Wellness in Zwitserland

„Welke berg gaat u beklimmen?”, plaagt hij. „Ik ga sleetje rijden”, pareer ik dapper. Immers, in Zwitserland is de ultieme wellness-beleving actief én passief, dus behalve vertroeteld worden met massages en modderbaden betekent het ook ontspannen door sportieve activiteiten, liefst buiten in de frisse schone lucht en de prachtige natuur. Niet helemaal gerust op mijn sleerijkunsten, informeer ik of die inspanning met regen ook doorgaat en of er daarboven wel sneeuw is. Hij stelt gerust: „Als het in het dal regent, is het hoger in de bergen meestal droog.”

Wonderlijke namen

Op naar de halte van de gele postbus bij het station Interlaken-West. Een ritje van drie kwartier omhoog de bergen in, langs dorpen met vaak wonderlijke namen. Inderdaad, in tegenstelling tot het dal waar nauwelijks iets wits te bekennen is, liggen hier wél pakken sneeuw in de tuinen van de houten chalets met hun onder een afdakje gestapelde openhaardhout. Onderweg valt er een bemoedigend licht buitje sneeuw, de ruitenwissers van de bus kunnen het met gemak aan.

Bij het eindpunt Beatenberg word ik geacht met een kabelbaan te stijgen naar het Niederhorn-skigebied waar een slee voor me klaar moet staan. Groot en klein glijden op speciale sleepaadjes spectaculair door het rustige landschap en genieten van het adembenemende uitzicht. Belooft de folder. Maar de gondel gaat niet, veel te veel storm. Veertig minuten duurt het voordat de postbus weer naar beneden kachelt. Ik geniet noodgedwongen van een wandelingetje op 1100 meter hoogte, het uitzicht op een meer, de geleidelijk aan weer zichtbare bergen en Interlaken dat er als een speelgoeddorpje onder mij bijligt. De wind en de kou jagen de tranen uit mijn ogen. Kijk, mijn wangen zijn zo alvast gescrubd met een heel gezonde zoutoplossing…

Pure conditietraining

Van de bus naar het hotel negeer ik de vele horlogewinkels. En chocola, natuurlijk ook chocola. Lekker, ik kan me nu met een gerust hart storten in het Spa-gebeuren.

Mijn vijf-sterrenhotel biedt daar met 5500 vierkante meter aan wellness-activiteiten dan ook alle gelegenheid toe. Bij aankomst had ik al gemerkt dat het hotel – er is een 140 jaar oud stijlvol en ‘gedistingeerd’ deel en een strakker nieuwer deel waarin de Spa en ik gehuisvest zijn - zo groot is dat je vanzelf aardig aan conditietraining doet als je alleen maar van je kamer naar de entree en terug loopt.

Maar er is ook een tennisbaan en een grote fitnessruimte waarin de sportievelingen zich op cardio-apparaten, turend naar een tv-schermpje voor de afleiding, in het zweet werken. Verder zijn er verschillende klassikale lessen zoals Pilates en Qigong en kun je een personal trainer inhuren. Als ik hoor van een RNS-therapeut die iets met je oren doet waardoor je in een keer van alles genezen bent, roep ik enthousiast: ja, dát wil ik. Ik blijk echter ja te hebben gezegd tegen een kwartier PowerPlate. Dat is toch dat ding van Vanessa waar je niets hoeft te doen en toch een superconditie krijgt? Bepaald niet, zegt trainer Monica. „Hoe meer je bij wijze van spreken in gevecht gaat met de machine, hoe meer resultaat je hebt.” Ze loodst me met geduld door de oefeningen op de trilplaat die al mijn spiergroepen zouden afwerken. Ik geef het toe: goed te doen en best leuk.

Balans tussen lichaam en geest

Met Catherine Zimpfer, de directeur van de Spa, neem ik de rest van mijn programma door. Ze vertelt dat er twee soorten Spa in huis zijn: „De Japanse Sensai is vooral gericht op de huid en de Espa heeft als doel de balans tussen lichaam, geest en ziel te herstellen.”

Er is net een dermatologencongres aan de gang dus druk is het niet in het natte gedeelte. Af en toe ontmoeten we ándere in witte badjassen gestoken en op witte slippers schuifelende mede-Spa-gangers. Catherine Zimpfer: „We hebben net een nieuw concept; als je wilt hoef je drie dagen je badjas niet uit. Geen ‘dress to impress’ dus. Je kunt dan je eten desgewenst op je kamer laten serveren. En voor gasten die eens sámen echt ontspannen willen zijn hebben we ook een privé-Spa.” Ik zie mezelf al bubbelen met mijn Lief in een met rozenblaadjes bestrooid bad.

Baantjes trekken

We beginnen maar eens met baantjes trekken in het prachtige met ligbanken omringde zwembad. Twee zwemmende Britse zusjes op leeftijd knikken vriendelijk. Dan het bubbelbad dat zo stevig bruist dat ik me moet vasthouden aan de rand. Zelfs even naar het zoutwater-buitenbad gesparteld waar je de vrieskou niet voelt als je maar onder water blijft. Grappig om door het optrekkende stoom heen de besneeuwde bergen te zien. Ook hier kan het heftig bubbelen, hoewel de knop die ík indruk koel water uit twee buizen boven mijn hoofd kiepert. Vooruit, we doen er een stoomcabine bij – zou er iemand zitten, ik zie niks – en de sauna.

En dan begint in de Espa het Grote Genieten, een anderhalf uur durende massage door hoofdtherapeute Brigitte. Een echte Interlakense: „Ik ben hier geboren en eigenlijk nooit echt weg geweest. Maar nu komt de hele wereld naar míj toe.”

Eerst mag ik kiezen uit drie kleuren die de ruimte zullen vullen, groen, geel of paars. Dan tussen drie soorten muziek. Klassiek, Oosters of een tikje spiritueel. „We rennen allemaal de hele dag, het is goed wat tijd voor jezelf te nemen, het gaat hier om wat jíj nodig hebt om energie te krijgen”, doceert Brigitte terwijl ik proef van mijn ‘geluksthee’ met kaneel, kardemom en gember.

Kruidentherapie

Omdat we nu eenmaal in Zwitserland zijn, is gekozen voor een alpiene therapie waarin Zwitserse kruiden zijn toegevoegd aan eerst het warme zoute water voor het verwelkomende voetenbad en daarna aan de etherische oliën – er zijn er om te ontspannen, energie te geven, de weerstand te verhogen, te ontgiften, spierpijn te verzachten of juist kwik te worden - waarmee Brigitte masseert. „Waar pepermunt verfrist en koelt is citroenmelisse ook antibacterieel. Rozemarijn is goed voor de spieren, lavendel geeft energie en calendula maakt je huid zacht.”

Door het oogmasker word ik nergens door afgeleid en kan ik me helemaal concentreren op de door Brigitte beloofde zintuiglijke ervaring. „Als gasten hier vier uur lang zijn, zijn ze net kauwgom.” Naarmate de massage vordert, raakt mijn hoofd van overvol via hele korte gedachteflitsen leeg. Ik voel me omhelsd uit een flesje, een bijzondere ervaring. Die ik afsluit met een rondje in het allernieuwste model solarium.

Tongstrelend Spa-menu

Natúúrlijk ontbijt ik in het hotel met fitness- en birchermüsli in de natuuryoghurt, eet ik er vers fruit bij en nip ik aan een klein glaasje verkwikkende Spa-vruchtensap. En kies ik ‘s avonds in het bij het hotel horende en door GaultMillau bekroonde restaurant La Terrasse voor het tongstrelende Spa-menu – er zijn uiteraard ook andere menu’s - dat wordt geserveerd door de charmante maître d’hôtel Raffaele en zijn staf. Van elk ingrediënt wordt op de menukaart uitgelegd waar het goed voor is. Zo bevat de kort gekookte Noorse kreeft proteïne van een hoge kwaliteit, jodium en fluor en is de gember in de salade antibacterieel en geven de sesamzaadjes in dezelfde salade waardevolle aminozuren. Ik ga me met de hap gezonder voelen. Belangrijker: welzijn kan heel goed samengaan met intens lekker eten.

De rimpels lijken na mijn onderdompeling in Zwitsers welbevinden absoluut minder diep, de vaak pijnlijk verkrampte schouders voelen als… nee, ik voel ze juist niet! Zelden zo diep en ontspannen geslapen als hier. Winston Churchill zei het al: ‘Doe iets goeds voor je lichaam, zodat je ziel blij is erin te wonen’.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Interlaken

Wellness in Zwitserland

De boomlange portier van het Victoria-Jungfrau Grand Hotel & Spa in Interlaken kijkt met duidelijke pret naar mijn onelegante Canadese ijslaarzen en bepaald niet wintersportachtige jas. En maakt een breed...

Sushi's in de sneeuw

Suhsi's eten op 3571 meter hoogte. De Zwitsers uit het Berner Oberland weten goed hoe ze de Aziaten op het hoogste treinstation van Europa moeten verwennen. Eerst waren het de Japanners die zomers de Jungfraubaan...

Interlaken: Mekka voor waaghalzen

Wie denkt aan Zwitserland denkt in eerste instantie vooral aan bergen, treintjes, Milka-koeien en chocolade. Hét ideale vakantieland voor gepensioneerden, wandelaars en natuurliefhebbers. Maar Zwitserland is veel...

Lees alle 3 reisreportages

HUISREGELS

Voor reageren op artikelen bij telegraaf.nl en haar subsites gelden huisregels. Klik hier om die regels te lezen.

Inderdaad een mooi gebied. Vooral het nabijgelegen Grindelwald is de moeite waard. Zeker nu er sneeuw ligt. Maar ze hebben u wat wijs gemaakt betreffende de hoogste berg van Europa, de Jungfrau is dat niet en is ook geen 5100meter hoog. Wel is in de buurt van de Jungfrau het hoogste treinstation van Europa.

H. Flachland, Scheidegg  | 14:13 | 09.02.12
Δ Ik heb een klacht over deze reactie