Sneeuwpret boven de poolcirkel

Foto: De Telegraaf

Foto: De Telegraaf

Grappig hoe overal ter wereld het weer als ijsbreker geldt. Zo ook in Fins Lapland. Maar waar gesprekken over kou en warmte meestal niet meer zijn dan een beleefd praatje, weet gids Henry te verbazen met wat hij zegt. Terwijl ik klappertandend met mijn muts over mijn oren getrokken en handen verstopt in mijn mouwen vanaf het hoofdgebouw van het kleine regionale vliegveld Kittilä meeloop naar de auto, verzucht deze Lap dat het zo warm is de laatste tijd. Ik kijk naar het dashboard waar het rode lampje -6 knippert. Warm?!

Eenmaal aangekomen bij hotel Hullo Poro (letterlijk vertaald Gek Rendier) in Levi, het skidorpje waar dit jaar de eerste Worldcupwedstrijd alpineskiën werd gehouden, is het zes uur 's middags en aardedonker. Dat was het trouwens vier uur geleden ook al, want rond deze tijd van het jaar is het hier slechts een paar uur licht. Van elf uur 's morgens tot twee uur 's middags, zal ik de komende dagen ontdekken.

Vandaag staat er, behalve eten bij het Gekke Rendier, niet veel meer op het programma. De vluchten van Amsterdam naar de Finse hoofdstad Helsinki en vervolgens naar Kittilä, het op één na noordelijkst gelegen vliegveld van Europa, hebben een dag in beslag genomen. En hoewel er nog druk wordt geskied op de verlichte pistes die vanuit de hotelkamer zichtbaar zijn, begint het echte avontuur voor mij dus morgen. Sneeuwscooteren door besneeuwde bossen en over uitgestrekte ijsvlaktes.

Scooter

Zoals in Nederland de fiets het nationale transportmiddel is, is de sneeuwscooter dat voor de Lappen. Voor dit vervoersmiddel zijn in Lapland honderden kilometers aan eigen paden aangelegd die je brengen naar plekken waar je met de auto onmogelijk kunt komen. Lilli, de gids van vandaag en dochter van een sneeuwscooterhandelaar, gaat voorop tijdens de zogenaamde sneeuwscootersafari. Met snelheden tot zo'n 70 à 80 kilometer per uur racen we door de bossen en over uitgestrekte vlaktes waar we rendieren en eekhoorntjes tegenkomen en getuige zijn van de prachtigste luchten. De zon komt in deze donkere dagen voor kerst niet boven de horizon uit, met als gevolg dat je de hele dag door (zolang het licht is en ook helder) kunt wegdromen bij felgekleurde roze-paarse horizon zoals je die van de mooiste zonsondergangen kent.

In de verte doemt een huisje op waar een groep van zo'n dertig huskyhonden ons met een oorverdovend lawaai begroet. Deze dieren willen zo graag rennen dat ze hun longen uit hun lijf janken. Het geblaf houdt aan totdat de honden voor de slee zijn gebonden en mogen rennen. Zo gauw het bazinnetje het commando geeft, is het plots vredig stil en zoeven we met een gangetje van zo'n 12 kilometer per uur de vlaktes over. Zonder het lawaai en de benzinedampen van de sneeuwscooter dringt de schoonheid van dit land nog meer tot je door.

Behalve één van de schoonste gebieden op aarde, is Fins Lapland ook qua criminaliteit nog ongerept. Niemand die hier de deuren van zijn auto op slot doet en ook huizen staan dag en nacht open. Hoe groot het vertrouwen in de mensheid is, wordt nog eens extra duidelijk als ik een nacht doorbreng in Snowvillage, het sneeuwhotel in de buurt van het dorpje Ylläs. Omdat het hotel nog niet helemaal af is, tien van de twintig kamers zijn klaar, de rest moet over een paar weken af zijn als het echte seizoen in na de kerst begint, ben ik die nacht de enige gast. "Maar er is toch zeker wel een receptie? Of een nachtportier?" Eigenaar Rami lacht en schudt zijn hoofd. "Nee, je hebt een heel hotel voor jou alleen, leuk toch?" Geen andere gasten, geen receptie, geen nachtportier, geen deuren, geen sloten. "Welterusten en tot morgen", groet Rami en daar zit ik dan. Alleen, midden in de bossen, midden in de nacht, in een hotel van ijs. En niemand die dat raar vindt.

"Het ergste wat kan gebeuren,is dat er een vos naar binnen wandelt", lacht de hoteleigenaar. "Maar daar hoef je echt niet bang voor te zijn. Die doen toch niets." Ik rits mijn thermoslaapzak tot bovenaan dicht en heb het tot mijn verbazing aangenaam warm. Pas de volgende ochtend word ik weer wakker. Heerlijk uitgeslapen.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Levi (Sirkkä)

Dikke sneeuwpret bij de LAPLANDERS

Dag één. Wintersport zonder ski's begint de eerste dag met een uurtje 'afreageren' voor de papa's: ijskarten op een circuit van ijs en sneeuw. De kleine racewagentjes die we in Nederland kennen van de kartbanen,...

Sneeuwpret boven de poolcirkel

Toen de Europese wintersportindustrie een paar weken geleden in de rats zat omdat sneeuw maar niet wilde vallen, was er één plek waar de skiër wel aan zijn trekken kwam. In Fins Lapland zoefden toeristen vrolijk van de...

Lees alle 2 reisreportages