Langs de 'droge' rivier

De skyline van Zutphen op een druilerige dag.... Foto: De Telegraaf

Zo duidelijk als deze in Zutphen horen richtingaanwijzers te zijn.

Dieren, de poort naar de Veluwe, gezien vanaf de IJssel.

Het station van Zutphen uit zoeken we gelijk de IJssel op die hier snelstromend voorbij glijdt. We hebben regen meegenomen. De rivier laaft zich aan het hemelwater, maar de problemen voor landbouw en scheepvaart zijn hiermee natuurlijk niet opgelost. Het water dat valt is immers bijna net zo veel als er verdampt. De echte oplossing moet uit de Alpenlanden komen.

Lange afstandspaden

Op het water stoere roeiers, wiens boot bijna ten onder gaat als een grote rijnaak langskomt. Wij volgen de kade stroomopwaarts en staan even stil bij een richtingwijzer met diverse fietstochten en liefst twee verwijzingen naar lange afstandspaden: het Hanzestedenpad en het Graafschappad.

Overzichtelijk en duidelijk, zoals het hoort dus. Want het begint in ons land zo langzamerhand een beetje uit de hand te lopen met de vele wandelroutes. De voorzitter van de Nederlandse Wandelsportbond, Theo Verhoeven, wil dan ook op korte termijn met de diverse organisaties rond de tafel om hier eens afspraken over te gaan maken.

Wildgroei richtingwijzers

De wandelaars zien volgens hem vanwege de vele pijlen door de bomen het bos niet meer: ,,Sommige pijlen zijn rood-blauw, andere geel-groen. En ze hangen onder elkaar, waardoor het vaak net een kerstboom lijkt. Er is de laatste tijd sprake van regelrechte wildgroei. Wandelaars hebben baat bij zoveel mogelijk wandelroutes, maar het wordt een andere zaak als er voor hen geen touw meer aan vast te knopen valt.”

Vispassage

Wij gaan daarom vandaag maar eens ’op de bonnefooi’. Niks geen routebeschrijving, we volgen gewoon de IJssel. Zutphen uit passeren we eerst het gemaal Helbergen, dat het water van het in Duitsland ontspringende riviertje De Berkel hier loost op de IJssel. Binnenkort wordt bij het gemaal een vispassage gerealiseerd zodat vissen vanuit het achterland weer naar open zee kunnen zwemmen. En andersom natuurlijk.

We volgen een strak bestraat pad dat ons onder een snelweg door leidt, waarna we de rivier even verlaten. Het recreatiepark dat we passeren, moet zo’n beetje kunnen voorzien in zijn eigen stroomvoorziening, want alle daken van de huisjes zijn bedekt met zonnepanelen. Verderop volgen we een stukje autoweg, waarna het hoog tijd wordt de drukte achter ons te laten. We wandelen door een stil, agrarisch landschap naar Steenderen, bakermat van de Aviko-fabrieken. Verhoeven heeft natuurlijk een punt, maar liever te veel routebewijzering dan helemaal niet.

Canadezen

Het ’avontuur’ begint ons namelijk langzamerhand een beetje op te breken. De IJssel is hier ver weg en als we de weg vragen, stuurt een vriendelijke chauffeur ons op weg naar een ’appelboer’, terwijl een paardenmeisje ons verwijst naar ’een boerderij met pony’s en shetlanders…’ Dat schiet niet op, maar gelukkig staan in ons land overal ANWB-wegwijzers die houvast geven. Daardoor komen we even later door Rha, waar we even stilhouden bij een monument ter nagedachtenis van acht in de oorlog gesneuvelde Canadezen. Zij verloren hun leven tijdens een vuurgevecht in de nacht van 5 op 6 april 1945. Ook zien we de fraai gerestaureerde graanmolen De Hoop, die werd gebouwd in 1856.

Pontje naar Dieren

Na Olburgen, dat dit jaar 1015 jaar bestaat, steken we met een pontje over naar Dieren, de Poort naar de Veluwe. Het pontje moet flink dieselen om de hard stromende rivier over te steken. Want de IJssel mag dan een lege maag hebben, zijn kracht is hij nog lang niet verloren.

Reacties: jduijs@telegraaf.nl.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

HUISREGELS

Voor reageren op artikelen bij telegraaf.nl en haar subsites gelden huisregels. Klik hier om die regels te lezen.

De te downloaden route hoort niet bij het artikel.

W.F. Golta, Amstelveen  | 11:36 | 12.07.11
Δ Ik heb een klacht over deze reactie