Momenten van bezinning

Wanneer we de luchthaven van Thessaloniki verlaten, valt de lucht als een warme deken om ons heen. De schoonheid van de omgeving is onmiddellijk indrukwekkend. Op naar Arnea, een schilderachtig bergdorpje waar wij de eerste nacht zullen doorbrengen.

In ons gezelschap bevinden zich twee ’halve’ Grieken. Jorgos en Jacqueline zijn geboren in Griekenland, maar wonen al jaren in Nederland. We zijn bevriend en het is op hun aanraden dat we Chalkidiki bezoeken. Want, zo beweren zij, dit schiereiland met haar drie landtongen Kassandra, Sithonia en Athos, mogen we absoluut niet missen. Als fervente Griekenlandgangers hebben we al een hoop van het land gezien.

Typisch Grieks

„Maar dit… dit gebied overtreft je stoutste verwachtingen”, glundert Jorgos. We genieten van de verschillende kleuren groen die een mooi contrast vormen in het wisselende landschap. Als we Prodromos naderen slaken ’onze’ Grieken enthousiaste kreten. „Dit dorpje wordt geroemd om haar souvlaki, een typisch Grieks vleesgerecht.” Verlekkerd kijken we naar de knusse tavernes en uiteraard stoppen we er bij een.

Met goed gevulde buiken vervolgen we onze weg en arriveren we na een uur in Arnea, een plaatsje met zo'n tweeduizend inwoners. Meteen vallen ons de lavendelblauwe gevels en de typische bouwstijl op. Evenals de vriendelijkheid.

Iedereen groet enthousiast en wil zijn huis of winkeltje laten zien. Na een stop bij een honingwinkel – in deze omgeving barst het van de imkers met hun bijenkasten – laten we ons door een oude dame rondleiden in een klein folkloristisch museum.

Het meest bijzonder vinden we de tapijten. De dame op leeftijd neemt moeizaam plaats achter het traditionele weefgetouw en het is fascinerend om te zien hoe soepel haar vingers de draad weer oppakken.

Bijzondere ontmoetingen

De volgende dag ontmoeten we de wijnboer Thanadis Livadiotis. Deze goedlachse Griek bezit een landgoed en een guesthouse in Marathousa en maakt zijn eigen wijn. Of hij heeft iets te diep in zijn eigen glaasje gekeken of hij ís gewoon zo, maar hij nodigt ons uit om plaats te nemen aan een lange tafel.

Flessen wijn en zelfgemaakte kazen en knapperig gebakken brood worden aangerukt. Let wel… het is elf uur ’s morgens! Als hij ons wil laten proeven van zijn zelfgebrouwen Tsipouro (een soort jenever) bedanken wij toch vriendelijk. We wandelen nog wat door de wijngaarden… een katje hobbelt ons vrolijk miauwend achterna. Paarden briesen in de wei, drie puppy’s rennen ons enthousiast tegemoet. Wát een een idyllisch bestaan.

Na een bezoek aan de indrukwekkende Heilige Metropolistische Kerk van Agios Stefanos, waar zeldzame oudheden worden tentoongesteld onder een glazen vloer, vervolgen we onze weg naar Gomati. We maken een stop bij de boerderij Platanorema.

De oneindige groene vlaktes nodigen uit om een flinke wandeling te maken. Eigenaar Jannis leidt ons rond en vertelt: „Ik heb deze plek vier jaar geleden om laten bouwen tot een paradijsje. Inmiddels is het restaurant een begrip in de omgeving en zijn er vier riante appartementen voor de verhuur."

'Heilige Land Athos'

Voor wie een bezoek brengt aan Chalkidiki, mag het ’Heilige Land Athos’ niet overslaan. Deze autonome monnikenrepubliek op de Heilige Berg (Mount Athos) is wereldberoemd en staat tevens op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Dit schiereiland is zo’n vijftig kilometer lang en er wonen tegenwoordig nog zo’n 1800 monniken in een van de twintig kloosters of in dorpsgemeenschappen. Mannen mogen er een bezoek brengen, maar dit gaat niet gemakkelijk. Er dient een speciale vergunning van het Athos Consulaat in Thessoloniki voor worden aangevraagd.

Vrouwen zijn er niet welkom en zelfs vrouwelijke dieren zijn er verbannen. Een tikkeltje verontwaardigd zoeken wij onze heil elders. We vernemen dat er vanaf Ouranoupolis een veerboot vertrekt die ons langs de kust van Athos vaart. Zo kunnen we toch nog enkele kloosters bewonderen, vanaf vijfhonderd meter weliswaar, want de wet schrijft voor dat vrouwen tenminste die afstand moeten bewaren. We ervaren een moment van bezinning en keren geïntrigeerd terug.

Ammouliani

Onze indrukken verwerken we op het strand en wel op Ammouliani, het enige bewoonde eilandje van Chalkidiki. De overtocht duurt maar tien minuutjes en weer stap je eventjes in een andere wereld. Vanaf het pittoreske haventje leiden diverse wandelroutes naar de mooiste stranden.

We strijken neer op een prachtig zandstrandje ten noorden van Ammouliani. Op een Griekse familie die er een picknick houdt na, zijn we alleen. De oudste man van het picknickende gezelschap wenkt ons. Of we misschien zin hebben om mee te genieten van hun verse vangst. Ontroerd en dankbaar voegen we ons bij de familie. De vangst? Zee-egels… Wederom heeft Griekenland ons in haar greep en – inderdaad – Chalkidiki overtreft al onze verwachtingen.

Klik hier voor praktische informatie over Chalkidiki

Klik hier voor bezienswaardigheden

Klik hier voor een kort verhaaltje over Olympiada

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Thessaloniki

Momenten van bezinning

Parelwitte stranden grenzend aan groene dennenbossen, authentieke dorpjes, een rijk cultureel erfgoed, overheerlijk eten en een onbegrensde gastvrijheid. We hebben het over Chalkidiki, een schiereiland in het...

Kustplaatsje Olympiada

Bijzonder leuk is het kustplaatsje Olympiada. Ook de omgeving is er prachtig én je eet er de lekkerste mosselen...

Enkele highlights van Chalkidiki

Hier hebben we enkele bezienswaardigheden voor jullie op een rij gezet. Mochten er nog hightlights ontbreken, laat deze dan in een reactie achter.

Lees alle 4 reisreportages

HUISREGELS

Voor reageren op artikelen bij telegraaf.nl en haar subsites gelden huisregels. Klik hier om die regels te lezen.

Wij hebben daar 10 dagen vertoeft in een 4* hotel,waar naar ons gevoel de Russen het voor het zeggen hadden.Er waren er te veel en hun gedrag behoeft geen verdere uitleg. Ook het personeel was verre van vriendelijk. Het gebied is inmiddels door de crisis erg aan het verpauperen, helaas.

A.van Riel, Turnhout  | 10:15 | 28.03.12
Δ Ik heb een klacht over deze reactie