Het Zwitserse Zermatt: Parel tussen vierduizenders

De hoogste tijd om de ski's en boards op te halen. In moderne liften zoeven we omhoog. Direct valt op dat de pistes breed en goed geprepareerd zijn. Omdat op deze grote hoogte geen bomen groeien, is er alle ruimte. We kunnen dan ook kiezen uit spectaculaire zwarte buckelpistes of brede blauwe 'autobahnen'. Uiteindelijk kwamen we met de cabine op het hoogste punt van het gebied, de Kleine Matterhorn (3883 m). Hier werden we gegrepen door het, vanwege de grote hoogte bijna letterlijk, adembenemende uitzicht. Overal om je heen bergpieken van meer dan 4000 meter en zelfs de Mont Blanc was duidelijk zichtbaar. Op dit hoogste uitkijkpunt van de Alpen bevindt zich tevens een gletschergrot waar je 25 meter onder het ijs kunt genieten van een drankje!

Omdat de cabines in dit gebied zo hoog gaan, zijn de afdalingen bijzonder lang (zonder een lift te hoeven gebruiken), met meerdere die langer zijn dan tien kilometer. De kroon spant de piste van de top van de Kleine Matterhorn naar het Italiaanse Valtournenche. Als je het eindpunt hebt bereikt, heb je zo'n 23 kilometer afgelegd! Gelukkig was deze route nog dicht, want na de afdaling naar Cervinia, de Italiaanse plaats waarmee Zermatt het gebied deelt, streden verzuring en ademnood al om de winst. En dat was nog 'slechts' een afdaling van dertien kilometer met keuze uit verschillende moeilijkheidsgraden. Er leek geen eind aan te komen en de bovenbenen waren aardig opgebrand. Tijd voor een goeie lunch!

De culinaire mogelijkheden zijn groot in dit gebied. De vele restaurants bieden voor elk wat wils: van snelle snack tot uitgebreide lunch met tafellinnen. Het voordeel van een gebied dat zich uitstrekt over twee landen is dat je kunt genieten van beider specialiteiten: typisch Zwitserse gerechten als raclette of fondue en de bekende Italiaanse keuken. Na onze Italiaanse lunch, met nog zwaardere benen door het glas rode wijn, begon de afdaling terug naar Zermatt. Weer een tocht van meer dan tien kilometer, waarvan het laatste deel als zwart stond aangegeven... Toch was het voor de gemiddelde skiër goed te doen, want ook deze piste was prima geprepareerd. Moe, en zeer onder de indruk van dit skigebied en de fantastische panorama's leverden we onze ski's weer in.

In het dorp valt de rust, de schoonheid en het statige karakter van Zermatt op. Het enige verkeersgeluid bestaat uit het gezoem van de elektrische karretjes en het getrappel van paardenhoeven die arrenslee of koets voorttrekken. Ze slalommen tussen de wandelaars door die in de gezellige winkelstraatjes flaneren.

En dan valt je nog steeds niet die frisse lucht in dit autovrije dorp op. Die merk je pas écht goed als 's avonds de vuilniswagen is langsgekomen. Heel even hangt er dan een penetrante diesellucht over Zermatt... Treintje

Er is genoeg te doen in Zermatt, ook voor de niet-sportieve wintersporter. Te veel om hier allemaal op te noemen. Eén ding is echter voor iedere bezoeker een absolute must: omhoog met de Gornergratbahn. Dit tandradtreintje vertrekt uit het centrum naar de 3089 meter hoge Gornergrat. De rails slingeren zich omhoog door een werkelijk schitterend berglandschap met ongelooflijk mooie uitzichten. Boven kun je in het restaurant een hapje of drankje nemen en genieten van het betoverende alpenlandschap. Naar beneden ga je weer met het treintje of op de lange latten.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Zermatt