Kitzbüheler Alpen: skigebied in het kwadraat

Doel van onze reis? De wereldberoemde afdalingen in de Kitzbüheler Alpen! En die zijn er genoeg. Bij namen als Piste 112 en Die Streif (bekend van de jaarlijkse Hahnenkamm-afdalingen), had er al een belletje moeten gaan rinkelen. Maar pas na wat surfen op het internet krijgen we argwaan. Die Streif wordt zelfs door professionele skiërs beschouwd als een van de hardste (lees: ijzigste) en meest gevaarlijke afdalingen ter wereld, waar ook zij niet altijd zonder kleerscheuren vanaf komen. De eerste sprong neemt je mee in de muizenval; het steilste deel heeft een helling van een bizarre 85%.

'Die Streif'

Oké, skiën kunnen we. Menige wintersportvakantie zijn we met veel plezier de berg afgesuisd. Maar als we onze begeleidster voorzichtig vragen naar het nivo van onze groep, zakt de moed ons in de schoenen. „Iedereen heeft tussen de twintig en dertig jaar ski-ervaring”, zegt ze luchtig. Daarbij vergeleken zijn we beginners. En als we anderen laaiend enthousiast horen praten over het ‘nemen’ van Die Streif, voelen we ons er niet veel beter op.

Privégids Otti

Dat elk nadeel zijn voordeel heeft, blijkt als we horen dat we de volgende dag met privégids Otti op pad mogen, terwijl de rest van de groep zich tegoed zal doen aan duizelingwekkende zwarte afdalingen. Met de beelden van een jonge blonde skiheld voor ogen vallen we tevreden in slaap.

Hoe groot is de verbazing als Otti (kort voor Otillia) een vrolijke dame van midden veertig blijkt. Ze werkt bij het VVV-bureau in Kirchberg en zal ons die ochtend de mooiste plekjes van het gebied laten zien. En dat doet ze met veel enthousiasme. Otillia vertelt graag en lacht veel. Geen bergtopje of gondelbaan blijft onbenoemd. We laten de ski’s achter bij de lift voor een heuse sneeuwwandeling naar een Gipfelkreuz (gedenkkruis op een bergtop).

Via de bypass-route

„Voor mij is dit ook echt een uitje”, grinnikt ze als we ons installeren om van het uitzicht te genieten. „Normaal informeer ik toeristen vanachter de balie, en kijk ons nu zitten eens zitten op de berg.” Als we het over de angst voor de zwarte pistes krijgen, stelt ze direct gerust. „Ook met minder ski-ervaring hoef je hier niets te missen. Er zijn vooral blauwe en rode afdalingen. Trouwens. ook gemiddelde skiërs kunnen de Hahnenkamm zelf ervaren, via de bypass-route, die de drie moeilijkste onderdelen van Die Streif omzeilt.”

Prachtige brede pistes

Het gebied is zo groot dat we keuzes moeten maken. We kiezen voor Skiwelt Wilder Kaiser Brixental, uitgeroepen tot Best International Ski Area, met als hoogste punt de Hohe Salve (1824m). Prachtige brede pistes, met veel bomen en vergezichten. De Tirolers doen er alles aan om het de toeristen naar hun zin te maken. En dat doen ze al decennia lang. Waar de lokale bevolking in vroeger tijden ski’s van reizigers urenlang naar boven droeg en men de barre tocht te voet maakte naar ongeprepareerde sneeuwhellingen, is er nu een pretpark van verwarmde gondels, liften en perfecte pistes.

Het is een ingenieus netwerk, dat het op een na grootste aaneengesloten skigebied in Europa vormt. Wachttijden zijn nagenoeg nihil en na praktisch iedere afdaling is er een pistebar of restaurant om even bij te tanken. Niet zo vreemd dat er meer dan 75 miljoen euro per seizoen omgaat in die ski-industrie hier.

Ben je geen skiër, dan hoef je toch niets tekort te komen in dit gebied. Naast fakkelhiking, arrenslee-rijden, de huskyfarm en langlaufen heeft de brochure ook nog ‘guest shooting’ in Angerberg op het programma staan, ’gasten schieten’. Bij navraag blijkt het gelukkig om een elektronische variant op kleiduivenschieten te gaan...

„Als je een Tiroler bent, ben je pas mens”

De taxichauffeur houdt er naar Oostenrijks gebruik flink de vaart in als we voor de laatste keer door het dal rijden. Het statige Wilder Kaiser-massief doet haar naam eer aan door de grillige toppen. Schilderachtige dorpjes flitsen in hoog tempo aan ons voorbij. Vier dagen is genoeg om fan te worden, maar veel te kort om alles te zien. Dit skigebied in het kwadraat smaakt naar meer. Daar zijn we het allemaal over eens. Tirolers zijn trots op hun geboorteplek, had Otti me verteld. „Als je een Tiroler bent, ben je pas mens”, zeggen ze hier. We kunnen ons er wel wat bij voorstellen…

Feestweek Westendorf

12 -19 maart 2011. Dagelijks optredens van Nederlandse topartiesten waaronder Wolter Kroes en Peter Beense.

Locatie: feesttent Alpenrosenbahn Westendorf

Traditionele pistegerechten

Oostenrijk kent een aantal traditionele pistegerechten. Naast Kaiserschmarren (een kruising tussen poffertjes en pannenkoek) en Tiroler Gröstel (röstischotel) zijn goulashsoep en de ‘good old’ Wiener Schnitzel nog steeds favoriet.

Weetje: wist u dat de Wiener Schnitzel vroeger aan het Weense hof werd geserveerd met bladgoud in plaats van paneermeel. Niet alleen om de gasten te imponeren, maar het bladgoud scheen ook goed te zijn tegen verschillende kwalen. In de zestiende eeuw werd het gebruik van goud in voedsel verboden. Het knapperige goudgele korstje is wel gebleven, maar daarvoor werd het kostbare goud is inmiddels vervangen door broodkruimels. Gelukkig maar, want de Wiener Schnitzel is in Europa niet meer weg te denken van de menukaart.

Pistes prepareren

Iedere ochtend weer haasten groepjes skiërs zich met de eerste gondels naar boven om hun sporen als allereerste in de nog maagdelijke sneeuw achter te laten, maar daar gaat achter de schermen heel wat aan vooraf. Alleen al in Skiwelt zijn iedere avond 65 man in de weer om de pistes te prepareren voor een nieuwe skidag. De sneeuwschuivers zorgen er elke avond opnieuw er iedere avond weer voor dat de piste er de volgende ochtend ’s morgens weer bij ligt als een gesteven tafellaken. Vooral dat laatste komt door het ‘schoonheidsslaapje’ dat de piste ’s nachts houdt.

Vlak na het prepareren is de sneeuw veel te zacht voor een goede grip. Een paar uurtjes opvriezen en de sneeuw kraakt weer onder de latten. Het zijn indrukwekkende apparaten, die met precisiewerk zorgen voor een perfecte piste. Niet voor niets wordt het beroep van sneeuwschuiver door Tiroler kinderen in een adem genoemd met dat in het rijtje van piloot of brandweerman.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Tirol

Avontuurlijk dwalen door het Ötztal

Dwaal met avontuurlijke inborst door de sneeuw van ’t Ötztal en je glijdt van het ene uiterste naar het andere. „’t Wordt wel een beetje aanpoten”, sprak de reisleider van dienst op de luchthaven van Innsbrück en een...

Op naar de top van de Wildspitze

Steeds meer mensen zijn op zoek naar alternatieve wintersporten. Zoals we vroeger elke dag op de piste te vinden waren, het liefst van ’s morgens vroeg totdat de liften ermee ophielden, zoeken we nu andere...

Toerskiën is puur genieten

Het toerskiën is misschien wel één van de mooiste bergsportdisciplines die er is. Het combineert het geweldige gevoel van skiën op nog onaangeroerde sneeuwhellingen met het maken van tochten door een...

Lees alle 34 reisreportages