*

Foto: Travel Alberta

Canada

za 13 feb 2010, 07:00 | 0 reacties

Winterse taferelen in Banff National Park

Vrieskou en champagnesneeuw

Laura Goense
Canada -  Het Canadese Banff National Park ligt een paar maanden per jaar bedekt onder een dik pak sneeuw. Elanden, coyotes en wolven struinen het gebied af, terwijl beren doezelen in hun winterholen. Sinds 1885 is dit deel van de Rocky Mountains beschermd. In de zomer zijn de toeristen niet weg te slaan, maar ’s winters is het rustiger, maar dat zal met de Olympische Winterspelen zo ’om de hoek’ wel anders zijn!

Foto: Travel Alberta
Foto: Travel Alberta

De skigebieden rondom de dorpjes Banff en Lake Louise zijn de voornaamste trekpleisters in de winter. Niet in de laatste plaats omdat ze regelmatig worden bedolven onder een vers pak champagne powder, volgens velen de beste sneeuw ter wereld.

„Vorige week is er nog een beer gezien langs de spoorlijn, maar die zal nu ook aan zijn winterslaap zijn begonnen. Met deze temperaturen moet je gestoord zijn om buiten te willen wandelen”, vertelt Gordon Vincent, berggids in het Banff National Park.

Het is 30 graden onder nul en in zijn bus rijden we naar Sunshine Village, een skigebied 20 kilometer vanaf het stadje Banff. Normaal gesproken begeleidt Gordon ‘s winters vooral wandelingen met sneeuwschoenen in dit gebied.

Maar omdat op deze ijskoude dag geen enkele klant zich heeft gemeld, maakt hij graag een uitzondering voor een ‘prettig gestoorde’ journalist. Om op zoek te gaan naar de befaamde champagne powder-afdalingen in de Rocky Mountains.

Met twee lagen thermo-ondergoed, voetwarmers, handwarmers en uiteraard warme, waterdichte skikleding hoop ik mijn lichaamstemperatuur vandaag een beetje op peil te houden. Het is een kraakheldere dag en de zonnestralen doen het pak sneeuw langs Highway 1 glinsteren.

„Gelukkig is er geen zuchtje wind”, verklaart Gordon, wijzend naar de dennenbomen, die roerloos in het landschap staan. „Anders was skiën vandaag onmogelijk. Dan blijven de liften dicht, in verband met bevriezingsgevaar van zowel de liften als de mensen.”

Het scheelde een haartje of dat was vandaag ook het geval, zo blijkt wanneer we bij het dalstation aankomen. Tientallen fanatiekelingen hebben zich verzameld in het aangrenzende cafeetje, omdat de technische dienst wacht totdat de luchttemperatuur iets is gestegen alvorens de gondel naar het skigebied te openen.

Rond het middaguur is het dan eindelijk zover. Sunshine Village ligt aan onze voeten. Het weidse uitzicht over het skigebied en het omringende National Park is zo adembenemend, dat de ijzige kou even lijkt verdwenen.

Eenmaal de berg afsuizend slaat de bevriezing ons terug in de werkelijkheid. Dan heb je namelijk wel de wind van voren en zelfs de doorgewinterde Gordon moet af en toe stoppen om de ontblote stukjes huid op zijn gezicht te laten ontdooien.

„Het is hier maar een of twee weken per jaar zo koud”, verzekert hij als we uitrusten in de Divide stoeltjeslift. „In februari en maart is de beste tijd om te komen, dan overkomt je dit niet.” Als ik dat had geweten…

In de lift passeren we de grens tussen Alberta en British Columbia en daarmee de Transcontinental Divide. Helemaal bovenaan bevindt zich de poort naar de Delirium Dive, het mekka voor iedere powderhunter: een enorm ongeprepareerd skigebied waar de champagnepoeder zelfs dagen na een sneeuwbui nog voor het oprapen ligt.

De poort gaat open door er met een lawinepieper langs te lopen, want alleen met de juiste uitrusting mag je het gebied betreden. Een schep, een sonde en een pieper, Gordon en ik zijn goed voorbereid. Alleen de poort blijft dicht. „Te koud”, aldus de skipatrouille. „Redding in de Dive duurt langer dan op de piste, en met dit weer kunnen we geen risico’s nemen.”

Op voorwaarde dat we onze ski’s achterlaten, mogen we wel een kijkje nemen over de rand, waar de Delirium Dive daadwerkelijk begint. Een groot deel ligt continu in de schaduw, waardoor de sneeuw lang goed blijft.

In combinatie met de krakende kou en de scherpe rotswanden waar tussen je kunt afdalen, ziet het geheel er angstaanjagend uit. „Ik ken nog wel een vriendelijkere afdaling”, lacht Gordon. Snel maken we ons uit de voeten.

We nemen een andere stoeltjeslift, lopen een stukje en vinden dan toch eindelijk waar het allemaal om te doen was: Canadese poedersneeuw! Licht en fluffy, precies zoals beschreven in de brochures.

We draaien bochtjes tussen de dennenbomen en net als ik, verliest ook Gordon af en toe de controle en duikelt door de zachte, witte massa. Opgetogen komen we beneden en proosten met een warme chocolademelk op onze geslaagde missie. Het zal alleen nog even duren voordat mijn tenen ook weer opgewarmd zijn…

Terug in The Banff Fairmont Springs is de oplossing nabij. Behalve de poedersneeuw is namelijk ook de Thermal Spa, in navolging van de Banff Upper Hot Springs, in dit hotel legendarisch.

Zo vlug als ik kan, ontdoe ik me van alle lagen kleding en hijs me in zwemkledij. Op advies van de receptioniste loop ik meteen naar de eerste en warmste van drie baden. Veertig graden is het water, en dus zeventig graden (!) warmer dan de buitentemperatuur. Even denk ik dat mijn voeten eraf vallen, maar de tinteling trekt snel weg.

Volgens de mevrouw moet je voor een goede doorbloeding na vijf minuten verplaatsen naar het bad van 37 graden en weer vijf minuten later naar het bad van 24 graden, om tot slot een kwartiertje in het grote mineraalbad te dobberen. Ik sla haar advies in de wind en blijf lekker zitten in het allerheetste bad, totdat ik tot mijn botten aan toe weer opgewarmd ben. En verlang naar een koud glaasje champagne.

Lake Louise en Sunshine Village

Het skigebied Lake Louise dankt haar naam aan het gelijknamige meer en dorp waarbij het zich bevindt. Gelegen aan de westkant van de Transcontinental Divide krijgt het jaarlijks gemiddeld iets minder sneeuw dan het aan de oostkant en dichterbij Banff gelegen Sunshine Village (alle neerslag aan de westkant van de Transcontinental Divide stroomt naar de Stille Oceaan, aan de oostkant naar de Atlantische Oceaan, red.).

Lake Louise maakt in tegenstelling tot Sunshine echter wel gebruik van sneeuwmachines. Gemiddeld heeft Lake Louise een steiler en uitdagender terrein en een groter funpark dan Sunshine, dat op haar beurt favoriet is bij gezinnen en mensen die off-piste willen. Banff Norquay is het derde en kleinste skigebied in het National Park.

Champagne powder

De lichte, droge poedersneeuw die karakteristiek is voor de Rocky Mountains, wordt ook wel champagne powder genoemd. Door koude luchtstromen van de Stille Oceaan is de sneeuw droger dan de sneeuw in Europa en andere delen van Noord Amerika, waar de luchttemperatuur wordt beïnvloed door de Atlantische Oceaan.

Ter vergelijking: Lake Louise adverteert met een sneeuwvochtigheid van gemiddeld 7% tegenover 10% in de meeste gebieden in Europa. Het voordeel van de champagne powder is dat je er makkelijker doorheen skiet en de sneeuw langer goed blijft. De naam werd bedacht in Steamboat, Colorado en dit type sneeuw valt ook in de Rocky Mountains in Canada.

Banff Upper Hot Springs en Johnston Canyon

In 1884, tijdens de bouw van de spoorlijn van de oost- naar westkust van Canada, stuitten spoorwegwerkers op hot springs (hete waterbronnen) op Sulphur Mountain, vlakbij Banff.

Door deze vondst werd het gebied een jaar later tot beschermd natuurgebied verklaard. De Banff Upper Hot Springs vormen nog altijd een belangrijke trekpleister voor toeristen, met mineraalbaden van ongeveer 38 graden.

Rond dezelfde tijd ontdekte de goudzoeker Johnston een kalksteen canyon in het gebied. Het verhaal gaat dat hij in een bar in Silver City verklaarde goud te hebben gevonden tussen de watervallen in de canyon.

Hij verkocht stukken grond en de coördinaten aan andere goudzoekers, die er geen enkel brokje goud aantroffen. Meneer Johnston is nooit meer gezien, maar de canyon draagt nog altijd zijn naam en is tegenwoordig immens populair bij natuurliefhebbers.

Zomers is het zelfs dringen op de walkway en vechten om een parkeerplaats. ’s Winters, wanneer de watervallen bevroren zijn, kom je er bijna niemand tegen.

Andere populaire winterse activiteiten in het gebied zijn wandelen met sneeuwschoenen, hondensleeën, skitouren en schaatsen op het bevroren Lake Louise.

Reiswijzer

Air Canada vliegt meerdere malen per week van Schiphol, via Londen of Frankfurt, naar Calgary. Vanaf daar rijden verschillende bus- en taximaatschappijen naar Banff (2 uur) en Lake Louise (2,5 uur).

Wij overnachtten in The Fairmont Chateau direct gelegen aan Lake Louise. En in The Fairmont Banff Springs, het oudste en beroemdste hotel in de regio. Vervoer naar de skigebieden is gratis met een skipas.

Reageren niet mogelijk.

Weekendabonnement
Het EK-abonnement, 6 weken € 20,-!

Reportages over Canada

Extreme toeristische attracties

Avontuurlijke reizigers en adrenaline junks opgelet! Oddee.com heeft een bijzonder lijstje met extreme toeristische attracties samengesteld.

Top 5: Wereldberoemde hotelkamers

Door het plotselinge overlijden van de wereldberoemde zangeres Whitney Houston stond het Beverly Hilton Hotel in Beverly Hills, waar Whitney werd gevonden, weer volop in het nieuws. De Reiskrant bekijkt vijf...

Canada voor beginners

Met de camper door Canada of Amerika... Hoe vaak hoor je die, veelal door ouders uitgesproken wens niet om je heen. Onze verslaggever, wars van kamperen, trok de stoute schoenen aan en toerde met vrouw en twee kinderen ...

Lees alle 35 reisreportages

Zoek op bestemming