Het ritme van Praag

„Prinses Libuse overzag het dal langs de rivier en werd op slag verliefd. Ze voorspelde dat de roem van Praag ooit tot aan de sterren zal reiken.” Stadsgids Micheal staat met zijn gevolg stil op de Karelsburg en wijst naar de heuvels in de verte. De plek waar volgens de legende in de 9e eeuw Praag werd gesticht.

Even verderop verdringen toeristen zich rond een telescoop met uitzicht over de rivier. Het voetverkeer op één van de beroemdste bruggen van Europa gaat de hele dag door. Straatverkopers maken dankbaar gebruik van de stroom bezoekers, die de kleffe sneeuw hebben samengeperst tot een spiegelgladde substantie.

Als een pinguïn met spierpijn balanceer ik de brug af richting Malá Strana, met haar pleinen, tuinen en herenhuizen. In het noordwesten verrijst Pražský hrad, de Praagse burcht van waaruit middeleeuwse vorsten hun rijk bestuurden, en waar de Tsjechische president nog steeds resideert.

Hier in Hradèany, de burchtwijk, ontstond in de vroege middeleeuwen een nederzetting die zou uitgroeien tot het moderne Praag, sinds 1992 de hoofdstad van Tsjechië.

De stad aan de Moldau wordt gezien als een van de mooiste steden van Europa. ’Toeristen geven hoog op over Praag’, kopte de Prague Post niet voor niets op 10 december jongstleden. Kunst, cultuur, architectuur en niet in de laatste plaats haar rijke geschiedenis maken dat vele bezoekers hun hart aan Praag verpanden zodra ze voet op Tsjechische bodem zetten.

Via de trappen op de Staré zámecké schody klimmen toeristen in optocht omhoog om de pracht en praal binnen de muren van de burcht te bewonderen. „Iedereen komt hier om hetzelfde te zien. Maar ga je van de gebaande paden af, dan kom je opeens geen toerist meer tegen”, had de geboren en getogen Pragenaar Petr me de avond daarvoor in een café in Nove Mesto verzekerd.

Hij bleek gelijk te hebben. Hoewel de gotische St.-Vituskathedraal - met haar kunstschatten en zilveren tombes -, de negentiende-eeuwse paleizen rond het Hradèanyplein en de Romaanse St. Jorisbasiliek met bijbehorend klooster stuk voor stuk schitterend zijn, is het heerlijk om de drukte te ontvluchten in de verrassend stille zijstraatjes.

Een goed begin voor een uurtje slenteren is het Strahovklooster. Liefhebbers moeten hier zeker een kijkje nemen in de twee wereldberoemde barokbibliotheken met hun beschilderde plafonds. Via een poort aan de overzijde van de ingang kom je in de tuinen van de abdij, en heb je een prachtig uitzicht richting het noorden van de stad en de Petrinheuvel, het grootste park binnen de stadsgrenzen.

Volgens de reisgids is de ’groene oase’ vooral geliefd bij verliefde stelletjes en ouders met kinderen, maar ook voor de alleenstaande rugzaktoerist is het park allerminst een straf. Onmisbaar is de Petrintoren, een miniversie van de Eiffeltoren die net als zijn grote broer in 1891 werd gebouwd.

In de zomer zullen bloeiende fruitbomen het stadsgezicht vanuit het gebouw fraai inkleuren, maar ook de kale takken die geluidloos in de koude lucht prikken hebben hun charme. De met sneeuw bedekte daken in het dal gaan bijna vloeiend over in het dikke wolkenpak dat zich dreigend boven de rivier heeft samengepakt.

„Het leukst aan Praag zijn haar inwoners. Ze hebben energie”, vertelt Alexandr diezelfde avond in club Lucerna. De rust heeft plaatsgemaakt voor een luide jaren negentig beat. Zijn woorden worden geïllustreerd door een enthousiaste menigte die uit haar dak gaat op Lou Bega’s Mambo nr. 5. „Wij houden van muziek. Ritme, het zit in ons bloed.”

Met de danspasjes nog in de benen staan we de volgende dag op het Staromìstské námìstí, het centrale plein in de oude stad. Opnieuw een toeristisch epicentrum, zo blijkt uit de zee van fototoestellen die in de aanslag worden gehouden voor het slaan van de Astronomische Klok van het Raadhuis.

Het meesterstuk is de oudste van zijn soort in Europa, en toont behalve de tijd ook de lengte van de dagen en de stand van de maan. Tijdens het slaan gaan de deurtjes open en trekt Christus met zijn apostelen voorbij.

Wat het Staromìstské námìstí voor het historische Praag is, is het Václavské námìstí voor het politieke en commerciële deel van de stad. Dit plein, dat in tegenstelling tot het knusse oude stadscentrum wordt omgeven door ongezellige winkelketens, was meerdere malen het toneel van politieke revoluties.

In 1968 protesteerden hier duizenden mensen tegen de inval van het rode leger van de Sovjet-Unie, om 21 jaar later op dezelfde plek hun bevrijding van het communistische juk te vieren. Een kleine steen voor het imposante Wenseclasmonument herinnert aan Jan Palach, de student die zichzelf in brand stak toen hij de Russische tanks eind jaren zestig zijn stad zag binnenrollen.

Enkel de grijze woonblokken in de buitenwijken herinneren nog aan de communistische periode (1945-1989). Anders dan in steden als Boekarest heeft het stalinistische bewind de stad weinig materiële schade toegebracht.

„Mensen zijn er ook niet meer zo mee bezig”, vertelt een medewerkster van het Kafka café in de oude Joodse wijk Josefov. „Het is nu ruim twintig jaar geleden, de nieuwe generatie is in vrijheid opgegroeid. Ze zijn trots op onze stad.”

Een vrijheid die voelbaar is in de vele jazz cafés, koffie- en bierhuizen, opera’s en theaters, die tot in de kleine uurtjes worden bevolkt.

Wanneer de feestgangers huiswaarts keren, schuifelen de eerste toeristen alweer over de Karelsbrug. Prille zonnestralen werpen een gouden gloed over de daken in Mala Strana. Opeens is me duidelijk waarom Libuse verliefd werd, en haar Praha een ’gouden’ toekomst voorspelde.

Reiswijzer

Het is slechts 1,5 uur vliegen naar vliegveld Ruzyne, 19 kilometer buiten het centrum van Praag. Vanaf Amsterdam vliegt prijsvechter Smart Wings dagelijks heen en weer. Er rijden diverse shuttlebusjes naar de stad (voor nog geen vijf euro naar busstation Florence of voor een paar euro extra naar uw hoteladres). De goedkoopste manier om in de stad te komen is om bus 119 te nemen naar metrostation Dejvicka. Vanaf daar ben je met de metro zo in het centrum.

Binnen Praag koop je voor 100 Kroon (4 euro) een dagkaart waarmee je in de metro, bus en tram onbeperkt kunt reizen.

Zien en doen

Stap in de tram. Het is een misschien wat bijzondere voorliefde van uw verslaggeefster, maar de trams in Praag zijn daadwerkelijk prachtig. Vooral bij koud weer een ideale manier om wat meer van de stad te zien. Tram 17 langs de oostelijke oever van de Moldau richting Vysherad, tram 22 met een grote boog om Mala Strana en tram 16 door de statige Korunni straat.

Bezoek de Joodse wijk Josefov, met haar prachtige art nouveau huizenblokken, de beroemde Oud-Nieuwsynagoge - de oudste in Europa die nog in gebruik is – en de Oude Joodse begraafplaats.

De oude burcht van Vysehrad, van waaruit volgens de legende prinses Libuse Praag stichtte, is een fijn uitstapje als u het drukke centrum wilt ontvluchten. Vanaf de wandelpaden op de grillige rotsen langs de Moldau heb je mooi uitzicht over de rivier.

Winkelen – in Praag erg aantrekkelijk vanwege de relatief goedkope prijzen, al wordt dat wel steeds minder – doet u in het bekendste winkelgebied van de stad, dat loopt vanaf het Plein van de Republiek, via Na Pøíkopì en Národní richting de rivier.

Voor meer informatie en een actuele agenda, ga naar www.praguewelcome.cz.

Horeca

Slapen: Wij verbleven in Hotel Lunik, een prima verblijf in Nove Mesto, nabij metrostation I.P. Pavlova. Tweepersooons kamers vanaf 95 euro per nacht. Zie www.hotel-lunik.cz.

Koffie: Café Kafka in Josefov, aan de statige Široká (nr 12).

Eten: Tsjechië heeft een stevige keuken met veel vlees en goed gevulde soepen. Restaurant U Cizku aan de Karlovo Namesti 34 serveert heerlijke zware Tsjechische kost met Moravische wijnen.

Drinken: Praag kent vele pivnice waar het Boheemse bier rijkelijk vloeit. Aanrader is U Bubenièkù in Nove Mesto.

Uitgaan: Live jazz muziek luisteren in Jazzcafé U Stare Pani aan de Michalska 9, of met de voetjes van de vloer in de hippe club Lucerna (gemengd publiek, grote dansvloer).

Het EK-abonnement, 6 weken € 20,-!

Reportages over Praag - Rez u Prahy