Vanuatu verwelkomt gasten met open armen

Vulkaandansers op Tanna eiland.

Het daglicht heeft moeite om door het dichte bladerdek te komen, zodat het er in het dichtbegroeide bos zelfs overdag nog spookachtig uitziet.

Als ik met de chief - zeg maar de burgemeester - door het bos wandel, komen vanuit het niets uit alle hoeken en gaten schreeuwende en met stokken bewapende mannen tevoorschijn. Een paar minuten lang staan ze dreigend om ons heen te springen, terwijl ze met hun ’wapens’ op de grond slaan.

Indringers

Het ziet er angstaanjagend uit. Mijn hart bonkt nog in mijn keel als ik de geruststellende glimlach van de chief zie. „Zo werden vroeger de mensen ontvangen als ze zich hier onaangekondigd meldden”, legt hij uit.

Een groot eufemisme, want wat hij bedoelt te zeggen is dat ‘indringers’ in de pot belandden. Kannibalisme was heel gewoon op Vanuatu. De missionarissen brachten daar echter verandering in.

Bijna twee eeuwen geleden reisde de eerste Britse missionaris John Williams af naar de archipel, met de bedoeling de bewoners te bekeren tot het christendom. Hiermee zou ook een einde moeten komen aan kannibalisme en polygamie.

Het zou echter anders aflopen dan de dominee zich had voorgesteld: hij werd, samen met collega James Harris, vermoord en opgegeten. Het duurde uiteindelijk tot 1969 voordat het kannibalisme werd afgeschaft.

Tenminste, dat is het officiële jaartal. Als ik later op het eiland Malakula een andere stam bezoek, wordt 1985 als jaartal gehanteerd wanneer de laatste mens zou zijn opgegeten. Hoe dan ook, kannibalisme behoort er nu tot het verleden en bezoekers worden juist met open armen ontvangen. Sterker nog, Vanuatu wordt het ‘gelukkigste land ter wereld’ genoemd.

Malakula

Zo voelt het ook tijdens een rondgang langs vier van de eilanden van de archipel. De mensen zijn allerhartelijkst. En dat geldt niet alleen voor het hoofdeiland en toeristische epicentrum Efate, maar ook voor het nog toeristisch onontgonnen Malakula, in grootte het tweede eiland van Vanuatu.

Malakula is vooral bijzonder vanwege de inwoners: de Big Nambas (de noordwestelijke bergbewoners) en de Small Nambas (zuidwestelijke bergbewoners). Beide stammen danken hun naam aan de gewoonten van de mannen om rondom hun penis een soort koker te maken van paarsgekleurde pandanusdraden.

Vooral de Big Nambas stonden in dit deel van de Grote Oceaan bekend als kannibalen en grote vechters. Zelfs nog begin twintigste eeuw waagden zich nauwelijks blanken op het eiland vanwege de gevaarlijke situatie.

Hierdoor is het eilandleven vrijwel onaangetast door ziekte-epidemieën en andere westerse invloeden. Niet voor niets is dit een favoriete bestemming van antropologen.

Oorlog

Een andere fascinerend aspect van Vanuatu is de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog. Met name Espiritu Santo, het grootste eiland van de archipel, is een levend oorlogsmuseum.

Langs paradijselijke stranden ligt voor miljoenen dollars aan verlaten oorlogsmaterieel. In het warme water van de lagune duik en snorkel je langs scheepswrakken en gedumpt oorlogstuig, omgeven door tropische vissen en koraal.

Samen met gids Glen maak ik een rondgang langs de belangrijkste overblijfselen van de Tweede Wereldoorlog. De meest bizarre plek is ongetwijfeld Million Dollar Point.

„Na de oorlog wisten de Amerikanen niet precies wat ze aanmoesten met al het militaire materieel, dat ze niet allemaal wilden terugslepen naar de Verenigde Staten. Dus dumpten ze het maar hier in de zee”, verduidelijkt Glen.

En zo staan we op een strand dat vol ligt met verroest ijzer, een tapijt van schroot dat ook nog eens onder de waterspiegel doorloopt. Om het in zijn volle glorie te zien, moet je gaan snorkelen of duiken. En dat is dan ook precies waarvoor duikers van overal ter wereld hier komen; in het bijzonder voor de hier gezonken SS President Coolidge.

Natuurgeweld

Vanuatu is misschien nog wel het bekendst vanwege zijn actieve vulkaan. In Europa ontdekten we met de uitbarsting van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull weer eens hoe machtig en krachtig het natuurgeweld kan zijn: het vliegverkeer in Europa werd dagenlang lamgelegd.

De IJslanders zelf reageerden aanvankelijk ontspannen. Een eruptie, dat maken ze op IJsland wel vaker mee. Aan de andere kant van de aardbol is het niet veel anders.

Binnen de archipel van Vanuatu ligt het eiland Tanna. Het landschap op dit eiland wordt overheerst door de Yasur-vulkaan die tot de meest actieve ter wereld behoort.

Hier kun je werkelijk naar de kraterrand lopen en in de kratermond kijken. Op een diepte van driehonderd meter zie je de kolkende massa, waarbij met regelmatige explosies roodgloeiende lavastenen honderden meters omhoog worden geslingerd.

De eilandbewoners zijn opgegroeid onder de rook van de vulkaan en maken zich geen enkele zorgen. Als er een vliegtuigje van Air Vanuatu overvliegt, blijkt al snel dat ze ons maar rare snuiters vinden in Europa. Hier wordt gewoon doorgevlogen…

Onafhankelijkheid

In het begin van de 19e eeuw kwam het bijna tot een veldslag tussen Groot-Brittannië en Frankrijk over de heerschappij van Vanuatu. Uiteindelijk werd dit voorkomen door de oprichting van het Anglo-Franse Condominium van de Nieuwe Hebriden in 1906, waarin de rechten van beide landen werden opgenomen.

De Tweede Wereldoorlog zou alles veranderen. Zodra de laatste schoten afgevuurd waren, verslechterde de economische situatie zienderogen. Als gevolg van algemeen onbehagen ontstond er een onafhankelijkheidsbeweging, onder leiding van Jimmy Stevens.

In 1971 richtte hij een petitie tot de Verenigde Naties om de onafhankelijkheid van Vanuatu te bewerkstelligen. Er ontstonden politieke partijen en in 1979 waren de eerste verkiezingen. Op 30 juli 1980 werd Vanuatu zelfstandig, en kreeg het (ei)land zijn huidige naam.

James A. Michener

De bekende schrijver James A. Michener en Vanuatu worden in één adem genoemd. Michener was tijdens de oorlog als luitenant in het Amerikaanse leger gestationeerd op Espiritu Santo.

In het prachtige boek ’Tales of the South Pacific’ beschrijft hij zijn tijd hier. Het boek zou later ten grondslag liggen aan de uit 1949 daterende musical ’South Pacific’ van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II. Vele kleurrijke figuren passeren de revue, zoals de beruchte Bloody Mary.

Espiritu Santo was een belangrijke legerbasis met meer dan 100.000 soldaten. Er was eten en volop bier, maar Bloody Mary zorgde voor een ander belangrijk plezier: vrouwen van lichte zeden. Ze is nog steeds een begrip op Espiritu Santo, alhoewel ze al in de jaren negentig van de vorige eeuw overleed.

Reiswijzer

Vanuatu ligt in de Grote Oceaan, op circa drie uur vliegen van Australië en Nieuw-Zeeland. Check het internet voor alle luchtvaartaanbieders.

De Vanuatu-archipel bestaat uit ruim 80 eilanden, waarvan er 15 zijn bewoond. Reiskrant bezocht Efate, Espiritu Santo, Malakula en Tanna.

De temperaturen zijn tropisch van mei tot december. Van januari tot april is het warm en vochtig. Tevens kunnen in deze periode cyclonen voorkomen. De beste reisperiode ligt tussen april en november.

Tot 30 dagen heb je geen visum nodig en volstaat een geldig paspoort, dat nog tenminste drie maanden geldig is.

Vaccinaties tegen tropische ziektes en een malaria-profylaxe worden sterk aangeraden, zeker bij verblijf op de kleine eilanden. Raadpleeg voor vertrek je huisarts of de GGD.

In Vanuatu vind je op Efate en Espiritu Santo een redelijk aanbod aan accommodaties.

Op de kleinere eilanden is het aanbod beperkt.

Voor verdere informatie zie:

www.vanuatu.travel

www.pacificislandtravel.nl

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Vanuatu

Vanuatu verwelkomt gasten met open armen

Eilandennatie Vanuatu is slechts een stipje in de onmetelijke Grote Oceaan, maar wel een fascinerende bestemming. Zo vind je hier een van de meest actieve vulkanen ter wereld, is de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog...

HUISREGELS

Voor reageren op artikelen bij telegraaf.nl en haar subsites gelden huisregels. Klik hier om die regels te lezen.

het is een super prachtig eiland nog puur en ongerept. Al moet je wel wennen als de mannen over de weg heen lopen met grote kapmessen. eten was simpel maar goed. zou er zeker nog een keer teruggaan. tip neem wel boeken mee om te lezen.

yvonne, purmerend  | 13:47 | 20.10.11
Δ Ik heb een klacht over deze reactie

In 2001 hier geweest, als uitstapje vanuit NZ. Werkelijk schitterend. Nog kneuteriger dan onze waddeneilanden, alle dagen zon, vriendelijke mensen en een prachtig verblijf.

Bruin, De Woude  | 15:09 | 27.07.11
Δ Ik heb een klacht over deze reactie

Alle Nederlanders willen met open armen worden ontvangen als ze in het buitenland zijn. Maar de manier waarop zij met uitheemse mensen omgaan is werkelijk verbazingwekkend.

Sandra, Utrecht  | 06:55 | 04.04.11
Δ Ik heb een klacht over deze reactie

Prachtig maar je moet zo ver vliegen en dat houdt me tegen. Naar Bali geweest en dat was bij elkaar al 18 uur. Zou wel leuk zijn om al die mensen naar toe te sturen die last hebben van de zomertijd van afgelopen week. Ooit kom ik daar maar dan wel gelijk voor 6 weken.

nederlandse, rotterdam  | 12:35 | 01.04.11
Δ Ik heb een klacht over deze reactie

Geachte Redactie, Een feest van herkenning,Wij mijn vrouw en ik zijn 3 jaar geleden bij een bezoek aan, Australie o.a.( Brisbane )8 dagen in Vanuatu geweest. Een werkelijk schitterende eilanden groep. en wat vooral opviel was de allerhartelijkste ontvangst van de plaatselijke bevolking met muziek en gezang.

m.j.m. Bentvelzen, Maasdijk ( z-h )  | 18:03 | 21.03.11
Δ Ik heb een klacht over deze reactie