johannesburg, maar het grote voordeel van een Zuid-Afrikareis is het ontbreken van tijdsverschil. Kijk voor alle aanbieders van vluchten naar Zuid-Afrika op het internet. Een binnenlandse vlucht brengt ons nog eens 1000 kilometer verder naar het stadje George in de West-Kaap. Via een stukje van de fameuze Garden Route gaat het met de auto 60 kilometer richting de hoofdstad van Klein Karoo, Oudtshoorn. Alle beschreven trips zijn vanuit deze ‘struisvogelstad’ te maken.

Er gaan bijna twaalf (11.8) Zuid-Afrikaanse rand in één euro. De reis mag wat kosten; het verblijf in het landelijke Klein Karoo is relatief goedkoop. Met vier personen dineren voor nog geen zestig euro, is geen uitzondering.

De plaatsen in de Klein Karoo worden met elkaar verbonden door de pittoreske route langs de weg R62.

Info: www.southafrica.net; www.mijnzuidafrika.nl

Meer info over tours en verblijf: www.diegat.co.za; www.derust.org.za; www.orbitadventuretours.com; www.deopstal.co.za; www.kobussegat.com; www.turnberryhotel.co.za

Krokodilkijken

We gaan naar Afrika om wilde dieren te zien, niet om naar een dierentuin te gaan! Toch maakten we voor de Cango Wildlife Ranch graag een uitzondering. Het motto van het park is ’conservatie door educatie’. Het in stand houden van de natuur door kennisoverdracht; dat is waar het in Cango om draait. Verwacht geen rondgang langs tralies, de dieren leven er in hun natuurlijke habitat. Verhoogde looppaden leiden je tot vlak boven het leefgebied van de witte leeuw en het Afrikaanse luipaard. Dichterbij kan niet.

Of toch: de ontmoeting met de cheetah, zoals in het verhaal beschreven, vond hier plaats. Om het machtige dier achter de oren te kunnen krabben, is een unieke ervaring en het kleine extraatje dat je hiervoor betaalt vloeit rechtstreeks terug naar het welzijn van de dieren. Het kan nog spectaculairder door in een kooi te stappen en langzaam af te dalen tussen de nijlkrokodillen. Mits je niet, zoals deze verslaggever, wordt geplaagd door een plotselinge aanval van zwemmerseczeem. Rustiger is het in Kuranda Forest, waar de bezoeker kan ronddwalen tussen vogels van allerlei pluimage. In Lemur Falls plukken de maki’s met hun fluwelen handjes in je haar…

Leerzaam en spectaculair: Cango Wildlife Ranch bevindt zich iets buiten Oudtshoorn, langs de R62 op weg naar de Cango Caves.

www.cango.co.za

Cango Caves

Het is de enige plek in Zuid-Afrika waar de zon nooit schijnt en het altijd achttien graden Celsius is. De Cango Caves, een grottencomplex in de Cango-vallei aan de voet van de Swartberg, 30 kilometer buiten Oudtshoorn. Even staan we in dubio: doen we de standaard, of de adventure tour? In het laatste geval lopen en klimmen we de moeilijk begaanbare route, waarbij we ons zelfs door een opening van 27 centimeter hoog dienen te wurmen die De Brievenbus wordt genoemd.

 

Foto: De Telegraaf

 

Iedereen die bij de gedachte alleen al claustrofobisch wordt, loopt via de standaard route door de ene na de andere zaal, met elk een eigen thema en geschiedenis. De grootste ‘kamer’ van het complex werd vanwege de akoestiek vroeger gebruikt als concertzaal, maar nadat steeds meer mensen stukjes grot meenamen als souvenir, werden de grotten beschermd. Dat belette onze gids overigens niet een stukje ‘Ave Maria’ te zingen. Door de natuurlijke galm hoorden we het twee grotten verderop nog naklinken.

De rondleidingen door de feeërieke Cango Caves duren een uur tot anderhalf uur. Op het heetst van de dag is een bezoek goed te combineren met de nabijgelegen Cango Wildlife Ranch (zie kader).

www.cangocaves.co.za

 

Stokstaartjes Safari

Het is half zes in de ochtend. De bittere oploskoffie van stokstaartjeskenner Devey smaakt niet best, maar het helpt. Met een opvouwbaar stoeltje over de schouder volgen we hem naar de burcht van een meerkat-familie. Dit is wat je noemt een leunstoel-safari: stoeltje uitklappen, zitten en wachten tot de stokstaartjes naar buiten komen om hun buikjes te warmen aan de eerste zonnestralen. Eerst de verkennertjes, en na hun sein volgen de andere burchtbewoners.

 

Foto: De Telegraaf

 

Devey, de Zuid-Afrikaanse variant van Crocodile Dundee, is volledig op de hoogte van alles wat met stokstaartjes te maken heeft, en vooral van ‘zijn’ familie. In de twee uur dat we de aandoenlijke diertjes bestuderen, komen tal van met gortdroge humor doorspekte verhalen voorbij.

Op fluistertoon, want respect voor de natuur en dat die vooral haar gang moet kunnen gaan, staat bij Devey voorop. Zijn toewijding deelt hij graag: op de dag van ons bezoek bleek dat een van de vrouwtjes hoogzwanger was.

De eerste babyfoto’s vonden we bij thuiskomst in de mailbox.

www.meerkatadventures.co.za


Schrijf een reactie
De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.