„Vier doradefilets, een bosje uien, wat munt, vier grapefruits en een fles grenadine”, draagt chef-kok Stéphane Cuzin van restaurant La Table du Marché ons op in te slaan bij de locale negotie in Bergerac.
Koud geland op het piepkleine vliegveld even buiten het mooie wijnstadje aan de Dordogne, worden we ’s morgens vroeg meteen al aan het werk gezet.
Trots leveren we een half uurtje later onze op de markt ingekochte waar af bij de chef. Hij knikt goedkeurend en houdt ons vervolgens een knaloranje schort voor. Oké, het WK voetbal in Zuid-Afrika vindt plaats, maar volgens ons ligt het Nederlands elftal nog op één oor.
Onze vrees wordt bewaarheid. We moeten onze eigen lunch voorbereiden. Alles in het kader; biedt toeristen iets meer dan louter het nuttigen van lekker eten en het proeven van wijn.
Gelukkig maakt chef Stéphane het ons niet al te moeilijk en gaan we tot de lunch met een gids Bergerac een beetje beter verkennen. In de oude straatjes vallen meteen de scheve huizen op. „Dat zit zo”, vertelt Marie Cécille Grasseau van de plaatselijke VVV, „vroeger moest men belasting betalen over het grondoppervlak, vandaar dat ze de huizen van onderen smaller bouwden dan van boven. Ook moesten ze voor het aantal raamopeningen betalen.” Leuker kon de belasting het vroeger kennelijk ook al niet maken.
Natuurlijk ontbreekt een standbeeld van Cyrano de Bergerac, u weet wel van dat toneelstuk, niet. Marie Cécille: „Er zijn er tegenwoordig twee. Van de oude stenen versie werd namelijk telkens de neus gestolen.” Even verderop zien we een nieuwe hufterproof versie in metaal.
De vele terrassen worden inmiddels in stelling gebracht en spontaan begint onze maag te knorren. Bovendien willen we wel eens een wijntje proeven, want daar komen we tenslotte toch ook voor.
Kijken of het Maison des Vins, gelegen aan de oude haven langs de rivier de Dordogne, wat te bieden heeft. Hier kan de bezoeker namelijk alles te weten komen over de Bergerac wijnen. Toevallig is de bekende Franse wijnjournalist Jacques Dupont aan het werk.
Hij is geen stukje aan het tikken, maar wijn aan het proeven. Voor hem staan tientallen flessen in een anoniem ’jasje’ zodat hij het etiket niet kan lezen. Hij doet er tweehonderd in twee dagen. ’s Morgens op de nuchtere maag, want dan zijn de smaakpapillen op hun best. Bang om af te gaan, kunnen die wijntjes ineens wachten.
Onze ’dorst’ wordt gelukkig gestild bij de lunch, die verrassend goed heeft uitgepakt, temeer daar chef Stéphane een extra geheim ingrediënt aan het hoofdgerecht, dorade op een bedje van gesmoorde uien met munt, heeft toegevoegd, namelijk sorbet van geroosterde paprika’s. Tsja, baas boven baas!
Nog uitbuikend staat onze eerste wijnproeverij op het programma in het statige Chateau Monbazillac vlak bij de gelijknamige plaats. Monbazillac is tevens de naam van een zoete wijn uit de streek rond Bergerac. Bij ons niet erg bekend, maar hoe anders was dat vroeger.
Franse wijnbouwers vluchtten na de opheffing van de godsdienstvrijheid voor protestanten in Frankrijk (1685) naar Amsterdam. Deze zogenaamde hugenoten hadden al een band met Nederland omdat zoete wijnen hier geliefd waren.
Eenmaal in Amsterdam importeerden ze de Monbazillac wijnen en in de 19e eeuw zien we zelfs etiketten met het kwaliteitsmerk ’Marque Hollandaise’. Op sommige etiketten staat dat nu nog steeds.
Het is inmiddels rond drieën als de eerste proefkelkjes voor ons neer worden gezet in het proeflokaal op het terrein van het kasteel. We proeven eerst een rosé en een rode wijn, want die maakt men in de streek uiteraard ook, maar dan is het de beurt aan de zoete Monbazillac.
Spuugden we de eerste twee nog beleefd uit, de derde gaat toch echt door de keelpijp, zo lekker smaakt het. Voor die eigenwijsheid en met de spiritualiën van bij de lunch nog in de verteringsprocedure moeten we later boeten, want er staat een fietstocht op het programma. <
De Dordogne staat nu niet bepaald bekend om zijn vlakke landschap. Bovendien is de temperatuur opgelopen tot zo’n graadje of achtentwintig. Maar gelukkig heeft de fiets een megaversnellingsbak, zodat we toch enigszins van de prachtige wijngaarden en de omgeving met pittoreske dorpjes kunnen genieten.
Onderwijl de keel smerend met nog een aantal aangename wijnproeverijen. De wijn gaat dit keer in de ’kwispedoor’.
Voordeel van al die ’inspanningen’ is dat je over een goede nachtrust beschikt, zodat we de volgende morgen fris en fruitig ons eerste wijntje door de mond laten walsen. Daarna staat er Swingolf op het programma. Emmanuelle Ojéda staat ons al op te wachten op Domaine de la Borie Blanche.
Zij en haar man zijn hier 15 jaar geleden neergestreken en zonder ervaring aan de wijnteelt en het toerisme geslagen. Én het in Frankrijk ontstane Swingolf. De jolige Française legt uit: „Swingolf speel je met slechts één club, de bal is wat groter en zachter dan een gewone golfbal en de spelregels zijn niet zo strikt.”
Negen holes staan tot onze beschikking. Dat maakt hongerig, dus een restaurant met Michelin-ster, hier heel betaalbaar, is een welkome afwisseling. Dat zijn ook de overnachting en het diner op een heus kasteel dezelfde avond, alwaar een echte 27 holesgolfbaan. We zien echter af van een partijtje, maar nemen een verkoelende duik in het zwembad.
Dag drie gaat het wijnproeven weer gewoon door. We beginnen de namen van de Bergerac wijnen aardig onder de knie te krijgen. Bergerac telt 13 AOC-wijnen, waaronder Monbazillac, Montravel, Pécharmant, Rosette en Sausignac. Maar, bij wijn hoort natuurlijk ook kaas en die vindt je uiteraard volop in Frankrijk. Maar zelfs Fransen zijn gek op Hollandse kaas.
Kaasmaker Jacques van der Horst in Montcaret heeft soms wel 920 klanten per week in z’n winkeltje en kraam op de markt. De vader van Jacques kwam in 1948 naar Frankrijk en begon melk uit te venten op de fiets. Op een dag maakte hij één Hollandse kaas in een waskuip en dat was onmiddellijk een succes.
Jacques is de oudste van tien kinderen en, hoewel geboren en getogen in Frankrijk, nog steeds een echte kaaskop. Niet zo gek als je met een Nederlandse vrouw getrouwd bent en gek bent op de sfeer in Holland.
Wat een heerlijke streek, eten en wijn en wat een enthousiaste wijnboeren. We zouden er best zelf eentje willen worden. Dat kan, vertelt de Nederlandse Helena de Jong ons op haar wijngoed La Ferme du Mège, waar je ook traditionele herdershuisjes kunt huren.
„Je kunt bij mij wijnstokken pachten. Je moet minimaal twaalf van die wijnstokken pachten en je betaalt daarvoor twaalf euro per stok. Dat levert 18 tot 24 flessen per jaar op.” Je bent dan officieel voor de Franse autoriteiten een wijnboer en je eigen naam komt op het etiket te staan met de title ’viticulteur’. We zeggen proost!
Bergerac is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Aquitanië). Bergerac ligt voor het grootste deel aan de noordzijde van de rivier de Dordogne in een streek die wordt gedomineerd door de wijnbouw.
Transavia vliegt in ongeveer anderhalf uur op maandag, woensdag en vrijdag van Rotterdam Airport naar Bergerac. Enkele reis vanaf Î70. Met de auto vanaf Utrecht is het ongeveer 1241 kilometer.
Wij proefden wijn bij de onderstaande wijndomeinen. Je kunt via het Office du Toerisme ook een speciaal arrangement boeken, waarbij je een geselecteerd aantal wijndomeinen bezoekt. (www.bergerac-tourisme.com).
Château de Monbazillac te Monbazillac, wijnen 3,50 tot 12,50; www.chateau-monbazillac.com
Domaine de l’Ancienne Cure te Colombier, wijnen tussen de 6 en 38 euro; www.domaine-anciennecure.fr
Château Ladesvignes in Pomport, wijnen tussen de 4,40 en 14,50 euro; www.ladesvignes.com
Château Miaudoux te Saussignac, www.chateaulesmiaudouxbio.com
Château Masburel te Fougueyrolles/Sainte Foy la Grande, wijnen tussen 5 en 18 euro; www.chateau-masburel.com
Château Puy Servain te Port-Sainte-Foy, wijnen 4,85 tot 51 euro; www.puyservain.com
Château Laulerie in Saint Meard de Gurson; www.vignoblesdubard. com
Goed eten hoeft niet heel duur te zijn. Wij aten bij La Tour des Vents in Monbazillac, dat één Michelin-ster heeft. Menu’s variërend van 28, 38 en 48 euro. www.tourdesvents.com .
La Table du Marché in Bergerac tegenover de overdekte markt heeft menu’s van 27 euro (www.guide-du-perigord.com onder het kopje restaurants).
Op de overdekte markt in Bergerac kun je de kleine trek stillen met bijvoorbeeld een glas witte Bergerac en 12 oesters voor 9,50 euro. Restaurant Au Fil de l’Eau in Port-Sainte-Foy-et-Ponchapt ligt heel mooi aan de Dordogne en heeft een modern interieur, menu’s van 21 tot 53 euro. www.restaurantaufildeleau.com
Wij hebben overnacht op het prachtigeLa Chartreuse du Bignac in Saint Nexans. Het gastvrije hotel heeft 12 kamers en één suite, een zwembad en vijvers. Gasten kunnen à la carte eten. Prijzen kamers vanaf 145 euro.
De tweede nacht brachten wij door in het net zo prachtige, zij het grootschaliger Château des Vigiers in Monestier, met zijn 27 holesgolfbaan, hotelkamers in het kasteel, appartementen en apart hotel op het terrein, zwembad, spa en twee restaurants.
Andere overnachtingsmogelijkheden zijn: Domaine de la Borie Blanche in Pomport, met wijngaard, chambres d’hôtes, zwembad en swin golf (www.laborieblanche.com). Clos du Mège in Monestier, vakantiewoningen, wijngaarden je kunt er wijnstokken pachten (www.la-fermedumege.com).
Fietsen: Apolo Cycles beschikt over fietsen, scooters en motoren die desgewenst op elk vakantieadres worden afgeleverd en weer opgehaald. (www.apolo-cycles.com).
Markt Bergerac: elke woensdagmorgen en zaterdagmorgen in de openlucht.
Rondvaart: in een gabarre vanuit de haven van Bergerac. Gabarres zijn traditionele boten die vroeger werden gebruikt om wijn en tabak te vervoeren op de Dordogne.
Wijnproducenten rond Bergerac organiseren buiten het maken van wijn ook jazzavonden, tentoonstellingen en allerlei andere zaken. www.bergerac-tourisme.com/nl
Bergerac gebruikt dezelfde druivenrassen als Bordeaux, alleen mogen ze niet zo heten. De wijnbouw is geconcentreerd rond de stad Bergerac. De wijngaarden liggen op de hellingen van heuvels op de linker- en rechteroever van de Dordogne. De grondsoort van het gebied varieert van zanderig grind tot kwartshoudende klei en kalkhoudende klei.
Ten oosten van Bergerac ligt de Pécharmant, een wijngebied waar stevige rode wijn vandaan komt, terwijl ten zuiden van de Dordoge de zoete Monbazillac het overwicht heeft. In het westen grenst het wijngebied van Bergerac aan dat van de Saint-Émilion. Driekwart van de wijnen is rood.
Er zijn 13 AOC-wijnen: vijf Bergerac wijnen (de droge Bergerac rouge, rosé en sec en de droge Côtes de Bergerac rouge en Côtes de Bergerac blanc, die half zoet is), de droge Montravel rouge en sec, Côtes de Montravel (halfzoet) en Haut Montravel (zoet), Pécharmant rood, en de zoete witte Monbazillac, Rosette en Sausignac. Zie verder:
www.genietenindordogne.nl/wijn
www.franceguide.com (Nederlandstalige site met o.a. informatie regio Bergerac)
www.destination-vignobles-bergerac.fr (Franse site voor wijntoeristen)
www.vins-bergerac.fr (info over wijn, ook in het Engels)
www.pays-des-bastides.com (veel toeristische informatie, ook in het Engels)
www.destination-vignobles-bergerac.fr (Franse site met wijnagenda, restaurants, hotels etc.)
www.bergerac-tourisme.com (Nederlandstalige site met tal van info en arrangementen)


Frankrijk is qua oppervlakte het op één na grootste land dat volledig binnen Europa ligt en voor velen het ideale...

In West-Europa, grenzend aan België, Luxemburg, Duitsland, Zwitserland, Italië en bij de grens met Spanje, de...

De Fransen hebben een sterk nationaliteitsgevoel. De cultuur bestaat uit muziek, film, toneel en kunst, die vaak een...

Het grootste deel van Frankrijk heeft een zeeklimaat. Uitzonderingen vormen het zuidoosten met een mediterraan klimaat...

Frankrijk is vnl. gericht op het uitgebreide spoorwegennet van het land en heeft daardoor een relatief beperkt aanbod...
Opboksend tegen hun grotere en vermaarde wijnbroers Pomerol en Saint-Émilion heeft Bergerac altijd geleden onder de macht van Bordeaux, ondanks het gebruik van dezelfde druivenrassen. Maar Bergerac richt zich op....
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer