Zo vrij als een vogel...

Instructeur Anniek praat een cursist naar binnen Foto: De Telegraaf

’’t Is echt, ik vlieg’, denkt-ie en met het hart zwaar bonzend in de keel van de adrenaline ziet hij het landschap onder zich snel kleiner worden. Massieve eikenbomen op de grond lijken ineens niet groter dan een grassprietje en de spoorlijn die ze een half uur eerder op weg naar boven hebben gepasseerd doet hem denken aan de Märklin modeltreinbaan waar hij vroeger als jongetje mee speelde.

„Oké. Heel goed. Beetje rechts bijsturen en koers zetten naar het landingsterrein aan de overkant van het meer waar je hoogte kunt afbouwen”, klinkt het door de intercom. Een beetje trekken aan de rechterstuurlijn doet wonderen: het scherm draait heel rustig naar rechts. Dan gaat het in een glijvlucht langzaam naar beneden en na vijf minuten zweven hoog boven het water gaat zelfs het cirkels draaien om hoogte te verliezen volgens het boekje.

„Nu de landing inzetten… Ja goed, zo. Uit je zitje en door remmen”, gebiedt Roland ter Harkel, eigenaar en instructeur van de paraglidingvliegschool Inferno. En met maar drie stappen lopen zet de kersverse cursist zichzelf en het scherm aan de grond. Ging dat even makkelijk!

Hoogtevlucht

Na nog twee keer naar boven te zijn gereden en naar beneden gevlogen zet het busje van Inferno vol uitgelaten cursisten koers naar het vliegcentrum Volantis in het dorpje St. Vincent les Forts. De twee eerste dagen van de cursus – heftig ploeteren in de zomerhitte op een oefenhelling om het starten onder de knie te krijgen – hebben zich dubbel en dwars uitbetaald: drie hoogtevluchten waarmee een groot deel van brevet 1 al binnen is.

Voor de familie Ramkema uit Haarlem is de cursusweek een doorslaand succes. Met uitzondering van moeder Marion is iedereen vast van plan door te gaan voor brevet 2, zodat je zelfstandig de lucht in mag. Vader Dik (63), dochter Uarda (30) en schoonzoon Gijs (35) zien het al helemaal zitten om een week aan de Turkse kust te oefenen. „Je start op 1700 meter hoogte en landt beneden op het strand. Doe je een half uur over en in de tussentijd kan je werken aan je verplichte oefeningen”, zo verduidelijkt Dik. „En als je er genoeg van hebt, ga je bakken op het strand.”

Vliegschooleigenaar Roland ter Harkel heeft met opzet locaties als Turkije opgenomen in zijn programma naast de vaste vliegstek Volantis. „Je moet ook op andere plekken ervaring opdoen. Daarom gaan wij bijvoorbeeld ook naar Italië voor een safari of soaren boven de duinen in het Franse Les Landes.” Want heb je het soaren (een soort van hangen in een stuwwind zoals meeuwen doen) eenmaal onder de knie, dan kan je ook in Nederland boven de duinen heen en weer vliegen, vooropgesteld dat de wind goed is.

„Maar dat duinsoaren is wel iets voor gevorderden die hun scherm goed onder controle hebben”, zo waarschuwen instructeurs Anniek Peters en Gijsbert Hoogerkamp. Zo’n zeven jaar geleden ontdekten zij het paragliden en waren meteen helemaal verkocht. Huis en vaste baan in Nederland hebben ze inmiddels opgegeven om zich zo veel mogelijk aan hun nieuwe hobby te kunnen overgeven, die ook meteen hun beroep is.

In de loop der jaren hebben ze tientallen cursisten bij Inferno opgeleid. „Van jong tot oud, van dik tot dun, van sportief tot bierbuik, iedereen hebben wij hier veilig leren vliegen.” Paragliden is volgens hen een sport die iedereen kan beoefenen. Hun filosofie is dat het een vaardigheid is die iedereen zich in zijn eigen tempo eigen moet maken: „Je hebt erbij die na 15 vluchten al op de thermiek omhoog willen naar 2500 meter”, aldus Gijsbert. „Maar anderen willen dat pas na 60 vluchten”, zo vult Anniek hem aan. Ongeacht het aantal vluchten, belangrijk bij het paragliden is dat je weet waar je grenzen liggen. Hoe beter het inzicht in je eigen kunnen, des te kleiner de kans op ongelukken, zo luidt de stelregel. Weliswaar staat de sport bij de verzekeraars te boek als gevaarlijk of extreem, precieze cijfers over ongevallen en aard ervan zijn niet voorhanden. Dus of het nu gevaarlijker is dan bijvoorbeeld motorrijden of voetballen valt moeilijk te zeggen.

Teruggekomen bij het vliegcentrum Volantis blijkt er een goed windje te zijn opgestoken vanuit het dal. De ene na de andere paraglider start soepel van de helling en al gauw vliegen er zo’n 50 schermen op zo’n 100 meter boven de rots waar het pittoreske dorpje St. Vincent op ligt heen en weer. De meer ervarenen ’pakken’ een thermiekbel en stijgen in een mum van tijd boven de omringende bergtoppen uit. Tot groot ontzag van de cursisten die net die dag hun eerste hoogtevluchten boven het meer hebben gemaakt… „Wacht maar. Dat gaat mij ook lukken”, zegt Dik. En ja hoor, ruim een half jaar later hangen hij, zijn dochter Uarda en schoonzoon Gijs een halfuur in het Italiaanse luchtruim boven Bassano. Zo vrij als een vogeltje…

Reiswijzer

Met de auto bedraagt de afstand Utrecht - St. Vincent les Forts 1160 kilometer. Met eigen vervoer kun je zo voldoende kampeerspullen meenemen en overnachten op de internationale pilotencamping Le Pi Bou beneden aan het meer. De pizza’s daar zijn uitstekend… Overnachten kan ook in het bij de vliegschool behorende hotel Volantis.

Vliegen: goede verbindingen zijn Amsterdam-Nice (Transavia), Eindhoven-Marseille (Ryanair) of

Amsterdam-Grenoble (Transavia). Vandaar verder per huurauto of per trein.

Met de trein, de Thalys (Amsterdam-Gap), doe je er in het gunstigste geval zo’n 10 uur over. Nachttrein kan ook, dan sta je om 10.30 uur in de ochtend uitgerust op het station in Gap. Vandaar reis je per bus verder.

Een kijkje nemen op het forum van paraglidingschool.nl is zeker aan te bevelen. Daar staan veel verzoeken én aanbiedingen van medecursisten en gebrevetteerde piloten om gezamenlijk de tocht per auto te maken. Uiteraard worden de kosten gedeeld.

Zie verder www.paraglidingschool.nl

Er zijn uiteraard nog veel meer aanbieders van cursussen in binnen- en buitenland, zoals www.paragliding.nl of www.skygliders.nl. Check het internet voor alle aanbieders en de grote verscheidenheid aan cursussen.

Weetjes

Neem hoge schoenen mee, liefst bergschoenen die de enkels stevig ondersteunen. Bij het starten moet je namelijk omhoog kijken of je scherm goed staat en dan kan je wel eens tegen een graspolletje aanlopen. Zonnebrand factor 50 is een must. Je staat de hele dag op de berghelling in de zon en die straalt op een hoogte van zo’n 1200 meter onbarmhartig. Hoogtevrees heeft niets met paragliden te maken. Veel, ook zeer ervaren piloten met duizenden vlieguren op hun naam hebben hoogtevrees maar hebben daar tijdens het vliegen helemaal geen last van.

3

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Meer reportages over Frankrijk

Top 5: Romantische Valentijnsbestemmingen

Nog even en het is Valentijnsdag: een dag die in het teken staat van de liefde. Er zijn talloze manieren waarop je deze dag romantisch kan doorbrengen met je geliefde. Breng een bezoek aan één van de onderstaande...

Het echte Frankrijk van Allier

Op het terras van het Grand Café du Casino in Vichy speelt een driemansformatie Franse evergreens. De vergeten klanken uit de topjaren van Johnny Halliday en Gilbert Becaud hebben een onverwachte uitwerking op het...

Top 5: Wereldse heiligdommen

Reizen is voor veel mensen ook een manier om in contact te komen met de grote verscheidenheid aan geloven. Onze planeet staat vol heiligdommen en religieuze gebouwen en de Reiskrant zet de vijf meest bezochte...

Lees alle 125 reisreportages