Na een vliegreis van een dikke twaalf uur - van Schiphol via Londen Heathrow naar Tokio Narita International Airport - namen wij onze intrek in hotel Sunroute Plaza in Shinjuku, een van de 23 wijken waaruit de metropool Tokio bestaat. Shinjuku heeft het statuut van stad en noemt zich daarom in het Engels ook Shinjuku City. Hier wonen 'slechts' een kleine 300.000 inwoners op 18 vierkante kilometer. Het is een belangrijk bestuurs- en zakencentrum van Tokio.
Een bezoek aan station Shinjuku is een absolute must. Vanaf dit drukste spoorwegstation ter wereld vertrekken dagelijks ruim 3,5 miljoen mensen naar hun bestemming per trein of metro. Een ongelooflijk gezicht, één grote krioelende massa van beleefde mensen.
Want hoffelijk zijn de Japanners. De één is nog behulpzamer dan de ander. Alleen is er die ene megabarrière: de taal! Het blijft bij vriendelijk knikken en buiginkjes maken of af en toe 'thank you' roepen. Als ze dat al begrijpen, want Japanners spreken ongelooflijk slecht Engels. Omgekeerd zijn wij het Japans niet machtig.
Bent u in Tokio echt totaal de weg kwijt? Spreek een taxichauffeur aan en wijs op de kaart exact aan waar u heen wilt. Tien tegen één dat er een vriendelijke lach en wat onverstaanbaar gebrabbel volgen, waarna u even later zwijgend met uw vervoerder zit in een oude Toyota met gehaakte omakleedjes over de hoofdsteunen. Je komt geheid op de plaats van bestemming aan.
Japanners wonen klein. Ruimte om thuis vrienden uit te nodigen is er niet. Sterker nog, het komt in deze cultuur bijna niet voor. Ondeugende Nederlandse pubers kunnen bij wijze van spreken de slaapkamer van hun ouders benutten. In Japan boek je een kamer in een zogenoemd love hotel. Tegen betaling van 5000 yen (ongeveer 45 euro) kun je een paar uur met elkaar verpozen in, over het algemeen, keurig uitziende hotelkamers. Deze ruimtes worden ook gehuurd door zakenlieden die relatief goedkoop willen overnachten.
Het woonruimtegebrek dwingt de Japanners tevens om hun vertier buiten de deur te zoeken. Zij zijn gek op gokautomaten, arcadehallen en zeven verdiepingen tellende gebouwen vol met computerspellen en rinkelende flipperkasten. Loop door het shopping- en entertainmentdistrict Akihabara en horen en zien vergáát je. Maar je moet het wel een keer hebben meegemaakt.
Vanuit hun werk stappen veel Japanners gokhallen binnen, waar ze tegen betaling kleine zilveren knikkertjes in een automaat gooien. Die apparaten stoten daarop een ongelooflijke hoeveelheid kabaal uit. Als je langer dan één minuut in deze ruimte met een paar honderd gokkasten verblijft, ben je hartstikke doof. Toch zit iedereen er. Schoolgaande vrienden en vriendinnen, maar ook oma knikkert er haar laatste geld door de gleuf. Welk doel deze spelletjes hebben? Niemand kon het ons uitleggen...
Waar wij ons in het westen kapot consumeren aan spelcomputers voor in huis, verbrassen de Japanners hun yens liever massaal buitenshuis én kopen ze zich suf aan poppetjes. Zogenoemde Kokeshi (gelukspoppetjes) vinden er gretig aftrek. Deze traditionele houten Noord-Japanse figuurtjes doe je elkaar cadeau om je vriendschap of liefde te verklaren. De namen van de poppetjes zijn geïnspireerd op Japanse voornamen met symbolische betekenissen. Zo krijgt je cadeautje extra waarde.
Je zou denken dat één of twee figuurtjes in je kast wel volstaan. Vergeet het maar! Eindeloze rijen met winkels vol poppetjes vind je in Akihabara. Alle auto's, robots, figuren uit computerspellen en tv-series zijn in het land van de rijzende zon als poppetje te koop. Zo ook alle Disneyfiguren en afgoden en zelfs de getekende pornosterren uit de Hentai, de seksueel zeer expliciete Japanse pornografie die in films en ook in computerspelletjes wordt verwerkt.
Dat laatste is ook zoiets vreemds. 'Normale' filmbeelden van copulerende mannen en vrouwen zijn verboden; hun geslachtsdelen zijn vakkundig onzichtbaar gemaakt. Daarentegen wordt in de getekende Hentai werkelijk álles getoond. Hentai betekent onder meer 'abnormaal' en dat is niet zo verwonderlijk: alle perversiteiten zijn geoorloofd in deze entertainmentvorm, zolang het maar getekend is. Verbazingwekkend om te zien hoe vaders met hun kleine zoontjes met de nieuwste expliciete films en dito computerspellen in hun handen staan en enthousiast afrekenen.
Waar anders bestaat het dat er in een mierenhoop van 35 miljoen mensen geen vuiltje op de grond ligt? Geen zakkenroller te bekennen, de criminaliteit is buitengewoon laag. Waarom gaat iedereen zo goed met elkaar om?
Je wordt scheel van de neonlichten buiten, het is er nooit stil, de McDonald's is zeven dagen per week 24 uur per dag open. Allemaal vragen en constateringen waarop geen antwoord komt. Die taal...
Dan is er dat baken van rust. Het Yoyogipark, een van de grootste in Tokio naast station Harajuku in de stad Shibuya, is met name op zondag een aanrader. Mensen ontmoeten er elkaar, spelen muziek, beoefenen vechtsporten en lopen er 'op z'n zondags' mooi gekleed bij omdat ze bijvoorbeeld naar de tempel gaan of de keizerlijke tuinen willen bezoeken.
Maar nadat we na een heerlijke lunch in het park besluiten om terug naar het hotel te gaan, komen we in de file terecht... Als wandelaars op de stoep, welteverstaan. Vele duizenden mensen met evenzoveel tasjes van Gucci of Louis Vuitton verdringen zich op het drukste kruispunt ter wereld. Werkelijk álles is in Tokio te koop.
Je valt van de ene verbijstering in de andere. "You like here?" vraagt een lieve Japanse mevrouw in gebrekkig Engels terwijl ze aanlokkelijk knippert met haar zojuist aangekochte nepwimpers (razend populair bij de dames). Zeker, we like it. Snappen doen we er alleen niets van.
Vanwege de kleine Japanse woonruimtes zijn huisdieren vaak uit den boze. Toch behoefte aan een lieve kat? Neem je toevlucht tot een Cat Café (foto), bijvoorbeeld het Ja La La Café in het Akihabara-district. Daar kun je uit twaalf katten kiezen om een poosje mee te knuffelen. Ook hier geldt: eerst je portemonnee trekken, dan pas aaien.
Hou je niet van poezen, dan kun je voor een paar uur een konijntje of kevertjes huren. Veel alleenstaande mannen in de dertig vinden hun weg naar deze Cat Cafés. Volgens sommige psychologen omdat zij vanwege hun vele zakenreizen en hectische werkschema’s geen tijd voor een huisdier hebben, laat staan om er een te onderhouden.


Japan is het land van de rijzende zon en met geen enkel ander land te vergelijken. De unieke eeuwenoude cultuur en...

Ten oosten van het Aziatische continent, ter hoogte van Siberië tot aan Zuid-Korea en Taiwan, met de Japanse en de...

In het dagelijks leven in Japan ervaart men overal om zich heen hoe anders de Japanse cultuur is. Men hecht enorm veel...

Door de grootte van het land verschilt het klimaat per eiland nogal tijdens de 4 jaargetijden. Het noorden kent een...

Het openbaar vervoer is zeer goed georganiseerd en staat bekend om de punctualiteit en veiligheid. In de grote steden...
In de Japanse hoofdstad Tokio wordt over twee maanden een pretpark geopend dat volledig in het teken staat van de populaire serie Mobile Suit Gundam.
Na de zware aardbeving en de verwoestende tsunami op 11 maart 2011 heeft het toerisme naar Japan een behoorlijke deuk opgelopen. De problemen met de kerncentrale bij Fukushima hebben voor veel onrust bij de reiziger...
Onze Reiskrant-verslaggever Ron Peereboom Voller bezocht het mystieke Japan. Hij reisde naar Tokio, Hakone, Kyoto en Hiroshima om de sfeer en cultuur te proeven van 'het land van de rijzende zon'.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer