Leerzaam Mongolië

Rugzaktoeristen en avonturiers houden het graag geheim, maar Mongolië is een heus kinderparadijs. Echt waar. Want behalve allerlei stoers, heeft dit natuurrijke land zelfs kleuters heel wat te bieden.

„Loslopende paarden, koeien en kamelen. Een oogverblindende natuur en een onvergetelijke sterrenhemel,” somt Alkmaarder Rik Idema op, die samen met zijn Mongoolse vrouw Tseren een reisbureau runt in hoofdstad Ulaanbaatar.

12 miljoen paarden

„Er zijn niet voor niets twaalf miljoen paarden in dit geweldige land. Een ideale speelplaats en nog veilig ook. Wat willen ouders van stadskinderen nog meer?”

Mongolië is drie keer zo groot als Frankrijk maar heeft daarentegen slechts tweeënhalf miljoen inwoners. Het dunst bevolkte land ter wereld maar liefst.

„Wil je met een paardje spelen?” vraagt Bert de Groot aan onze vierjarige dochter Hannah. „Dat is Makkie. En die noemen we zo omdat ze zo lief is. Ga er maar lekker mee wandelen.”

Terwijl de meter hoge kleuter de teugels grijpt gaat de gepensioneerde Amsterdamse vuurwerkhandelaar voor de bezoekers een potje koken. De Groot reisde acht jaar geleden door Mongolië en werd op slag verliefd op het land.

Hij trouwde, stichtte een gezin en woont sindsdien op anderhalf uur afstand van Ulaanbaatar in het natuurgebied Terlelj in zo’n typische Mongoolse yurd of ger. Ook in de winter, als de temperatuur tot wel veertig graden onder nul kan zakken.

Dan maakt hij voor restaurants in de stad zijn inmiddels roemruchte Hollandse kaas en erwtensoep. De zomer reserveert hij voor toeristen. „Adverteren doe ik niet, maar dat ik hier zit schijnt ondertussen inderdaad wel bekend te raken,” zegt hij.

Een succes dat echter vooral niet uit de hand moet lopen vindt hij. „Tot nu toe is het absoluut leuk. Maar heel veel drukker moeten we het ook weer niet gaan krijgen. Dan begint het te veel op werken te lijken.”

Keiharde natuur

Behalve de roedel honden scharrelt ook een varken vrij tussen de gers rond. Die maakt tot het eind van het seizoen deel uit van de inventaris. Zodra de toeristen weg zijn luidt echter onvermijdelijk haar doodsklok.

„Het interessante voor kinderen is dat dit behalve een vakantieoord ook een boerderij is die opereert in een keiharde natuur,” zegt Utrechtse Moniek van de Zwan, die met drie vrienden vanuit Rusland op de Transsiberië Express aankwam.

„Geen klinisch gedoe en dat is natuurlijk gezond. Maar het is voor ouders ook wel veel uitleggen geblazen.” Ze kwam net terug van een wandeling en vond op een flinke steenworp buiten het kamp liefst vier complete skeletten van koeien. Die waren onder de bittere kou van de afgelopen winter bezweken.

Een observatie waar Bert echter fel op reageert: „Wie z’n kroost krampachtig wil beschermen voor de waarheden van het leven moet ze maar thuis laten,” zegt hij beslist. „Diegenen die zijn geïnteresseerd in een opvoeding tot evenwichtige volwassenen zijn hartelijk welkom.”

Hard en duidelijk, maar het moet misschien ook weer niet worden overdreven. Want Mongolië is in de eerste plaats het land van de hartverwarmende gastvrijheid, de fascinerende nomadencultuur en een natuur die grotendeels niet door mensen is beroerd. Dat is een ervaring die kinderen- en trouwens ook volwassenen- voor de rest van hun leven meenemen.

Reiswijzer

Mongolië ligt ingeklemd tussen China en Rusland en is vanuit Europa behalve per vliegtuig ook met het spoor te bereiken. De rit naar Moskou duurt veertig uur en vanuit de Russische hoofdstad gaat drie maal per week de trein naar Ulaanbaatar. De reis duurt vier dagen dus een beetje psychologische voorbereiding is aan te raden. Zo’n 700 euro. www.treinreiswinkel.nl

Wie dat te heftig vindt is waarschijnlijk beter af met de Russische vliegtuigmaatschappij Aeroflot. In de zomermaanden dagelijks van Schiphol naar Mongolie met een overstap in Moskou. Prijs retour 790 Euro.

Een dertig dagen visum kan worden aangevraagd bij het Honorair Consulaat Mongolië in Breda. (www.hcmongolie.nl)

Binnen Mongolië komt reizen simpelweg neer op four wheel drive auto’s en busjes. Inclusief chauffeur te huur bij ieder reisbureau in Ulaanbaatar.

Eten en Uitgaan

Volgens de aloude grap begint ieder Mongools recept met de zin: Men neme een schaap… En inderdaad is de nationale cuisine bepaald niet om over naar huis te schrijven. Maar gelukkig begint toch in de laatste jaren het aantal fatsoenlijke restaurants in hoofdstad Ulaanbaatar behoorlijk te stijgen.

Voor een echte Mongoolse herdersmaaltijd is Taliin Mongol de beste keus. De Kazach paardenworst en de gegrilde yakkaas met yoghurt zijn ronduit verrukkelijk. Vergeet niet om daar een glas kameelmelk bij te bestellen. Telefoon 319451, adres Juulchin Gudamj.

Nomad Legends Mongol Club: Een prima plek om Mongoolse melkthee te proeven en de betere variant van de nationale ’lekkernij’ khuushuur. Deze doorgaans moddervette gefrituurde vleespannekoek wordt bij Nomad met aanzienlijk meer zorg voor de gezondheid van het hart bereid.

De Veranda is voor diegenen die onvermijdelijk z’n bekomst krijgt van het Mongoolse menu. Dit Italiaans restaurant is een van de meest populaire eetgelegenheden in de stad. Telefoon 330818

Voor een kop koffie met appeltaart is Café Amsterdam de keus. Jawel. De Hollandse eigenaren beloven een stukje thuis in Mongolië maar wie een blowtje wil moet dat maar ergens anders doen. “Grass is for cows and red light for photo development,” aldus een bordje op de muur.

Zien en doen

Tibetaans Boeddhisme is de nationale godsdienst en een kijkje in Ulaanbaatar bij de belangrijkste kloosters Gadan Khiid en Choijin Lama is een absolute aanrader.

Onder met goud beklede stoepa’s branden monniken in traditionele gewaden wierook. De Gandan Khiid is grootste en hier brengt de Dalai Lama tijdens zijn spaarzame bezoeken zijn offeranden.

Voor wie daarna nog op een echte pelgrimage wil is een voettocht vanuit Ulaanbaatar van maar liefst zeven uur het summum. De Mandshir Khiid is gelegen in het schilderachtige Bogdkhan gebergte.

Het overgrote deel van de gebouwen werd door de Russen onder Stalin verwoest maar onder andere een koperen kookpot waarin tien schapen tegelijkertijd konden worden klaargemaakt is nog altijd te bewonderen.

Nadaam

Van juni tot en met augustus is de beste vakantietijd maar wie het toch voor het uitkiezen heeft is 11 en 12 juli een absolute aanrader. Want dan is het Nadaam rond hoofdstad Ulaanbaatar.

De traditionele nationale feestdagen waar het hele land naar uitkijkt. Paardenraces, boogschieten en vooral heel veel worstelen. Tijdens de openingsceremonie paraderen onder zang en dans honderden boeddhistische monniken en atleten door de straten.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Ulaanbaatar

Leerzaam Mongolië

De zon komt op over de eindeloze steppe en slechts in de verte, bij een stuk of wat tenten die als witte plukjes in het landschap liggen, is leven te ontdekken. Paarden snuffelen rond en een paar kleuters hobbelen daar...

Alleen met de wolven

Bang voor een verkoudheid, wat wolven en een enkele beer? Voor zulke avontuurlijke reizigers is Mongolië tijdens de wintermaanden ongetwijfeld wel de allermooiste bestemming. "Oneindige steppen, strakblauwe...

Witte stippen in de steppe

Ik sta te trappelen om in trein 364 naar Oelan Bataar, de hoofdstad van Mongolië, te stappen. Ik heb een boekje bij de hand over de voedingsgewoonten in het land en heb zitten griezelen. Groenten en fruit vind...

Lees alle 3 reisreportages