De geur van pijnbomen en grenadine, armbanden die licht geven, chocoladepinda’s op het strand en een boulevard waarop tot in de kleine uurtjes ranke Françaises gracieus voorbij flaneren.
Voor een zesjarige is er niet veel magischer dan tegen middernacht, ingeklemd tussen je ouders, op de boulevard een ijsje te eten, met de ruisende zee op de achtergrond.
Maar de boulevards van Nice en omgeving brengen niet alleen kinderen in vervoering, de stad heeft ook op volwassenen een grote aantrekkingskracht.
Zo vestigde aan het begin van de 19e eeuw de Russische adel zich in de stad en liet de Engelse elite zich al in de 18e eeuw verleiden door de mediterrane levensstijl en het milde klimaat. De chique Promenade des Anglais, die zeven kilometer lang is en langs de kust loopt, is gefinancierd door deze laatste groep overwinteraars.
Met allure paradeerde de ’nouveau riche’ over de boulevard, genietend van de zonovergoten stranden in gestreepte badpakken en een glaasje pastis op het terras.
Nu heeft ze plaatsgemaakt voor skaters, joggers en een gemêleerd publiek aan badgasten die een plek op een van de populaire strandbedden proberen te bemachtigen. Het mag wat kosten, maar dan lig je tenminste niet krom van de kiezelstenen die in het zand liggen.
Eigenlijk is het in Nice niet anders dan in elke andere stad: de eerste indruk is van doorslaggevend belang. Met de Promenade des Anglais op je netvlies heb je al een aardig beeld, maar het adembenemende uitzicht vanaf de top van de Colline du Chateau zorgt helemaal voor ’l’amour au premier regard’.
Aan de ene kant kijk je uit op de Baie des Anges, de ’engelenbaai’ in de Middellandse Zee met zijn uitgestrekte stranden. Aan de andere kant dobberen grote jachten en kleine vissersbootjes naast elkaar in de haven, ook wel port Lympia genoemd.
Sportievelingen nemen de trappen omhoog het Parc du Château in, maar je kunt ook voor een euro de lift nemen. Helaas is er weinig over van het middeleeuwse kasteel waaraan het park zijn naam ontleent, maar de Tour Bellandatoren, de monumentale Italiaanse begraafplaats en de waterval maken een hoop goed.
De Niçoisen – zoals de inwoners zo mooi genoemd worden – zijn in tegenstelling tot de vele toeristen in de zomer niet veel op het strand te vinden, zij zoeken verkoeling op een van de overdekte terrassen.
De oude stad (vieux Nice) leent zich daar perfect voor. De pittoreske straatjes en groene parkjes zijn heerlijk om rond te zwerven. Vooral rondom de markt van Cours de Saleya is genoeg te beleven.
Van dinsdag tot vrijdag word je hier bedolven onder de bloemen en op maandag worden er allerhande antieke snuisterijen verkocht. Op het terras van het populaire restaurant Le Safari kun je urenlang kijken naar de bedrijvigheid van de marktlieden en hun cliëntèle. Waarbij een heerlijke salade Niçoise (met verse artisjok!) en een glas koude sauvignon niet mag ontbreken.
De kleurrijke Rue Droite, met aan weerszijden kleine galeries, brengt je langs de Eglise du Gesu en het even verderop links gelegen paleis van Lascaris met prachtige zeventiende-eeuwse fresco’s.
En dan is daar ineens aan de Place Rosetti de trots van Nice: de achttiende-eeuwse Cathédrale de Sainte Réparate. De grandeur en barokke Italiaanse bouwstijl van veel kerken en gebouwen verraden dat Nice lange tijd hoorde bij de Italiaanse streek Piemonte. Pas in 1860 werd het toen genoemde ’Nizza’ opgenomen bij Frankrijk.
Niet alleen struikel je in Nice over de religieuze gebouwen, ook de musea zijn rijk vertegenwoordigd. De stad had een enorme aantrekkingskracht op schilders om zijn bijzondere lichtval.
Het resultaat van die inspiratie is onder andere terug te vinden in de musea van Matisse, Chagall en des Beaux-Arts. De eerste twee vereisen een behoorlijke klim (de blauwe fietsen die je voor een prikkie kunt huren, kun je beter even laten staan), maar bus 17 brengt je in een keer bij het Matisse-museum.
Vanaf 1917 verbleef kunstschilder en beeldhouwer Henri Matisse af en aan in zijn zo geliefde stad en kleurde hij Nice in de vorm van zonaanbiddende strandgasten en vrouwen in oriëntaalse kledij met soepele pennenstreken op het doek.
Schilderijen, tekeningen, foto’s en een deel van zijn antieke bezittingen zijn te bewonderen in het museum. Op de weg naar beneden is zo’n blauwe fiets – die op veel plekken met creditcard of via je mobiele telefoon te huren is – wel weer ideaal.
Via de statige Boulevard de Cimiez en het Musée Chagall fiets je de heuvel af naar het Place Masséna dat net geheel vernieuwd is. De grote open ruimte geeft het plein een internationale uitstraling, maar de inwoners van Nice waren er minder blij mee.
Zij hadden liever wat bomen ter beschutting gehad. In het naastgelegen park Jardin Albert 1er is in de schaduw wel wat verkoeling te vinden. Op een bankje tussen picknickende stelletjes en kaartspelende opaatjes zie je hier, terug in vieux Nice, het leven in slowmotion aan je voorbij trekken.
In de oude straatjes rondom de markt en de kathedraal vind je talloze leuke eethuisjes, zoals Lou Pistou, Acchiardo en Lou Pilha Leva. Bij deze laatste kun je vooral goed terecht voor het typische Niçoise gerecht socca, een pannenkoek op basis van kikkererwtenmeel.
En wees blij dat de traditie voorschrijft dat er een glas rode wijn bij geserveerd wordt, want zo’n hap gele meel kan best droog zijn. Maar daar is lang niet iedereen het over eens.
Over het ijs bij Fennochio (Place Rossetti en Rue de la Poissonerie) daarentegen wel: c’est trés bien! Probeer vooral het lavendelijs. Zo lopend over de boulevard voel je je dan ineens weer zes jaar…
Verschillende luchtvaartmaatschappijen vliegen dagelijks op Nice. Vanaf Schiphol ben je in een kleine twee uur in Nice. Op het vliegveld kun je je huurauto ophalen, een taxi pakken of de bus (nr. 99) nemen richting de stad.
Uiteraard kan de hele reis ook met de auto worden gedaan, over de Route du Soleil. Vanaf Utrecht is het zo’n 1250 kilometer naar Nice.
- Galerie du Château (Rue Droite 14) met werk van jonge innovatieve kunstenaars.
- Musée d’Art et d’Histoire (Palais Masséna, rue de France 65) met een gevarieerd aanbod, zoals Romaanse objecten, aquarellen, porselein en wapens.
- Cathédrale Orthodoxe Russe St-Nicolas (Avenue Nicolas II), die zo’n honderd jaar geleden gebouwd werd door de in Nice gevestigde Russische enclave, is een absoluut hoogtepunt. De kathedraal is gebouwd van roze baksteen en grijs marmer en heeft zes ovalen koepels die met bladgoud bekleed zijn.
- Om te shoppen zit je op Rue Paradis goed. Neem wel je creditcard mee! Beter zijn de winkeltjes in het oude centrum.
Hotel Negresco aan de bekende promenade Des Anglais (nr. 37) heeft 117 kamers en 24 suites met hemelbedden, gouden kranen, stoelen met rood pluche en immense kroonluchters. Salvador Dali was er erg van onder de indruk. Tel: +33 (0)493 16 64 00, www.hotel-negresco-nice.com
Als je ’s avonds wat meer rust wilt, is Hôtel Domaine Cocagne een goede optie, zo’n dertig kilometer van Nice. Dit stijlvolle 4-sterrenhotel ligt boven op een berg vlak bij het Provençaalse dorpje Haute Cagne. Tel: +33 (0)492 13 57 77, www.sandton.eu/nl/cocagne
Hotel Hi is een hypermodern designhotel op loopafstand van het strand. De kamers zijn superstrak en kleurrijk ingericht volgens negen verschillende concepten. Avenue des Fleurs 3. Tel: +33 (0)497 07 26 26, www.hi-hotel.net


Frankrijk is qua oppervlakte het op één na grootste land dat volledig binnen Europa ligt en voor velen het ideale...

In West-Europa, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië en bij de grens met Spanje, de...

De Fransen hebben een sterk nationaliteitsgevoel. De cultuur bestaat uit muziek, film, toneel en kunst, die vaak een...

Het grootste deel van Frankrijk heeft een zeeklimaat. Uitzonderingen vormen het zuidoosten met een mediterraan klimaat...

Frankrijk is vnl. gericht op het uitgebreide spoorwegennet van het land en heeft daardoor een relatief beperkt aanbod...
Na het lezen van de reportage over de `Train des Pignes' meer lezen over Nice, St. Paul de Vence, de Gorges du Verdon en Monaco?
De ellenlange Promenade des Anglais, met de ronde koepel van het befaamde Negresco Hotel als karakteristiek middelpunt, straalt precies de sfeer uit van de mondaine badplaats die Nice altijd al is geweest....
Altijd al in een museum willen slapen, tussen de antieke stoelen, eeuwenoude schilderijen en prachtige kunstwerken? Dat kan in Hotel Negresco, waar eigenaresse Madame Augier een scala aan bijzondere kunstobjecten...
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer