De winter is weer volop aanwezig als we op pad gaan. Met de snijdende wind is het fijn het beschutte bos op te zoeken. Waar kan dat beter dan op de Veluwe, het grootste bosgebied van Nederland? Ondanks dat we er al tientallen keren zijn geweest om te fietsen, ontdekken we altijd weer iets nieuws en wanen we ons ontdekkingsreizigers in eigen land.
Deze keer hebben we Putten uitgekozen als uitvalsbasis. Nog maar net een paar kilometer onderweg maken we een eerste stop bij Landgoed Schovenhorst. In 1848 begon de eigenaar van het landgoed, de heer Schober, hier een boomkwekerij.
De zaden die hij verzamelde en meenam van zijn reizen, stopte hij in de grond. Sommige bomen zijn sindsdien uitgegroeid tot eeuwenoude reuzen met een tientallen meters hoge sequoiaboom als blikvanger. Bezoek vooral de ’verborgen tuin’, gelegen in een uithoek van het park. Het Arboretum toont verschillende naald- en loofbomen uit vele delen van de wereld die wonderbaarlijk goed passen in het boslandschap op de Veluwe.
Even verder is er alweer een hoogtepunt. Of beter gezegd zwaartepunt. Hier bevond zich voor de inpoldering het geografisch middelpunt (zwaartepunt) van Nederland. Het nabijgelegen gehucht heet dan ook Krachtighuizen.
Na de inpoldering kwam het middelpunt bij Zeewolde te liggen. Onderweg lijken er sowieso vele krachten aanwezig. De reusachtige eeuwenoude bomen in het Sprielderbos hebben een magische werking. Het trappen lijkt wel vanzelf te gaan. Fluitend rijgen de kilometers zich aaneen. Onze gedachten gaan terug naar die keer dat we wandelden en ineens zes wilde zwijnen ons pad kruisten. Ook reeën kun je hier regelmatig spotten.
De molen De Hoop in Garderen is het omfietsen waard. Toch laten we het dorpje snel weer achter ons. Op de route veel mooie plaatsnamen, zoals Houtdorp, heel toepasselijk, en Drie. Het Boshuis in deze laatste plaats is een mooie plek voor de lunch. De specialiteit van het huis is het zwijnpasteitje. Wild hoort bij de Veluwe. In het bos komen reeën, herten, moeflons en everzwijnen voor. Koning Willem III en Prins Henrik jaagden maar al te graag hier. En daarna werd er gegeten (en gedronken) in het Boshuis.
Het pand kent een geschiedenis van meer dan 1000 jaar. Al rond het jaar 800 stichtten de eerste Engelse en Ierse missionarissen hier een kapel die door de bevolking ook wel ’het heilig huuske’ werd genoemd. De missionarissen deden er alles aan om de heidenen tot het christendom te bekeren en verzonnen daarom spookverhalen rond de plaatsen die de bevolking als heilig ervaarden. Slechts weinigen durfden het daarom aan om nog naar zo’n plaats te gaan en hun Germaanse ceremonies te houden. Deze periode heeft wel mooie verhalen opgeleverd. Het Solsche Gat zou ontstaan zijn, nadat een heks een vloek had uitgesproken om het klooster in de aardboden te laten verdwijnen. Bij volle maan dansen de monniken nog altijd rond het gat…
Ook komen we schaapskooien tegen. De Veluwe kent er vele. We zijn er al een gepasseerd en bij de Ermelose Heide komen we opnieuw een fraai exemplaar tegen. Als je geluk hebt zie je de herder of herderin binnenkomen met een paar honderd Veluwse heideschapen. Dit schaap is groot, lang en hoogbenig. Op de kop en staart groeit geen wol. De vacht is wit, langharig en grof.
Uiteraard wordt de herder begeleid door een paar honden die de kudde bijeen moeten houden. Het tafereel is leuk om te zien en doet een beetje on-Nederlands aan. „Door de begrazing van de schapen wordt de heide in stand gehouden”, legt herderin Marion uit. „Anders zou de heide overwoekerd worden door grassen en bomen.” Dat is de reden waarom ze er graag zoveel mogelijk op uit gaat. „Nu zijn er zo’n 40 tot 50 schaapkuddes en dito herders waarvan er zo’n 12 vrouw zijn.” Nee, herder is dus niet per sé een mannenberoep…
Op weg naar Putten komen er sombere gedachten op. Putten kent een aantal zwarte bladzijden in de geschiedenis zoals de Puttense moordzaak, maar ook de razzia die hier plaatsvond tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het monument ’Het vrouwtje van Putten’ herinnert aan deze gruwelijke periode. Kom, laten we het positief houden en we mijmeren snel over deze mooie fietstocht. Want wat heeft de Veluwe toch veel te bieden voor fietsers.
Over een paar maanden, zo rond 27 april, komen we weer terug op de Veluwe voor een koninklijk rondje Apeldoorn!
Start- en eindpunt: Korenmolen ’t Hert, Halvinkhuizerweg 1, 3882 Putten
Afstand: 25 km
Fiets naar knooppunt: 20 – 56 – 57 – 58 – 59 – 82 – 81 – 79 – 80 – 30 – 20
© 1996-2013 TMG Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Gebruiksvoorwaarden | Privacy | Cookies | Cookie-voorkeuren | Disclaimer