Adembenemend Australië

Het verre Australië spreekt tot de verbeelding. Voor de immigrant van 150 jaar geleden tot de toerist van nu. Het land, qua omvang het zesde van de wereld maar er leven nog geen twintig miljoen mensen, straalt iets uit van reeds lang vervlogen tijden. Het is het wilde Westen in een ongevaarlijke variant, waar cowboys niet meer op paarden zitten, maar mannen nog wel echte kerels zijn die 's avonds met hun 'mates' pullen bier achteroverslaan en praten over hun helden uit het harde Australian Rules Football.

Voor ons nu echter even niet het uitgestrekte bruine landschap van het Australische binnenland. We zijn hier vooral gekomen voor The Great Ocean Road. Dat is de klassieke toeristische route in dit deel van Australië ,Victoria. De weg slingert vanaf surfstad Torquay, zo'n 70 kilometer ten zuidwesten van Melbourne tot Warrnambool, 'Whale City', waar van mei tot september walvissen vlakbij de kust kunnen worden gespot die in de ondiepe wateren van Logans Beach dan hun kalveren werpen.

Vergezichten

Het uitzicht van The Great Ocean Road bestaat uit steile klifkusten. De reiziger rijdt hier letterlijk op de scheiding tussen land en zee. Links schittert de diepblauwe oceaan terwijl rechts de groene heuvels van het Australische land opdoemen. De spectaculaire vergezichten doen zo nu en dan letterlijk naar adem happen. Na iedere bocht lijkt weer een nieuw, nog mooier panorama op te doemen.

De indrukwekkendste rotsformaties zijn ongetwijfeld de Twaalf Apostelen. De enorme rotspunten steken fier rechtuit de zee in. In kleine stadjes onderweg als Lorne en Apollo Bay kom je ook veel Australische toeristen tegen uit de grote steden, die even een weekendje gaan toeren. Hotels zijn er genoeg te krijgen voor een redelijke prijs. In Apollo Bay gaan we met gids Robert Findlay kajakken.

Vlak voor de kust ligt een grote rots waarop een zeehondenkolonie lui ligt te zonnen. Zodra we dichterbij komen springen ze in het water om ons te inspecteren. Een prachtige ervaring. "He;, daar zie ik een haaienvin uit de zee steken", roept Findlay plotseling. " Mwah, die kunnen hier natuurlijk jagen op zeehonden.

Maar misschien zag ik het verkeerd. Haaien doen je trouwens niks hoor. No worries mate", lacht Findlay alle eventuele problemen weg. Heel iets anders is een wandeling tussen de toppen van bomen. We hebben Apollo Bay inmiddels achter ons gelaten en wijken een klein stukje van The Great Ocean Road af om de Otway Fly Tree Top Walk te bezoeken. Op 25 meter hoogte zijn in dit stukje regenwoud loopbruggen aangelegd, een toren brengt de wandelaar zelfs naar 45 meter hoogte.

Op de verschillende niveaus kun je ervaren welke planten op welke hoogte leven in de enorme woudreuzen van vaak wel honderden jaren oud. De oplettende kijker kan ook de mooiste tropische vogels spotten. Terug naar Melbourne voert de weg via verschillende natuurparken in het binnenland. Het Tower Hill Game Reserve is een park dat zich op en rond het vruchtbare land van een niet actieve vulkaan bevindt.

Tal van typische dieren als koala's, emoes, kangoeroes en wallaby's hebben zich hier genesteld, evenals vele soorten watervogels. Weer verder landinwaarts ligt de Grampians, een enorm nationaal park met grillige rotspartijen, dichte bossen en kraakheldere beekjes. Vanuit het gezapige stadje Halls Gap, waar 's avonds de kangoeroes en emoes vrolijk over straat banjeren, kunnen tal van activiteiten ondernomen worden. Er lopen honderden kilometers wandelpaden en wegen door het gebied.

Luxueuzer is het om met een four wheel drive het natuurpark te verkennen. Gids Noel Nicholls vermaakt zijn gasten ondertussen met tal van anekdotes over de natuur om ons heen. Hij lijkt wel een zesde zintuig ontwikkeld te hebben om wilde dieren te spotten, want met de regelmaat van de klok stopt hij om de argeloze reiziger op een zeldzame dier te wijzen. De laatste stop voor Melbourne is Ballarat. In deze stad is Sovereign Hill herbouwd, de plek waar in 1851 voor het eerst in Australië goud werd ontdekt.

De tijdmachine brengt ons terug in de tijd, zo lijkt het. Alle winkeltjes zijn nagebouwd, de bezoeker kan afdalen in een oude mijn en zelf aan de slag met een zeef bij een beekje op zoek naar (echt!) goudstof. Bijkomen van al die ruige natuur kan in het mondaine Melbourne. Het is volgens de 'Melbournians' Australië's meest Europese stad qua uitstraling.

Exclusief winkelen kan in twee Victoriaanse passages: de Royal Arcade en de Block Arcade. Vooral de Block Arcade, een winkelpassage uit 1869 met een prachtige mozaiekvloer, doet decadent en weelderig aan. Maar goedkoop is het hier zeker niet. Uitrusten van al het geslenter doen we op het Melbourne Observation Deck van de 253 meter hoge Rialto Tower. In 38 seconden brengt de lift ons naar de 55e verdieping van de wolkenkrabber. Nu kunnen we de grootsheid van Melbourne met eigen ogen vanaf grote hoogte aanschouwen.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Apollo Bay

Adembenemend Australië

Vraag gids Robert Findlay niet precies waarom Apollo Bay de mooiste plek op aarde is, maar hij weet wel dat hij nooit meer weggaat. "Kijk om je heen. Ik ben heel de wereld over geweest, maar dit ís het gewoon." Om onze...