Eilandgevoel
Leren vallen in Valle d'Aosta
Top 5: Romantische Valentijnsbestemmingen
Winnetou leeft voort aan de Elbe
60 procent vliegers niet verzekerd
KLM topspeler in Latijns-Amerika
Royal Wedding doet toerisme Engeland stijgen
Pyramide van Austerlitz
Pimp je varken
Mode en business op de huishoudbeurs
Romantiek in het Zaans Museum
Cortina d’Ampezzo: chique wintersportbestemming...
Wellness in Zwitserland
Graveren van Valentijnsglas
Liefde in Noordwijk
Trouwen voor één dag
Wandelplezier
Kamermeisjes in New York krijgen alarmknop
Last minutes 11 & 12 februari: tips voor...
Anarchie bij vliegveld op Malediven
Vechten voor Aviodrome
Brazilië-vlucht strandt
Alles draait om kinderen in Zwitsers...
Toeristen tegen terroristen
Vakantie rondom activiteiten
Vertrokken vanaf station Overveen, waar prima kan worden geparkeerd. Het station ‘links uit de flank’ en karren maar. De groen-gele vierkante richtingborden zouden zorgen voor een prima bewegwijzerde route, die langs de vele duingebieden en landgoederen ook prachtige wandelingen oplevert voor lezers/wandelaars van collega Joop Duijs.
Verder langs het natuurgebied Middenduin, dat zijn naam te danken heeft aan het gehuchtje Middenduin dat er van 1722 tot 1807 lag. Nu is het park een onderdeel van Nationaal Park Zuid-Kennemerland en kent vrij toegang tussen zonsopgang en zonsondergang.
Daarna langs Kraantje Lek met zijn holle boom. Wie heeft daar nu nog nooit van gehoord. Aan de voet van de ’zandberg’ De Blinkert ligt de uitspanning, waarachter een houten trap naar de top van De Blinkert. En ook het Visserspad, een oud zandpad omgetoverd tot een prachtige route door de duinen naar Zandvoort. We beginnen al te twijfelen, maar gaan toch richting de Amsterdamse Waterleiding Duinen, ook al een wandel-eldorado. Fietsen is er echter streng verboden, dus de wegwijzers weer achterna. Linksaf de landgoederen Leyduin, Vinkenduin en Oud Woestduin op. Wat een rust daar op die buitenplaatsen die ooit door rijke Amsterdamse kooplieden werden gesticht. Zij transformeerden de kale duinen tot prachtige parken. Eerst in de rechtlijnige Franse stijl en later in de speelse Engelse stijl. Nog altijd te herkennen.
Daarna via een bruggetje voor voetgangers en fietsers de Leidsevaart oversteken en gaat het ’Rondje Haarlem’ rechtsaf richting Bennebroek en Heemstede. Wij gingen echter omwille van de tijd links en even later rechtsaf door het park Groenendaal. Bij de uitgang fietsen we langs Heemstedes eigen vrijheidsbeeld en het fraaie windmolentje. In 1780 gebouwd door de toenmalige (Engelse) eigenaar van het landgoed Groenendaal. Het molentje moest de fraaie vijvers, fonteinen en andere waterwerken van het landgoed van water voorzien, maar kon dat niet trekken. Moest er een stoommachine komen die het allemaal wel aankon. Was trouwens een van de eerste stoommachines van ons land! Later raakte deze in verval en werd gesloopt. Het windmolentje gelukkig niet.
Via de Molenlaan en de Heemsteedse Dreef kwamen we weer de bekende ’Rondje Haarlem’-borden tegen en we staken via de Europabrug het Spaarne over. Zuidwaarts langs het fietspad Lage Kadijk. Aan de overkant ligt het interessante stoomgemaal Cruquius en kun je daar met het pontje komen (van mei tot en met september van tien tot zes uur). Volgende keer maar eens.
Vervolgens langs de Molenplas, waar de benen gestrekt en de dorst gelaafd kan worden. We volgden over vrije fietspaden de route langs de Ringvaart, maar ook langs de Liede. Net als het Spaarne een oude veenstroom. Dat we daarbij even door de nieuwbouw fietsten namen we voor lief. Via het Liewegje langs de Zoete Inval.
Links lag in de verte de Grote Kerk uitnodigend, maar ons tijdschema bleek ruim genoeg om er nog wat kilometertjes aan vast te plakken. We volgden het Stekelbaarspad naar Penningsveer om daarna in Spaarndam te komen. Daar sloegen we het lusje door de historische Hekslootpolder even over en werd Santpoort-Noord gekruist. De Ruïne van Brederode is in 1282 gebouwd, maar door de Hoekse en Kabeljauwse twisten zwaar beschadigd en later gesloopt. Daarna weer hersteld, maar in 1573 kwamen de Spanjaarden de boel vernielen. Het stuifzand van de duinen overwoekerde de resten die later door de Staat der Nederlanden werden overgenomen. Rijksbezit waar we als jongetje van 10 jaar met open mond de geschiedenislessen van meester De Vries met eigen ogen konden zien. Wat we nu ook wel wilden zien waren onze olympische coryfeeën. Eerst achter de ruïne om over de Bergweg. Een weidse naam, maar toch even doortrappen en via de ANWB-bordjes richting centrum. Om ruim op tijd een plaatsje te vinden om het oranjegekleurde ’warme welkom’ mee te maken. Bij een kopje koffie waren we het erover eens dat ’Rondje Haarlem’ veel te bieden heeft en er rond Haarlem nog tal van uitnodigende fietspaden lonken. Het Kopje natuurlijk, maar ook routes door de duinen. Niet eens uitgerust begon het alweer te kriebelen.
Heeft u tips of suggesties mail naar fschrader@telegraaf.nl
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer