Inwoners van de Britse metropool kijken meewarig naar hun stadsgenoten die zich op tweewielers door het verkeer bewegen. Londen is een ’loopstad’: met het openbaar vervoer kom je enigszins op de plaats waar je wilt zijn, de benenwagen zorgt voor de rest. Fietsen? Dat komt nauwelijks in ze op. Levensgevaarlijke bezigheid ook, vinden ze. Maar voor wie het kunstje onder de knie heeft, valt dat reuze mee.
De eerste keer dat ik me op de fiets door het hectische Londense verkeer worstelde, parelde het angstzweet van m’n voorhoofd. Ter nauwernood kon ik op Regent Street een links afslaande dubbeldekker ontwijken, taxi’s scheurden rakelings langszij en automobilisten gaven een snelcursus Engelse verwensingen. Om over de lichamelijke ongemakken die het kraterige Londense wegdek veroorzaakt nog maar te zwijgen. Zo’n zadel kan hard aankomen...
Het was, kortom, geen goede start. Londen lijkt op het eerste gezicht simpelweg niet geschikt om op de fiets te doorkruisen. Maar wie even doorzet, merkt dat de Britse hoofdstad zich er uitstekend voor leent: parallel aan de drukke doorgaande (of juist vaststaande) wegen, liggen kleinere, rustige, straten waar het prima fietsen is. En door de vele parken in het centrum kun je je ook prima verplaatsen.
Dat zag ook burgemeester Boris Johnson, zelf een fervent fietser. Met veel bombarie introduceerde hij een fietsenplan , waarvan de lompe tweewielers door de Londenaren nu liefkozend de Boris Bikes worden genoemd. De fietsen moeten het autoverkeer terugdringen en de overvolle en bloedhete metro’s en bussen ontzien, waarbij het fietsverkeer in Nederland als inspiratie dient.
Het plan is een succes: al een paar weken na de introductie werd de miljoenste fietstocht afgelegd. En – tot verbazing van de critici – dodelijke ongelukken zijn tot op heden uitgebleven. In het centrum zijn overal op straat fietsen te huur: afgelopen najaar werd een groot fietsenplan in gebruik genomen. De blauwe Barclays Cycle Hire punten werden in korte tijd een vertrouwd gezicht, de bijna zesduizend robuuste fietsen zijn inmiddels niet meer weg te denken uit de Londense straten.
Na een testperiode waarin alleen inwoners van het Verenigd Koninkrijk op de pedalen konden staan, zijn de fietsen sinds kort ook te huren door toeristen. Een dagpas kost één pond, een weekpas vijf pond. Het gebruik van een fiets is gratis voor de eerste dertig minuten, voor het volgende half uur wordt een pond gerekend. Daarna gaan de prijzen scherp omhoog: het is de bedoeling dat de fietsen alleen voor korte reizen gebruikt worden. De fietsen hebben dan ook geen slot, na gebruik moeten ze weer in het rek.
Bij elk fietsstation kan een fiets gehuurd worden, daar is echter wel een creditcard voor nodig. De automaat geeft een code waarmee de fiets uit het rek gehaald kan worden. Dat moet overigens met brute kracht – de robuuste fietsen zijn niet ingesteld op een zachtzinnige behandeling. Let op dat bij het terugzetten van de fiets het groene lampje in het rek gaat branden, anders blijft de meter lopen. Voor verschillende smartphones zijn apps verkrijgbaar die fietsroutes uitstippelen en aangeven hoeveel plaatsen er nog zijn bij de dichtstbijzijnde stations. Tijdens de ochtend- en avondspits is de vraag naar fietsen groot.
Langzaam maar zeker wordt in Londen een fietsrevolutie op gang gebracht. Er worden zelfs speciale fietssnelwegen aangelegd. In 2015 moet vanuit elke windrichting een ‘Cycle Superhighway’ naar het centrum leiden. Maar ook zonder die snelwegen is fietsen door Londen een bijzondere ervaring. Misschien wat stressvol in het begin, maar je ziet meer dan in de metro.
De stad is wat heuvelachtiger dan je in eerste instantie zou denken, al vallen de afstanden uiteindelijk erg mee: vanuit Trafalgar Square is het hele gebied waar het fietsenplan is uitgerold binnen een half uur trappen te bereiken. Bij alle musea en toeristische attracties zijn fietspunten te vinden. ‘Go Dutch’, zeggen de Britten: stap op de trappers!
Begin in de parken om even te wennen aan de fietsen en het links rijden. Bij Hyde Park zijn veel fietspunten, dus tussendoor even stoppen om naar de Royal Albert Hall te gaan, of iets verderop het Victoria & Albert Museum, is geen enkel probleem. Rijd langs het Diana-monument, drink een kop koffie met uitzicht op de Serpentine en rijd door naar Green Park. Vandaaruit kun je langs Buckingham Palace fietsen. Rijd over de Mall naar St. James’s Palace. En via Whitehall door naar Westminster Abbey, voor wie de route wil afleggen die prins William en Kate Middleton op 29 april na hun huwelijksvoltrekking – in tegenovergestelde richting – afleggen.
Britten overdrijven graag: als twee kanaaltjes bij elkaar komen, wordt een wijk meteen tot klein Venetië gedoopt. Maar Camden in het noorden van het centrum is leuk en niet zo toeristisch. Vanaf metrohalte Warwick Avenue, een van de weinige metrohaltes waar een fietspunt direct bij de ingang staat, kunt u langs Regent’s Canal via Regent’s Park naar de wijk fietsen. Maak even een tussenstop bij de London Zoo. Niet om dieren te aanschouwen, maar om daar de fiets neer te zetten en Primrose Hill op te lopen – vanaf daar heeft u een mooi uitzicht over de stad.
Cricketfanaten kunnen een omweg maken via Lord’s Cricket Ground, de Britse crickettempel, en Beatles-fans raken opgetogen van de studio’s en het zebrapad op Abbey Road.
Vanaf Regent’s Park kunt u Camden in lopen. Daar is het fietsenplan nog niet uitgerold, maar de buurt is de moeite waard: kunstenaars, antiekhandelaren, tweedehands kledingwinkeltjes en (experimentele) koks hebben zich gevestigd in de Stables – zoals de naam al doet vermoeden, oude paardenstallen. Wie niet geïnteresseerd is in chaotische winkeltjes, maar wel in houtsnijwerk, kan zich vergapen aan de gedetailleerde panelen boven de oude staldeuren.
Ingeklemd tussen Buckingham Palace en South Kensington ligt het statige Belgravia – een wijk die vaak over het hoofd wordt gezien. Het puissant rijke Londen opsnuiven kan hier als de beste. Nog enigszins betaalbaar zijn de chocolatiers Rococo en William Curley, maar wie een servet wil kopen bij L&B Fine Linen moet daarvoor al haast een maandsalaris op tafel leggen. Kookfanaten kunnen proberen de chefstafel te bemachtigen bij Pétrus, het sterrenrestaurant van tv-kok Gordon Ramsey. Wie voor gunstiger prijzen van dienst keukenkunsten wil proeven, kan beter afreizen naar The Warrington (Maida Vale), een restaurant én prachtig gerestaureerde pub waar ook het prettig geprijsde barmenu door ‘de grote chef’ is samengesteld.
Rijd door de kleine, rustige straten van Belgravia– waar types als Gwyneth Paltrow en Roman Abramovic bescheiden optrekjes hebben – via het charmante Sloane Square naar het museumkwartier. Daar horen het (gratis toegankelijke) Victoria & Albert Museum en het Natural History Museum tot de hoogtepunten.
De grote nachtclubs in de West End hebben hun aantrekkingskracht, maar wie wat van het echte Londen wil zien: bij Hoxton Square (Hoxton) en Upper Street (Islington) komen bonte verzamelingen Britten bijeen, van bankiers tot kunstenaars, van studenten tot voetbalvrouwen. En elke wijk heeft z’n lokale pubs, vaak redelijke tot goede maaltijden, waar de Britten geen voetbal- en rugbywedstrijd aan zich voorbij laten gaan. Bij de huurfietsen zijn overigens led-lichten ingebouwd, ook in het donker zijn fietsers dus goed zichtbaar.
Londen staat bekend om zijn grootschalige producties, maar ook voor theaterliefhebbers is heel wat te halen. Enkele suggesties: het Regent’s Park Open Air Theatre heeft een prachtig decor tussen de grote bomen in het park, deze zomer wordt onder meer Gershwins Crazy for You opgevoerd. The Round House heeft vaak een verrassend programma, van popconcerten tot Shakespeare. De Menier Chocolate Factory biedt experimenteel toneel en kleine musicals.
Een overzicht van bijna alle onafhankelijke theaters is te vinden op offwestend.com
1. Niet vergeten, ook niet in rustige straten: rijd aan de linkerkant van de weg. Rotondes neem je hier uiteraard linksom.
2. Andere weggebruikers – van voetganger tot vrachtwagenchauffeur – zijn niet echt gewend aan fietsers op de weg. Houd afstand, maak geen onverwachte bewegingen en kijk goed om je heen. Links inhalen van stilstaand verkeer is niet aan te raden: automobilisten houden daar geen rekening mee.
3. Door Londen zijn fietsroutes uitgestippeld – wat zoveel wil zeggen als routes over doorgaans rustigere wegen. Houd er rekening mee dat de aangelegde fietspaden voor menig automobilist niets meer betekenen dan vrolijk gekleurde vakken op het wegdek. Vrijliggende fietspaden zijn een zeldzaamheid – en soms liggen die aan de verkeerde kant van de weg. In de parken mogen geen auto’s komen, dat fietst wel zo rustig.
4.Gratis stadskaarten met fietsvriendelijke routes zijn af te halen bij fietswinkels en bij de reisinformatiebalies op trein- en metrostations.
Meer info: tfl.gov.uk/cycling


Het Verenigd Koninkrijk bestaat uit Engeland, Wales, Schotland en nog diverse kleinere streken op het eiland...

In Noordwest-Europa, ten westen van het Europese vasteland, omgeven door de Atlantische Oceaan en de Ierse Zee in het...

Kenmerkend voor de cultuur van het Verenigd Koninkrijk zijn o.a. de bolhoeden, het grote aantal kastelen, de Keltische...

Het Verenigd Koninkrijk heeft net als Nederland een gematigd klimaat, met over het algemeen zachte winters, niet al te...

Het openbaar vervoer van het Verenigd Koninkrijk is goed ontwikkeld. Vrijwel alle plaatsen zijn te bereiken via...
De oudste metro ter wereld, de befaamde rode dubbeldekkers en de zwarte taxi’s; de Britse hoofdstad staat bekend om zijn markante vervoersmogelijkheden. Maar de taxi is duur, de metro te warm en de bussen zijn...
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer