Gezin voorop in Grächen

Onder toeziend oog van de Grächen-mascotte, de sneeuwvogel SiSU, leren de kleintjes skiën.

Grächen telt zo'n veertig kilometer aan pistes, bereikbaar met dertien liften. Een klein, maar leuk skigebied voor elk niveau.

Het pistenplan in Grächen.

„Klaar voor de start?’’ De kleine ingepakte ski-smurf staat geconcentreerd op de rand. Onder hem het besneeuwde traject met gekleurde poortjes waar hij onderdoor moet. Met aan het eind, ver beneden, wuivende ouders bij de finishlijn. „Af!’’ En weg is ’ie, soepel glijdend in de winterzon, zoevend door poortjes, met wapperende vlaggetjes op zijn helm. Weer een blaag van twee turven hoog die in het Zwitserse Grächen leert om glorieus overeind te blijven op ski’s.

Finale skidoop

Vier jaar? Vijf jaar misschien? Veel ouder zijn de jongsten niet die hier na een weekje skiles op de vrijdag hun finale ski-doop krijgen. Spannend vinden sommigen de afdaling wel. Maar nadat een rollende rubbermat de kleintjes de heuvel heeft opgetrokken, staat boven een clown rare fratsen met zijn ski-bril uit te halen. „Zo lachen de kinderen hun laatste zenuwen weg’’, vertelt Therese Uhl van de plaatselijke VVV. Trots incasseren de kleintjes beneden hun medaille.

’Een wintersprookje’’, zo prijst het bergdorp in het kanton Wallis zichzelf aan. Wie vanaf de skipiste neerkijkt op de witte daken gelooft het graag. Grächen, op 1617 meter hoogte, nabij Zermatt, mag een rustige uitstraling hebben, het herbergt talrijke verrassingen. Onverwacht leuke bars, een kindercrèche op de piste, een iglo met kinderbioscoop, pratende sprookjesgondels en vrijwel altijd zon.

Zeker Zon

Met gemiddeld 300 zonnige dagen per jaar stap je gegarandeerd bruin van je ski’s. De mascotte van Grächen, een rood-witte variant van Pino uit Sesamstraat – die kinderen hilarisch vinden – heet niet voor niets SiSU. Het staat voor Sicher Sonne: Zeker Zon. De Hannigalp (2114m), het basisstation voor het skigebied met 43 kilometer aan pistes, geeft een prachtig uitzicht op zowel de Matterhorn (4478m) als de in het avondlicht wonderschoon kleurende Bietschhorn (3924m).

„Niet zo met je stokken zwaaien. Het is geen roeiboot’’, roept skileraar Peter ons lachend toe, terwijl hij achteruitskiënd de helling afglijdt. Niet alleen kinderen doen hier een poging het skiën onder de knie te krijgen. De leraren van officiële skischolen – sommigen in Nederlandse taal – spijkeren je graag bij in bochtenwerk of het glijden op steile stukken. Gevorderden halen hun hart op vanaf de Seetalhorn (2868m), anderen zijn al blij als ze rechtop de bospiste afdalen terug naar het dorp.

Beste voor gezinnen

„Wij willen de beste skibestemming in de Alpen zijn voor gezinnen’’, zegt Berno Stoffel van het Grächen toerismebureau, terwijl zijn gasten zich onder aan de piste tegoed doen aan een typisch Zwitserse kaasfondue, met kruiden, tomaten, brood en Zwitserse wijn. „Ouders leren hun kinderen hier graag skiën. Als tiener wijken zij misschien uit naar het uitdagender Saas Fee. Maar zodra zij zelf een gezin stichten, keren ze weer terug.’’ Van de 370.000 toeristen die Grächen jaarlijks verwelkomt is 55% Zwitser, 20% Duits en 10% Nederlands.

De belangrijkste nieuwe attractie van Grächen komend winterseizoen is de sprookjesgondellift. Wie vanaf vandaag (17 december) in de gondels stapt naar de Hannigalp, waant zich in een sprookjeslandschap met zelfs een verteller in de gondel. „Het idee is dat je de natuur buiten bekijkt en wordt verrast door het verhaal’’, zegt Therese. „Wachtrijen zijn verleden tijd. De nieuwe gondels zijn acht-persoons, de oude zes. Straks kunnen er 2000 mensen per uur naar boven.’’

Kindvriendelijkheid

Grootste troef van Grächen is absoluut de kindvriendelijkheid. Vlakbij het gondelhuis op de Hannigalp ligt onder het grote restaurant een crèche voor de allerkleinsten. In de schone ruimte kruipen babies en peuters rond terwijl ouders een afdaling pakken. Vlakbij is één van de twee kinderskischolen. Trainers en de maffe vogel SiSU leren de koters glijden, remmen en vallen. En in het SiSU Kinderpark roetsjen jongeren op binnenbanden van de heuvel, om, als het allemaal even genoeg is, uit te blazen in de iglo bij een kinderfilm.

Ook als ouder kun je uit je dak op de piste. Gids Cornelia Waldvogel heeft skibikes meegenomen. Op het fietsframe met vier korte ski’s (waarvan twee onder je voeten) gaat het als een razende naar beneden. De ‘fiets’ zit lekker laag, waardoor het stabiel tegen de helling voelt. En gaat het toch te hard, dan duw je je achterste schuin remmend tegen de piste met het stuur op het dal gericht. Alsof je een bocht maakt op spike-banden op een ijsspeedway-baan. Cornelia is onnavolgbaar: „De beste skibikers ter wereld oefenen op deze piste.’’

Onvervalst Grunnings

Wie ’s avonds met vermoeide benen over het verstilde dorp tuurt, zou denken dat het sprookje eindigt bij de kinderbedtijd. Wilde aprés-skifeesten vind je in Grächen niet snel, maar het dorp herbergt ook in het donker de nodige verrassingen. „Goedenavond’’, klinkt het in overvalst Grunnings als de deur van Sigi’s bar openslaat. De knappe blondine is Sara Schalblatter. Ondanks haar Zwitserse achternaam keuvelt ze een aardig woordje mee, dankzij haar Nederlandse moeder.

Koeien gehuurd

Samen met haar man Hannes transformeerde eigenaresse Sara Sigi’s bar om tot gezellige plek met nepboekenkasten en loungestoelen. Duits Weissbier, Zwitserse wijn en Italiaanse Prosecco sieren de kaart, plus een reeks cocktails. Maar eigenlijk blijkt Sara gewoon boerin. „Samen met een vriendin hebben we twee koeien gehuurd, die zomers naar de Alp trekken, waar nu de pistes liggen. In één zomer leverde het al genoeg melk op voor veertig kazen!’’ En de naam van haar koe? „Hannes, net als mijn man. Het dorp vindt het prachtig.’’ Zwitserse humor...

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Grächen

Eten en slapen in Grächen

Er zijn meerdere wegen die naar Grächen leiden. Zo kun je er heen vliegen, of kun je met de eigen auto naar de Zwitserse wintersportplaats. En een goede slaapplaats is in het leuke plaatsje vast en zeker ook wel...