“Dit is echt het perfecte huis voor jou, Saar. Helemaal jouw kleur!”, lacht mijn zusje terwijl ze naar het Casa Rosada, het roze gekleurde presidentiële paleis, wijst. Langzaam begint het tot ons door te dringen dat we aan de andere kant van de wereld zijn.
Het eerste wat opvalt, als we naar buiten stappen vanuit onze prima verblijfsplek, het Panamericano hotel in Buenos Aires, is het gekkenhuis in het verkeer. De hele dag door zien we files, gefrustreerde Argentijnen en worden we een klein beetje loca van het getoeter om ons heen. Maar wat wil je met 14 rijbanen die dwars door de stad gaan? De dagen die volgen, verplaatsen we ons voornamelijk per metro. Voor 2 Pesos, zo’n 60 eurocent, gaan we van de ene naar de andere kant van de stad.
We beginnen in de arbeiderswijk ‘La Boca’, waar het ‘we zijn in Zuid Amerika’ gevoel tot ons doordringt. Tussen de kleurrijke huisjes zien we klasjes schoolkinderen in gekleurde schooluniformen voorbij wandelen en kunstenaars die hun werk tentoonstellen. De sfeer is relaxed en de eerste zonnestralen van deze lente zorgen voor een strakblauwe hemel. De perfecte eerste indruk.
Samen met onze gids wandelen we nog een stukje verder tot ze ons waarschuwt dat we hier beter om kunnen draaien omdat het anders te gevaarlijk is. Het is opvallend dat iedere Argentijn of toerist ons wijst op de ‘gevaren van Buenos Aires.’ De tientallen waarschuwingen maken ons een stuk bewuster en ongemerkt letten we beter op onze spullen, vermijden we verdachte straatjes en kijken we toch wat meer om ons heen. Toch hebben we ons geen enkel moment onveilig gevoeld.
Tijdens onze reis praten we veel met andere toeristen maar ook met de lokale bevolking. Al valt dat niet altijd mee, aangezien het merendeel van de bevolking geen Engels spreekt. Gelukkig spreken we wel een aantal woordjes Spaans en komen we met behulp van handen en voeten een heel eind.
Iedereen is even vriendelijk en nieuwsgierig naar onze indruk van de stad. Maar ze zijn ook erg benieuwd naar Nederland. Want is het echt waar dat iedere Nederlander wiet rookt en er op iedere hoek een coffeeshop is? Op die momenten realiseren we ons dat ook wij een vertekend beeld hadden van Buenos Aires. Misschien hebben we het toch iets teveel naar ‘Julia’s Tango’ gekeken en was ons beeld toch iets te romantisch. Want ook in deze stad komt het verschil tussen ‘rijk’ en ‘minder goed bedeeld’ goed naar voren.
Het ene moment zie je een moeder met een klein kindje bedelen in een vochtige metrohal, nog geen vijf minuten later stap je uit in een duur uitziende wijk met opnieuw een winkelcentrum waarin alle topmerken vertegenwoordigd zijn. Al die indrukken zorgen ervoor dat we iedere avond moe op onze luxe hotelkamer aankomen en met een vol hoofd op bed neerploffen. Elke keer weer realiseren we ons hoe ontzettend gaaf het is dat we dit allemaal mee mogen maken.
Ook de Tango show die we bijwonen in “Cafe de los Angelitos” maakt een overweldigende indruk. De Argentijn in het zwarte pak kijkt strak naar het meisje in het lichtblauwe jurkje, het strijkorkest zet ondertussen een nieuw tangonummer in. Zwoel zwieren de twee over het podium van het speciaal daarvoor bestemde tangotheater. Om ons heen zien we Argentijnen op het puntje van hun stoel zitten en genieten van wat er op het podium afspeelt. Wat volgt, is een staande ovatie met een enthousiasme waar wij als nuchtere, Hollandse meisjes even stil van zijn. Zo hard hebben we zelfs niet geklapt tijdens ons laatste concert van een bekende jongensband.
Het is weer zo’n typisch voorbeeld van een moment waarbij de Argentijnse passie er letterlijk vanaf spat. Heerlijk om te zien dat mensen zo intens van zoiets eenvoudigs kunnen genieten. Want behalve vlees, vrouwen en voetbal raken de Argentijnen ook niet uitgepraat over het natuurschoon in de buitengebieden van hun land.
Alle gesprekken, ervaringen en beelden van de stad krijgen een speciaal plekje in ons hart. Deze vier dagen hebben onze belangstelling voor Zuid Amerika vergroot en ooit komen we hier terug. Maar dan met rugzak en niet voor vier dagen, maar voor minstens vier maanden.


De naam Argentinië komt van de Latijnse term 'argentum', dat letterlijk zilver betekent. De oorsprong van deze naam...

In het zuiden van Zuid-Amerika, in het westen grenzend aan het Andesgebergte en in het oosten aan de zuidelijke...

Argentinië kent een rijk cultureel leven, met op de eerste plaats natuurlijk de tango. Dit is een dans, die is...

Argentinië kent vele klimaten, die vnl. worden bepaald door de grote uitgestrektheid en door het, in het westen...

Het openbaar vervoer in Argentinië bestaat uit een uitgebreid netwerk van 1e en 2e klasbussen, die met grote regelmaat...
Wij Nederlanders genieten in het buitenland de wat discutabele reputatie dat we bijzonder zuinig zijn. Maar wat is er nu eigenlijk mis met die zuinigheid die ons wordt toegedicht? Niks toch? Waarom zou je ergens...
Het land van de tango, gaucho’s en uitgestrekte pampa’s is er een van grote contrasten. Er zijn maar weinig plekken op aarde waar je zo veel verscheidenheid binnen één land vindt. Bruisende steden, koloniale dorpen, ...
"Aaaah...", zegt hij verheerlijkt. " Om hier de tango te kunnen dansen met een prachtige vrouw, haar zoete woordjes toe te fluisteren in lumfardo, de geheime taal der geliefden... Hij zucht diep en houdt met ...
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer