Lekker uitwaaien op Vlieland

• Klik om te downloaden:
• Route: wandelen Vlieland.gdb
• Vlieland GPX.gpx

Bij de Noordestoek, tussen Vlieland en Terschelling, komen Noordzee en Waddenzee samen.

Camping Stortemelk, hier mag uitsluitend gekampeerd worden met tenten.

Vanaf de vuurtoren op 40 meter hoogte heeft u een geweldig uitzicht.

De jachthaven ligt aan de noordkant van het eiland.

Een driemaster met gestreken zeilen op weg naar een veilige haven.

Vorige week kregen we alvast een voorproefje, toen de orkaan Katia over de Britse eilanden raasde. Op de Noordzee werd zelfs windkracht 9 gemeten en toen we een dag na de storm met de veerboot van Harlingen naar Vlieland voeren, dook het schip bij windkracht 6 nog herhaaldelijk met de neus diep in de golven. Benauwde gezichten om ons heen, gekletter van potten en pannen in de keuken en zelfs de stoere hoefsmid, die zijn oersterke handen er niet voor omdraait een aambeeld van 150 kilo te verplaatsen, moest even naar buiten om zijn ontbijtje in zee te lozen.

Plaatselijke 'bromsnor'

Maar wat is de zee mooi als zijn koppen wit zijn, het water grijs en de zon vaal over de golven schijnt! Aan de overkant worden we opgewacht door de bekende waddenbrigade: bagagewagens, familie, busjes van de hotels en zelfs de plaatselijke ’bromsnor’ staan klaar om iedereen te verwelkomen en zo snel mogelijk naar hun bestemming te brengen.

Wij slaan vanaf de boot gelijk af richting de waddenkust, omdat we op de informatieschermen van de veerboot hebben gelezen dat het ’s morgens hoog water is en het strand daardoor zwaar. We passeren eerst het standbeeld van Willem de Vlamingh, beroemde Vlielandse walvisvaarder die alle wereldzeeën bevoer en klimmen de dijk op. Rechts zien we op het hoogste, veertig meter hoge duin van het eiland de vuurtoren, die tot 1836 nog met kolen werd gestookt.

Cranberries plukken

We lopen het dorp uit via de ’ringweg’ van Vlieland. Geen probleem want het eiland kent vrijwel geen autoverkeer. Toch is het fijn als we verderop de duinen in kunnen. Na het passeren van het kantoor van Staatsbosbeheer, pikken we de uitgezette wandeling ’Zee, Zand en Wind’ op dat ons door een prachtig duingebied leidt. Helemaal leeg, met alleen maar het geluid van de wind. Er moeten hier Hooglanders lopen, maar ze zijn vandaag, ondanks hun toch amper te missen omvang, onvindbaar. Wel zien we cranberries. U mag ze plukken, vanaf deze maand tot einde van het jaar. Goed tegen allerlei kwaaltjes!

Via het Pad van Twintig wandelen naar het strand. Helemaal leeg, zonder strandpaviljoens, parasollen of mensen, waardoor we het strand echt een uur lang helemaal voor ons zelf hebben. Machtig beuken de golven op de kust. Boven de branding zweven talloze meeuwen, scholeksters en steltlopertjes pikken naar eten op het strand, terwijl de wind het zand voor ons uit laat rennen. Op zee zien we een driemaster met gestreken zeilen door de golven zwoegen op weg naar een veilige haven.

Strandpaviljoen 't Badhuys

Pas bij het naderen van strandpaviljoen ’t Badhuys zien we weer mensen. Ze speuren met schepjes en metaaldetectoren naar achtergelaten of verloren kostbaarheden. Bij het paviljoen gaan we van het strand af de luwte van het duin in. We passeren Strandhotel Seeduyn en komen langs vele, nu verlaten, vakantiebungalows. Verderop gaan we over camping Stortemelk waar uitsluitend gekampeerd kan worden met tenten.

Maar de zee roept al weer achter de duinen. Als we het strand opkomen, zien we aan de overkant Terschelling schitteren. De ’Noordestoek’ noemen de eilanders dit prachtige stuk waddenkust, waar de Noordzee en Waddenzee elkaar omhelzen. Bij de jachthaven is het gedaan met het strand, we ronden de haven en passeren de altijd paraat staande helikopter van de Koninklijke Luchtmacht, die niet alleen wordt gebruikt bij de militaire oefeningen op de Vliehors, maar ook inzetbaar is voor het vervoeren van eilanders naar ziekenhuizen op het vasteland.

Soms grauw, dan weer blauw

Na nog even te hebben genoten van het gezellige dorp Oost-Vlieland stappen we weer op de veerboot. Op de weg terug komen we de hoefsmid weer tegen. Acht paarden heeft hij beslagen, vertelt hij op het zonnige bovendek. Want inmiddels heeft de zon het allang weer gewonnen van Katia. Typisch de Wadden: het ene moment grauw, het volgende blauw. Vooral nu in het najaar!

Reacties: jduijs@telegraaf.nl .

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Oost-Vlieland

Lekker uitwaaien op Vlieland

Alhoewel we pas een paar dagen officieel in de herfst zitten, hebben de meeste mensen het idee dat het de hele zomer eigenlijk niet anders is geweest. Maar vanaf nu worden de bomen echt weer kaal, zijn de meeste...