Duik in het verleden in Mani

Het schiereiland Mani is het middelste van de drie schiereilanden die vanuit de Peloponnesos uitsteken in de Middellandse Zee. Vroeger, voordat aan de westkust de weg van Kalamáta tot Areópoli was aangelegd, waren veel plaatsen alleen via de zee bereikbaar. Door de afgelegen ligging en het onherbergzame landschap heeft zich hier geen grootschalig toerisme ontwikkeld zoals bijvoorbeeld op veel van de Griekse eilanden. Hierdoor kun je op Mani kennis maken met de oude cultuur en een landschap met dorpjes en stadjes die je terugvoeren naar lang vervlogen tijden.

Bergachtig

Het landschap van Mani is bergachtig en ontoegankelijk. De naam Mani komt van droog en boomloos. Het schiereiland bestaat uit een uitloper van het Taigetos gebergte, dat zich binnen Mani voortzet als Sangiás. Met een hoogte van 2407 meter is de Profítis Ilías de hoogste top van dit gebergte.

Byzantijnse tijd

In deze ruige streek zijn veel overblijfselen uit de Byzantijnse tijd, zoals torendorpen en kruiskoepelkerkjes met bijzondere fresco’s te vinden. Het is dan ook een prachtige streek die zich leent voor spannende ontdekkingstochten over eeuwenoude geplaveide paden (ook wel kalderimia genoemd). Verder vindt je er spannende kloven, en zijn er tientallen kleine weggetjes die door uitgestrekte olijfgaarden voeren. Maar bij Stoupa bijvoorbeeld kun je ook prachtige kleine zandstrandjes vinden.

Torenhuizen in Vathia

Andere beslist de moeite waard zijnde bezienswaardigheden die Mani te bieden heeft zijn bijvoorbeeld de grot bij Pyrgos Dirou, dit is één van de mooiste grotten van Griekenland. Waar je als bezoeker met een bootje de eerste 1300 meter in wordt gevaren. Mani staat ook bekend om zijn karakteristieke torenhuizen. Het beroemdste dorp om deze torenhuizen te bekijken is Vathia. Op deze ooit strategisch belangrijke plek tref je een cluster van torens met uitzicht op de zee.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Stoupa