• Er Op Uit
  • Verre reizen
  • Stedentrip
  • Weekje weg
  • Cruises
  • Kamperen
  • Fietsen en wandelen
  • Prijsvraag
  • Wintersport
  • Vliegtickets
  • Specials
    • Jan Doets
    • Reizen Glossy
 
 
Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
Deze zonsondergang haalde maar een drie-en-een half op de schaal van één tot tien volgens gids José. Deze zonsondergang haalde maar een drie-en-een half op de schaal van één tot tien volgens gids José. Foto: John Hagens
wo 05 dec 2012, 12:03 | 0 reacties

Vissers en Palmen in regio Alicante

door John Hagens

De regio Alicante heeft de toerist verrassend veel te bieden. Prachtige zandstranden met wuivende palmbomen, levendige stadjes met parken, markten, botanische tuinen, prachtige historisch gebouwen en musea, het is er allemaal. En het mooiste is dat het klimaat er vergeleken bij ons koude kikkerlandje een stuk aangenamer is.

Een van de eerste pareltjes die we ontdekten is het van origine oude vissersplaatsje Santa Pola. Het stadje, dat ruim 33.500 inwoners telt, ligt zo’n twintig kilometer ten zuiden van Alicante in een bescherming biedende baai.

“Als je de tijd hebt, en niet op stel en sprong weg hoeft, dan kan ik je straks een van de mooiste zonsondergangen van Spanje laten zien,” zegt mijn enthousiaste gids José Manuel Blasco." Maar eerst gaan we nu het nog licht is naar de vuurtoren, daar heb je echt een waanzinnig uitzicht over het strand en de zee.”

Vergezichten

Eenmaal bij de vuurtoren blijkt dat José niets te veel heeft gezegd. Alhoewel je het terrein van de vuurtoren zelf niet op mag en je de vuurtoren dus niet kunt bezoeken, is er vlakbij de toren wel een uitzichtpunt gecreëerd vanwaar je inderdaad prachtige vergezichten hebt over de zee, maar ook op de veel lager gelegen kust. Ook het nabijgelegen eiland Tabarca kun je vanaf hier goed zien liggen.

Later rijden we naar beneden en wijst José me op de resten van een eeuwenoude steengroeve. De kustbewoners hebben hier onder andere om de gebouwen op het eiland Tabarca te kunnen realiseren stenen gezaagd uit de rotsen die nu bij hoog water deels onder water komen te staan. De zuivere rechthoekige vormen van hetgeen destijds uitgezaagd werd zijn nog altijd goed zichtbaar.

Terug in Santa Pola lopen we langs de altijd gezellig drukke haven. José wijst me hier op een stapel zwarte kunststof kruiken, die gebruikt worden bij de vangst van de pijlstaartinktvis ofwel Calamares. “De vissers laten deze kruiken, die door touwen met elkaar zijn verbonden, afzinken en een poosje liggen.

Santa Pola

De inktvissen willen zich graag verstoppen in een soort hol, en zien in die kruik een prima verstopplek. Als de vissers de kruiken na een tijdje ophalen maken de inktvissen de fout zich juist breed te maken en klem te zetten in de kruik in plaats van weer snel weg te zwemmen. Zo kunnen ze dus eenvoudig aan boord gehesen worden,” aldus José.

Als je wilt weten hoe hard en ruig het bestaan van de vissers van Santa Pola was en nog altijd is, is een rondleiding op het traditionele visserschip dat vlakbij de haven op het droge ligt een absolute aanrader. Als je ziet in welke kleine ruimte de vissers moeten slapen en eten, terwijl ze soms dagenlang van huis zijn, dan krijg je automatisch meer respect en ontzag voor het leven van deze mannen.

Een andere bezienswaardigheid is het kasteel van Santa Pola, dat midden in het centrum van het stadje ligt. Vandaag de dag is het een cultureel centrum waar diverse activiteiten plaatsvinden. In het kasteel zijn een historisch museum, een maritiem museum, het museum van de visserij en een kapel gevestigd. Ook is er een ommuurd gezellig plein, waar ’s avonds de inwoners met hun kinderen heen trekken om met elkaar te kletsen en waar de kinderen kunnen spelen.

Oudtste zeeaquarium

Vlakbij de haven is ook het gemeentelijk aquarium te vinden, het oudste zeeaquarium van de provincie Valencia. Hier kun je in een aantal flinke aquaria de vissen, schelpdieren en vrijwel complete flora en fauna van de Middellandse Zee bekijken.

Voor de zonsondergang rijden we naar de Salinas,  een aaneenschakeling van ondiepe meren waarin men het water van de Middelllandse Zee door middel van de zon laat verdampen waardoor er uiteindelijk zeezout overblijft.

Hier in die plassen zie je ook tal van prachtige watervogels, zoals Flamingos en Zilverreigers. We hebben niet zo veel geluk die avond, want de zonsondergang is volgens José dit keer een klein viertje op de schaal van een tot tien. Toch kan ik me goed voorstellen dat de zonsondergang hier heel mooi kan zijn wanneer de lucht in verschillende kleuren rood boven de Salinas kleurt.  

Elche, of Elx in het Valenciaans, is een andere stad in de regio Alicante die een bezoek méér dan waard is. Deze stad met zijn ruim 230.000 inwoners ligt landinwaarts op ongeveer 23 kilometer ten zuidwesten van Alicante.


Exotische sfeer

De Moren vestigden de stad hier omstreeks de 10e eeuw op zijn huidige plaats, en omgaven de stad met palmbomen. In kronieken uit die tijd wordt Elche dan ook vergeleken met de heilige stad van de islam. En nog altijd is het de stad met de meeste palmbomen binnen zijn grenzen in Europa.

De meer dan 300.000 palmbomen zorgen voor een buitengewoon exotische sfeer. Le Palmeral de Elche, met meer dan 200 duizend palmen op vijf vierkante kilometer oppervlakte is door de Unesco tot werelderfgoed verklaard. Antonio Fernandez leidt mij rond en we beginnen bij de botanische tuin in het centrum van de stad. De Huerto del Cura dankt zijn ontstaan aan een pastoor die als missionaris veel van de planten die hij daarbij tegenkwam meenam naar Spanje en in de tuin naast zijn woning bijeenbracht.

Antonio wijst mij in de tuin op de mystieke Dama de Elche. Het betreft hier een zeer natuurgetrouwe replica van het borstbeeld van een vrouw of priesteres. Het origineel van dit beeld, dat is vervaardigd door de Iberiërs en dateert uit de 5e eeuw voor Christus, werd in 1897 in een veld nabij Elche gevonden. De originele Dama wordt beschouwd als één van de belangrijkste kunstwerken uit de pre-Romeinse tijd in Spanje en bevindt zich in een museum in Madrid. In de tuin, die werkelijk prachtig onderhouden is, staat ook een zeer speciale zevenarmige palm, de Palmera Imperial. Deze palm is vernoemd naar keizerin Elisabeth van Oostenrijk (Sissi), die de tuin in 1894 bezocht.

Oude binnenstad

Elche ademt nog altijd de sfeer van vroeger eeuwen en zeker de oude binnenstad is zeer de moeite waard. Geen wonder dat men die binnenstad als geheel tot Historisch Archeologisch Monument heeft verklaard. Bezienswaardig zijn verder nog de 17e-eeuwse Basilica de Santa Maria waar jaarlijks op 14 en 15 augustus het Mysterie van Elche wordt opgevoerd, een voorstelling over de laatste levensdagen en de ten hemelstijging en kroning van de maagd Maria. Naast de kerk is ook nog de gotische toren, de Calaforra, die vroeger deel uitmaakte van de verdedigingswerken van de stad te vinden.

La Calaforra, het voormalige fort, dat oorspronkelijk door de Moren werd gebouwd in Elche. La Calaforra, het voormalige fort, dat oorspronkelijk door de Moren werd gebouwd in Elche. Foto: John Hagens

Trots wijst Antonio mij ook nog op de mogelijkheid om voor slechts zes euro per dag een fiets te huren en daarmee de stad te verkennen. We eindigen onze excursie vervolgens in het hele levendige stadspark, het Parque Municipal de Elche, waar veel gezinnen heerlijk genieten van het buiten zijn, en de kinderen zich geweldig vermaken in de speeltoestellen.

Antonio vertelt me bovendien dat ondanks dat de stad zelf in het binnenland is gelegen, dat de gemeente Elche ook nog eens beschikt over 9 kilometer aan zandstranden gelegen aan prachtig helder zeewater. En als we afscheid nemen weet ik het zeker: ooit ga ik deze sympathieke en bijzondere stad weer een keer opzoeken, als was het alleen maar om mijn vrouw ook kennis te laten maken met deze stad van de palmen!

Info Santa Pola: www.turismosantapola.es

Info Elche: www.visitelche.com/

 

Markt met regionale producten

In en rond Elche worden dankzij het bijzonder gunstige klimaat citrusvruchten zoals sinaasappelen, mandarijnen en citroenen gekweekt. Maar op een markt van regionale producten waren ook meer uitzonderlijke vruchten en producten te zien.

Deze bijzondere citrusvrucht noemt men: Deze bijzondere citrusvrucht noemt men: "De hand van Boeddha" Foto: John Hagens

Zoals de vrucht die bekend staat onder den naam: 'de Hand van Boeddha'. Het gaat daarbij om een ondersoort van de sukadeboom, die weer verwant is aan de citroen. De vrucht smaakt dan ook sterk naar citroen, alhoewel er meestal weinig vruchtvlees in te vinden is. 'De vingers' worden dan ook voornamelijk toegepast als decoratie bij salades en visgerechten.

Elche is echt de stad van de palmen. Maar je ziet soms ook dat de palmbladeren helemaal zijn ingepakt. Dit is om te zorgen dat de jonge scheuten geen licht ontvangen en dus helemaal witgeel zonder bladgroen groeien (een beetje vergelijkbaar met asperges, die ook wit blijven door in het donker op te groeien) Van deze bleke palmbladeren worden de meest fantastische figuren en dingen gevlochten. Het is traditie dat die met Palmpasen worden meegevoerd in de processie.

Heerlijke en eerlijke handgemaakte kazen... Heerlijke en eerlijke handgemaakte kazen...Foto: John Hagens

Andere producten die er te zien en te koop zijn, zijn onder andere groenten en honing. Tot mijn verrassing was er ook een Spaanse familie die zo'n 150 melkkoeien melkt op een boerderij even buiten de plaats. Zij maken ook heerlijke en eerlijke boerenkaas. Bij navraag blijken de melkkoeien die ze houden, de ook bij ons bekende zwart-wit bonte koeien te zijn. Ze verkopen ook heerlijke dagverse melk, en dat is best wel bijzonder in Spanje!


Schrijf een reactie
De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.