'La Garganta del Diablo' is de apotheose van een gordel van 275 watervallen in het regenwoud op de grens van Brazilië en Argentinië. Met veel dank aan het - meermaals door hoogwater weggeslagen - loopbruggetje vanaf de Argentijnse oever, dat je tartend dichtbij de duivel brengt.
Iguaçu wordt wel de meest toegankelijke van de Big Three genoemd. In tegenstelling tot de zusjes Niagara en Victoria - waar het water zich in één val samenbalt - liggen de Iguaçu- watervallen versnipperd over een goed bewandelbaar nationaal park. Zo krijg je ze uit alle hoeken en standen te zien en te horen, opgetuigd met regenbogen in het stuifwater en apen en toekans in de bomen. "Poor Niagara!", riep oud-first lady Eleanor Roosevelt uit bij het zien van zoveel schoonheid.
Zelfs de horden Japanse sneltoeristen zijn doorgaans twee dagen zoet met het park. Om de climax voor het laatst te bewaren, is het zaak het bezoek in Brazilië te beginnen. Daar zijn de uitzichten het meest compleet en maak je alvast kennis met de vele vlinders en de schattige, doch lichtgeraakte neusbeertjes. Wees gewaarschuwd, want menig beertje gaat door het lint als het niet krijgt wat het hebben wil (eten!).
Langs het hoofdpad aan Braziliaanse kant ligt maar één waterval die je zo dicht kunt naderen, dat je 'm kunt voelen, de Salto Floriano. Neem de tijd voor 'm. Focus je blik op het als slagroomtaarten op de rotsen uiteenspattende water en laat je gedachten varen. Nooit gedacht dat gebulder à 70 decibel zo zen kon zijn!
Zijn in Brazilië de panorama's beter, de Argentijnse overbuur heeft het geluk in de buitenbocht van de Iguaçu-rivier te liggen en 80% van de watervallen te herbergen. Zo sta je er aldoor met je neus bovenop en komt de symfonie voor de zintuigen het best tot zijn recht.
Door de massa toeristen is het evenwel niet makkelijk om even intiem te zijn met de natuur. In het uitpuilende boemeltreintje richting Duivelskeel waan je je even in een subtropisch Kaatsheuvel.
Al die bezoekers hebben wel weer het voordeel dat er veel mogelijkheden zijn om de pret te verhogen in het park. Een motorboottripje waarin je tot de voet van de watervallen vaart en daar voor jouw lol de volle laag krijgt van de stuurman, is eigenlijk een must. Helemaal spectaculair - en prijzig - is vanaf de ingang aan Braziliaanse kant per helikopter over het gebied cirkelen. Wie daarna nog tijd over heeft - aan Braziliaanse kant ben je eerder uitgekeken - en van vogels houdt, treft tegenover de landingsplek een park met volières waarin allerhande sier- en roofvogels van dichtbij te zien zijn. Of pak de bus naar de nabijgelegen grootste stuwdam ter wereld, Itaipu. Vooral leuk voor ingenieurs, gezien het hoge technische gehalte van de rondleidingen.
Vorig jaar juli haalde Iguaçu het wereldnieuws toen de watervallen goeddeels droog kwamen te staan. Ook tijdens het bezoek van De Telegraaf dit voorjaar, zei de Braziliaanse gids opvallend vaak: "Kijk, daar viel een paar jaar terug nog water in deze tijd", bij het zien van droog liggende rotsen. "Het wordt nooit meer zoals het vijftien jaar geleden was." De gids, een milieukenner die anoniem wil blijven, noemde als oorzaken de klimaatverandering en vijf waterkrachtcentrales stroomopwaarts.
De Duivelskeel zal niet snel schor worden. Maar wie Iguaçu in volle glorie wil zien, doet er goed aan in het najaar of in de winter (lokale zomer) te gaan. Via onderstaande website kan het volume van de watervallen van uur tot uur worden gevolgd. Met een daggemiddelde vanaf een miljoen liter per seconde ben je verzekerd van kolkend spektakel. Maar ook met wat minder watergeweld is één van de mooiste plekjes op aarde een 'must see'.
Zie voor actuele volumes van de watervallen de website van elektriciteitscentrale Copel: www.copel.com/ger/iguacu/historico.jsp?id=SCA. Zet drie nullen achter de cijfers in de kolom 'Vazão' en je weet hoeveel liter er per seconde valt.
Argentinië is door de goedkope peso stukken goedkoper dan Brazilië. Iets om mee te wegen als de overnachtingsplek om het even is. De grens is voor toeristen vrij snel over te steken.
In de Nederlandse winter (lokaal zomer) is het gebied benauwend heet. Luchtige kleding en een hotel met airco zijn een must.
Zie voor actuele volumes van de watervallen de website van elektriciteitscentrale Copel: www.copel.com/ger/iguacu/historico.jsp?id=SCA . Zet drie nullen achter de cijfers in de kolom 'Vazao' en je weet hoeveel liter er per seconde valt. Argentinië; is door de goedkope peso stukken goedkoper dan Brazilië. Iets om mee te wegen als de overnachtingsplek om het even is. De grens is voor toeristen vrij snel over te steken. In de Nederlandse winter (lokaal zomer) is het gebied benauwend heet. Luchtige kleding en een hotel met airco zijn een must.


De naam Argentinië komt van de Latijnse term 'argentum', dat letterlijk zilver betekent. De oorsprong van deze naam...

In het zuiden van Zuid-Amerika, in het westen grenzend aan het Andesgebergte en in het oosten aan de zuidelijke...

Argentinië kent een rijk cultureel leven, met op de eerste plaats natuurlijk de tango. Dit is een dans, die is...

Argentinië kent vele klimaten, die vnl. worden bepaald door de grote uitgestrektheid en door het, in het westen...

Het openbaar vervoer in Argentinië bestaat uit een uitgebreid netwerk van 1e en 2e klasbussen, die met grote regelmaat...
De geschiedenis van kastelen is vaak letterlijk legendarisch. In vroegere tijden waren ze voornamelijk het domein van de allerrijksten van het land, maar tegenwoordig zijn er veel gerestaureerd en toegankelijk gemaakt voor ...
Heren opgelet! Ben je er nog niet helemaal uit wat je volgende vakantiebestemming moet zijn? Misschien deze top 10 je een beetje op weg kan helpen. Lees hier waar de allermooiste vrouwen van de wereld wonen...
Wij Nederlanders genieten in het buitenland de wat discutabele reputatie dat we bijzonder zuinig zijn. Maar wat is er nu eigenlijk mis met die zuinigheid die ons wordt toegedicht? Niks toch? Waarom zou je ergens...
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer