Japan! Een serene chaos.

Maar na een nacht vliegen, volledig kapot en doodmoe, zijn we toch als een speer door de stad gegaan. Uitzoeken hoe de metro werkt zonder Engelse info? Geen probleem! Sushi eten aan de lopende band in een klein lokaal eethuisje? Gewoon doen! We merken dat Tokyo NIET stervensduur is en je kan er voor weinig heerlijk eten, de vis zwemt bij wijze van spreken net van de fish market af je bord op.

Beleefd, beheerst en gedisciplineerd

Van de extreem schone straten tot aan het observeren van de Japanners die geheel in zichzelf teruggetrokken hun leven leiden verbazen we ons elke keer weer in Tokyo. Van de slapende forenzen in de metro tot aan de van top tot teen verklede Harajuku meisjes, alle Japanners zijn uiterst beleefd, beheerst en gedisciplineerd. Alles is bijna griezelig goed geregeld, zo rijden de metro’s altijd op tijd, staat iedereen netjes in de rij en kun je elke 100 meter een vendingmachine vinden met warme koffie in blikjes.

We gaan naar het keizerlijk paleis via het prachtig bijgehouden Hibaya park en bezoeken de gigantische elektronica winkels in Akihabara Electric Town. Ook brengen we een bezoek aan meerdere tempels die als juweeltjes in de hypermoderne stad verborgen liggen. Vooral de shrine in Yoyogi park en de Senso-Ji tempel met een gigantische 700 kilo wegende lantaarn bij de entree, springen eruit.

Niet opdringerig

We merken dat het lastig is om contact te leggen met de lokale bevolking en toch worden we enkele keren aangesproken. Communiceren in het Engels gaat moeizaam, maar in een park worden we aangesproken door een zeer enthousiaste man die direct over Steve Jobs begint, hij denkt dat we Amerikanen zijn… Als we vertellen dat we uit Nederland komen vind hij het ook te gek! Hij wil ons niks verkopen, is niet opdringerig, maar gewoon oprecht nieuwsgierig en geïnteresseerd. Een verfrissing vergeleken met andere landen waar je als toerist soms belaagd wordt.

Chaotisch Kyoto

Na Tokyo zijn we heel benieuwd naar Kyoto, dus nemen we de, uiteraard goed georganiseerde en brandschone, bullittrain. Strak op tijd komen we aan in Kyoto, waar we direct naar een fietsverhuur gaan. Na drie dagen rondrennen in Tokyo zijn we als Nederlanders toe aan een fietstocht. We kiezen een tour uit die ons langs prachtige tempels voert, het Path of Philosofy en een Japanse tuin die geweldig felrode herfstkleuren met diepgroen combineert. Kyoto is een stuk drukker met vooral Japanse toeristen wat voor ons ervaren fietsers geweldig is om tussendoor te navigeren, want je fietst hier gewoon op de stoep.

Sereen Mount Koya

De volgende dag gaan we naar de met tempels overladen Mount Koya waar we slapen in een Japanse Ryokan. Een monnik ontvangt ons en geeft uitleg over de Ryokan. Niet alleen slapen we en eten we zoals de boeddhistische monnikken op de grond, maar ook wassen we ons die avond in aparte bloedhete baden voor mannen en vrouwen. Ik badder uren met andere gasten tot ik van top tot teen verrimpeld ben. De volgende dag zitten we om 6 uur ’s ochtends bij de indrukwekkende ochtend meditatie van de monniken, waarna we ontbijten met rijst en misosoep.

Met ademnood zingen

We gaan terug naar Kyoto, waar we de laatste twee Japanse wensen willen vervullen; een originele kimono dragen en karaoke zingen! De eerste wens gaat in vervulling door de hulp van een Japanse. Terwijl we in de superdrukke autoloze straatjes van Kyoto op zoek zijn naar een kimono winkel, vraagt ze waar we vandaan komen. Wanneer we vertellen dat we Nederlanders zijn vertelt ze enthousiast dat ze een jaar in Tilburg heeft gewoond, omdat haar man op de universiteit lesgaf. Laat dat nou net de universiteit zijn waar wij beiden aan gestudeerd hebben! Onze nieuwe vriendin Ito Harumi, is vastbesloten ons te helpen met de kimonowens en ze loopt half Kyoto met ons door tot we ergens terecht kunnen. Uiteindelijk helpt Ito ons met het uitzoeken van een prachtige kimono en ervaar ik hoe het is om in minimaal 6 lagen ingesnoerd te worden tot ik niet meer kan ademen. Het is het waard, want de kleedsters steken ook nog mijn haar op terwijl Derk inmiddels in een samurai pak is gehesen. We lopen als twee kaaskoppen in onze outfits door Kyoto, tot grote hilariteit van de Japanners.

De laatste avond hebben we waardig afgesloten in een lokaal karaoke café waar we tot sluitingstijd met de bejaarde eigenaren Queen en de Venga Boys hebben gebruld. Net als bij Ito beloven we ook hen plechtig alle foto’s door te sturen, voor we na de laatste nacht in het Rhiga Royale hotel weer met KLM mee naar Amsterdam gaan…. We LOVE Japan!

Onvergetelijke ervaring

Het viel ons op dat er voornamelijk Japanse toeristen in zowel Tokyo als Kyoto waren, terwijl de Westerse toeristen nergens te bekennen waren. De hotels zeiden dat het voornamelijk aan de aardbeving lag dat men huiverig is geworden om naar Japan af te reizen. Absoluut niet nodig, want we hebben ons zeer veilig gevoeld en in de plaatsen waar wij zijn geweest hebben we niks van de aardbeving gemerkt, afgezien van donaties die we konden doen voor de slachtoffers (wat we uiteraard hebben gedaan!). Japan is zwaar getroffen, maar steun het toerisme door te blijven gaan, want het is een prachtige ervaring, die wij in ieder geval nooit zullen vergeten.

1

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Tokio

Robotpretpark in Japan

In de Japanse hoofdstad Tokio wordt over twee maanden een pretpark geopend dat volledig in het teken staat van de populaire serie Mobile Suit Gundam.

Indrukwekkend Japan

Na de zware aardbeving en de verwoestende tsunami op 11 maart 2011 heeft het toerisme naar Japan een behoorlijke deuk opgelopen. De problemen met de kerncentrale bij Fukushima hebben voor veel onrust bij de reiziger...

Video-reportage Japan

Onze Reiskrant-verslaggever Ron Peereboom Voller bezocht het mystieke Japan. Hij reisde naar Tokio, Hakone, Kyoto en Hiroshima om de sfeer en cultuur te proeven van 'het land van de rijzende zon'.

Lees alle 6 reisreportages

HUISREGELS

Voor reageren op artikelen bij telegraaf.nl en haar subsites gelden huisregels. Klik hier om die regels te lezen.

Ja, Japan, wat een prachtig land. ik als oud-zeevarende, kwam voor de eerste keer in 1964 in Japan, bijna alle havens aan de Zuid-kust bezocht, in Yokohama , 3 weken !waarvan 1 week in dok. ook in Shimuzu, van daar uit , zagen wij de Fuji-Jama. bij elkaar 8 havens bezocht, de taal is makkelijk te leren ! zou nog wel eens terug willen gaan, het is wel duurder geworden.nog even terug naar de vakantie-beurs, de foto is prachtig , Reiskrant. wens alle reisleden, een heerlijke vakantie.

F. Bernhard, Amsterdam  | 15:28 | 15.01.12
Δ Ik heb een klacht over deze reactie