Terug naar de Spaanse tijd

Het oudste houten schooltje. In het door veel toeristen bezochte dorp kom je voortdurend geschiedenis tegen.

Gids Molly, heel toepasselijk gehuld in boevenkledij, neemt toeristen mee op een rondleiding door de voormalige gevangenis.

Veel bewoners van het 'Europese' dorp spelen een rol in een van de musea, zoals hier ... Foto: Getty Images/Science Faction

Het charmante dorpje is een toeristentrekker van de eerste orde.

,,Amsterdam? Nooit geweest, ik kom niet zoveel buiten”, zegt Molly. Ze heeft zwart-wit gestreepte gevangeniskleding aan en is helemaal in haar rol. Ze neemt ons in de oude gevangenis die sinds 1953 bevolkt wordt door toeristen in plaats van gevangenen, mee terug naar de tijd dat naast regen ook slangen en ratten door de raamloze vensters de cellen binnen kwamen. Het gebouw is een van de in totaal 37 gebouwen in St. Augustine die op de nationale lijst van historische gebouwen staan.

Twee uur rijden van Orlando

Het historische centrum van St. Augustine, twee uur rijden van Orlando, is charmant en pittoresk. Smalle straatjes, kleine gebouwen met open balkons op de eerste verdieping, grappige cafés, aparte winkeltjes, pleintjes en overal palmen en straatmuzikanten.

Het woord ‘oud’ kom je hier om de haverklap tegen. De oude gevangenis, het oudste huis, het oudste houten schooltje, de oude stadspoort, het oude kerkhof… Overal staan en hangen borden die uitleggen wat er aan welk pand nu weer zo bijzonder is. Af en toe zie je ineens iemand in een historisch kostuum lopen. Die werkt dan in een van de musea. Het heeft bijna iets van een themapark of een openlucht museum.

Spaans fort

Ze zijn er ook gek op om historische gebeurtenissen na te spelen. Zoals de landing van de Spaanse Don Pedro Menendez de Aviles in 1565, op de feestdag van de heilige Augustinus. Menendez vestigde er een fort ter bescherming van de Spaanse vloot die met schatten beladen terugvoer naar het vaderland. Er volgden een paar turbulente eeuwen, waarbij de stad diverse malen geplunderd en verwoest werd, en dan weer bezet was door Engelsen, dan weer door Spanjaarden, tot het in 1821 deel werd van de Verenigde Staten.

Aan het eind van die eeuw kwam spoorwegmagnaat Henry Flagler tijdens zijn huwelijksreis in het stadje terecht en hij raakte zo betoverd dat hij er een immens hotel bouwde, nu het Flagler College. Het moet een eer zijn om daar te kunnen studeren, want het is prachtig, met veel bewerkt hout, rondom glas-in-loodramen in de eetzaal en een indrukwekkende vergulde en versierde koepel. Alleen de hal is vrij toegankelijk voor publiek, maar er worden rondleidingen gehouden.

Sjieke roze gevangenis

Al snel kwamen de toeristen en tegenover het eerste hotel liet hij nog een dependance bouwen, nu het Lightner Museum, met Victoriaanse en decoratieve kunst. Dat kwam op de plek waar eerst de gevangenis stond. Die vond hij namelijk geen gezicht zo vlak bij zijn dure hotel, en hij liet daarom een nieuwe strafinrichting bouwen net even buiten het centrum. Dat gebouw werd roze geschilderd en kreeg nepramen en een veranda met schommelstoelen, opdat het er maar niet uit zou zien als een gevangenis. Het verhaal gaat dat mensen die uit het er tegenover gelegen treinstation kwamen, regelrecht naar de bajes liepen om te vragen om een kamer. Zo sjiek zag het eruit. Ze zagen het schavot niet, aan de achterkant.

Als we van de gevangenis naar het 70 kilometer lange zandstrand rijden, komen we langs wegwerkzaamheden. ‘Stateprisoners working’ staat er op het verkeersbord. Is dat niet bizar?

> Het noordoosten van Florida

> Bergstadje op 57 meter hoogte

> Pas op overstekende beren

> Snelheidsmonsters in Daytona

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over St. Augustine

Terug naar de Spaanse tijd

Historie gaat in Amerika meestal niet zo ver terug. Honderd jaar vinden ze al héél oud. Maar St. Augustine in het noordoosten van Florida is een uitzondering: het is sinds 1565 de oudste voortdurend bewoonde Europese ...