„Als je weer boven water komt, beide duimen naar me opsteken en je naam
roepen”, zegt instructeur Rob voor we, gehelmd en gehuld in wetsuit en
zwemvest, de rivier inspringen. Collega Jeff verklaart naderhand waarom: zo
vergeten mensen te schreeuwen van de kou. En koud is het, adembenemend koud
zelfs.
De eerste plons zet de toon voor een ochtendje gorge walking in een bergkloof bij Pontneddfechan: klimmen, klauteren, zwemmen en springen in de rivier. Voor Maartje (12) en Thomas (9) hoeft het na die ijskoude duik niet meer, maar als we eenmaal bezig zijn in een iets minder koud zijriviertje krijgen zij er ook lol in.
Voetje voor voetje schuifelen over smalle randjes in het water, achter een
waterval langs op handen en voeten, op je buik door tunneltjes in rotsen
glibberen; dingen die nooit mogen! Alleen de grote finale, vanaf een rots in
een diepe poel springen, laten ze graag over aan hun dappere ouders.
Onderweg legt Jeff uit welke planten bruikbaar zijn om voedsel of medicijnen van te maken, voor de echte diehards die willen overleven in de natuur. Rob wijst af en toe vervaarlijk uitziende plekken aan waar geoefende ’kloofwandelaars’ hun vaardigheden kunnen testen. Voor ons is het door de heren uitgestippelde ’familieparcours’ mooi genoeg, ook al voelt het geen moment gevaarlijk. De afsluitende warme douche in het dorpshuis is meer dan welkom. Maar het is een ervaring om nooit te vergeten.
Enigszins opgewarmd vertrekken we naar de Penderyn Whisky Distillery, de enige
stokerij in Wales van dit goddelijke vocht. Een korte rondleiding, gevolgd
door een proeverij brengt de lichaamstemperatuur weer op de juiste hoogte.
Voor de zekerheid maar een paar flesjes meegenomen voor bij de open haard in
Myrtle House, onze sfeervolle cottage in Llanfrynach even buiten Brecon.
Onze uitvalsbasis is voorzien van alle luxe, biedt (voor de liefhebbers) aan de voorzijde uitzicht op een mysterieus oud kerkhof en heeft een achtertuin waar kinderen zich kunnen uitleven. Vooral Thomas honkbalt en hockeyt wat af met de (overrijpe) appels die hij zelf uit de boom kan halen.
Als we bij de Tregoyd Mountain Riders vertellen over de spierpijn na onze
avonturen, verzekeren onze instructrices Tara en Kate met een grote lach dat
het een dag later nog veel erger zal zijn. Op de hoog in de bergen gelegen
boerderij staan onze pony’s al opgezadeld in het zonnetje te wachten. Als
(enige) volstrekte leek op paardrijgebied vraag ik me met gezonde argwaan af
waartoe dit moet leiden als ik de dieren, die zo’n beetje de maximale
schofthoogte voor een pony hebben, zie staan. Gelukkig weten de dieren
precies wat er van ze wordt verwacht, zodat we na een korte uitleg keurig in
colonne de bergen in wandelen. Alle argwaan blijkt onnodig: de tocht
verloopt vlekkeloos, zodat we onbezorgd kunnen genieten van het schitterende
uitzicht over het landschap.
De volgende dag zijn de weergoden ons goed gezind: het regent. Niet veilig
genoeg om te klimmen. En gezien de spierpijn komt dat niet heel slecht uit.
In plaats daarvan worden we door wandelgids Kevin Walker meegenomen naar
Llangynidr voor een bezoekje aan het Monmouthshire and Brecon Canal. Dit 56
kilometer lange kanaal, dat dateert van 1797, loopt van het centrum van
Brecon door de Usk-vallei langs tal van pittoreske plaatsjes naar Five Locks
bij Cwmbran. In de hoogtijdagen van de industrie moet het een drukte van van
jewelste zijn geweest toen er kolen, kalksteen en ijzererts werden vervoerd
over het smalle kanaal. Tegenwoordig heerst er grote rust en stilte die
mondjesmaat wordt verbroken door toeristen die met hun lange smalle
vaartuigen (narrow boats) de sluizen en bootliften passeren. Thomas helpt
stoer mee met draaien en duwen. Een vriendelijk ouder Engels echtpaar nodigt
ons uit om aan boord te komen kijken naar alle comfort in hun drijvende
vakantiehuis. We noteren de bootjes op onze ’to do’-lijst!
Om de duik in de industriële geschiedenis van Wales wat te vergroten brengen
we ’s middags een bezoek aan de Big Pit in Blaenavon, een van de ruim 600
diepe kolenmijnen die het land ooit telde. Erg leuk is dat je, voorzien van
mijnwerkershelm met lamp en ’zuurstofmasker’, net als de echte mijnwerkers
in een kooilift de 90 meter diepe schacht ingaat. Bijzonder is ook dat onze
gids Peter en zijn collega’s vroeger in de mijn (gesloten in 1980) hebben
gewerkt. Dat maakt de verhalen des te echter. Hoe hard en meedogenloos het
mijnwerkersbestaan, zeker vroeger, was blijkt zo mogelijk nog duidelijker
uit de foto’s en ander historisch materiaal in het aanpalende museum.
Omdat de werkloosheid in Wales sinds de sluiting van de mijnen nog steeds bovengemiddeld is, proberen de Welshmen meer toeristen te interesseren voor hun land. En daartoe lijken zij genoeg troeven in handen te hebben. Want alleen al in Brecon Beacons kun je ook wandelen en fietsen — wij kregen onze mountainbikes keurig bij het huisje afgeleverd — tot je een ons weegt. Tal van prachtige routes voeren je over kronkelige wegen en paadjes langs kastelen, riviertjes en oude dorpjes of hoog in de bergen tussen de schaapskuddes door. En overal is er wel een pub of café te vinden waar je met de plaatselijke bevolking kunt darten en poolen of genieten van een ’pint’ en een traditionele, stevige maaltijd. Want, zoals wandelgids Kevin Walker het mooi zegt: „Een goede pub is altijd het centrum van het dorpsleven.”
|
Reiswijzer:
|
Myrtle House wordt verhuurd via www.breconcottages.com.
Omdat Brecon Beacons beschermd gebied is, zijn de borden langs de weg bij attracties klein en soms lastig te vinden.
Autonavigatie werkt vaak niet al te nauwkeurig op het platteland.
Niet alle pinautomaten accepteren Nederlandse bankpasjes.
Gids Kevin Walker: mountainacts.co.uk
Tourismebureau: breconbeaconstourism.co.uk
Fietsverhuur: droverholidays.co.uk
Gorge walking: mountainandriveractivities.co.uk
Penderyn Whiskey: welsh-whisky.co.uk
Grotten: showcaves.co.uk
Paardrijden: tregoydriding.co.uk
Restaurant: The White Swan in Llanfrynach en theehuis The Hours in Brecon.
Een aanrader is ook het stadje Hay-on-Wye, dat er prat op gaat het grootste aantal tweedehands boekwinkeltjes ter wereld binnen de grenzen te hebben. We hebben ze niet geteld, maar waar je kijkt worden boeken aangeboden. En winkels waar de voorraad inmiddels té groot is geworden, deinzen er niet voor terug om grote (rijen) kasten met boeken gewoon buiten voor de deur te zetten.
Alles is er te vinden uiteendlopend van flutromannetjes tot historisch waardevol materiaal. ’Boeken met een harde kaft 50 pence, met een zachte kaft 30 pence’, zagen we ergens op een bordje. Ze werden nog net niet per kilo aangeboden.


Het Verenigd Koninkrijk bestaat uit Engeland, Wales, Schotland en nog diverse kleinere streken op het eiland...

In Noordwest-Europa, ten westen van het Europese vasteland, omgeven door de Atlantische Oceaan en de Ierse Zee in het...

Kenmerkend voor de cultuur van het Verenigd Koninkrijk zijn o.a. de bolhoeden, het grote aantal kastelen, de Keltische...

Het Verenigd Koninkrijk heeft net als Nederland een gematigd klimaat, met over het algemeen zachte winters, niet al te...

Het openbaar vervoer van het Verenigd Koninkrijk is goed ontwikkeld. Vrijwel alle plaatsen zijn te bereiken via...
Wales wordt met gemiddeld zo’n 65.000 vakantiegangers per jaar niet bepaald overlopen door toeristen, laat staan Nederlanders. Onbekend maakt onbemind. Het regenachtige klimaat helpt vast ook niet. Maar het is er...
Reisplannen voor een groter (familie)gezelschap, met activiteiten voor jong en oud, en toe aan eens wat anders dan de Ardennen? Dan zou nationaal park Brecon Beacons in Midden-Wales een prima alternatief kunnen...
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer