Het geheim van Singapore

Je tas kun je met een gerust hart even neerzetten om een foto te maken. En dat terwijl er nergens politie te bekennen is. Het voelt net als Roald Dahl’s ’Sjakie en de chocoladefabriek’. ’s Nachts wordt er in de Singaporese vestiging van de fabriek van Willy Wonka vast een blik Umpa Lumpa’s opgetrokken, die al het noestige werk doen…

In de loop der jaren hadden we al veel gehoord over Singapore. Je mag niets op straat gooien, geen kauwgum eten (!) en ook niet buiten het zebrapad oversteken. Of snel nog even door oranje, nou ja goed, rood dan, rennen om je bus te halen.

Daar staan namelijk boetes op. Vette boetes. Propje op straat: 250 dollar. Niet oversteken op een zebrapad: 250 dollar. Als het je eerste overtreding is, kan de boete zelfs verdubbeld worden. Niet fijn voor je vakantiebudget.

Volksaard

Dus houden bezoekers zich keurig aan de regels. Net als de inwoners zelf. Het is even wennen aan de straten die onberispelijk zijn. Geen graffiti, geen zwerfafval, geen daklozen en bedelaars; niks. Maar na een dag wil je eigenlijk niets anders. Waarom krijgen wíj dat eigenlijk niet voor elkaar? Je zou denken: één werkbezoekje hoge omes en het is bij ons ook voor de bakker. Toch? Of ben ik nu erg optimistisch over onze volksaard.

Ze doen nog meer goed. Veel groen, weinig auto’s, terwijl er toch zo’n 4,7 miljoen inwoners zijn in de kleine stadsstaat.

Dat groen wordt verplicht aangeplant en op nieuwe auto’s zit een hoge belasting. Singaporezen reizen dan ook voornamelijk met het openbaar vervoer dat stipt, goedkoop en schoon is.

Geen angst voor ziektes

Ook wat eten betreft kun je overal met een gerust hart terecht. Op elke hoek van de straat zit wel een Italiaan of een fushionrestaurant, zodat je niet direct aan de rijst of noedels hoeft als je dat niet wil. Maar het kan natuurlijk wel.

Niet te heet en vreemd, maar een beetje zoals wij het wel eten bij onze locale Aziaat. En geen angst voor ziektes. Zelfs het water uit de kraan kun je drinken.

Op de brandschone markt kwamen we bij het gedeelte van de voedselkraampjes zelfs een bord tegen: ’rapporteer als je ziet dat een marktkoopman zich onhygiënisch gedraagt’.

Er staat een tekening bij van iemand die een bordje eten aanreikt en tegelijkertijd in zijn neus peutert. Je mag de alarmlijn 24 uur per dag bellen voor het aangeven van de neuspeuterende verkoper.

Tropisch jurkje

We hebben het ervaren als het paradijs. Heerlijk als je tijdens een avondje stappen, je geen seconde druk hoeft te maken of je geld nog wel in je tas zit. Ze kijken wel beter uit.

In de hal van de hippe Butter Factory troffen we een bord aan dat potentiële dieven waarschuwde. Diefstal van mobiel of tasje komt je te staan op drie jaar gevangenisstraf; een boete, of beiden.

Op het damestoilet een bord dat aangeeft dat ongewenste intimiteiten niet onbestraft blijven. Het effect is er wel naar: in welk land kun je ’s nachts gewoon naar huis fladderen in je tropische jurkje, zonder ook maar een keer angstig over je schouder te hoeven kijken?

Pas op de laatste dag wordt het mysterie van de schone straten opgehelderd als we de Australische manager van het beroemde Swiss-Hotel spreken.

Hij vertelt dat hij vaak tot de vroege uurtjes werkt en als hij rond een uur of zes in de morgen naar huis loopt de straten blinkend schoon worden gespoten. ’s Nachts werd hij wakker en toen hij uit het raam keek, zag hij dat er in Marina Bay politiebootjes dreven.

Hij hoopte op een vette achtervolging, maar wat bleek: er werden blikjes uit het water gevist. En nee, niet door Umpa’s Lumpa’s. Door echte politiemannen. Hij geloofde zijn ogen niet. Dat krijg je ervan als iedereen zich aan de regels houdt.

>Lees hier meer over een verblijf in deze Aziatische metropool

Het EK-abonnement, 6 weken € 20,-!

Reportages over Rondreizen Singapore