Avontuur op de Amazone

Foto: tlg

Foto: tlg

Trots houdt hij het beduusde beest in de lucht en neemt het klaterende applaus van de in de kano achtergebleven reizigers in ontvangst.

De dag in het tropisch regenwoud van Ilha de Marajó, een eiland zo groot als Nederland in de gigantische delta van de Amazone, kan niet meer stuk. " Wat had ik je gezegd?" roept reisleider Maurice zichtbaar vergenoegd. " Claudio is geweldig, de beste gids van het Amazonegebied.

"Inderdaad is het ongelooflijk wat de kleine indiaan in de wirwar van de groene wildernis allemaal ziet wat de rest van het gezelschap in de boot tot op dat moment volledig is ontgaan. Aapjes, een luiaard, toekans, papegaaien en natuurlijk de eeuwige capibara, een volledig bemodderd reuzenknaagdier dat op de rivieroever leeft. Hij kan niet zwemmen, maar dat is geen probleem want als hij de rivier wil oversteken, dan wandelt hij gewoon over de bodem naar de overkant. Makkelijk zat!

Tijdens de avondtocht zorgt Claudio voor een nieuw hoogtepunt. Gewapend met een schijnwerper ontdekt hij een kaaiman. De oogjes van het levensgevaarlijke reptiel reflecteren het licht, waardoor hij zich verraadt. De reizigers sporen Claudio aan ook met de krokodil het gevecht aan te gaan, maar daar ziet hij wijselijk van af. Hij moet nog meer gezelschappen door de jungle rondleiden. En hoe goed de inboorling daarin is, bewijst hij ook weer de volgende ochtend als hij in een holle boom, waar de kano rakelings langs schuurt, een uiterst giftige cobra ontwaart.

De slang is volledig opgerold en lijkt meer op een drol dan op een gifslang. Iedereen in de boot deinst bang achteruit bij het zien van het enge beest. Voorzichtig peddelt Claudio weg want met dit soort slangen moet je geen geintjes maken. Geërgerd dat hij in zijn slaap is gestoord, kan het dier ineens met zijn kop naar voren schieten en iemand uit het gezelschap een dodelijke beet toebrengen.

Tevredenheid

Reisleider Maurice spint nu helemaal van tevredenheid. "Is dit de ware jungle of niet?" glundert hij. De rest van het gezelschap, hoewel nog wat bleek om de neus, moet dat beamen. Uitvalsbasis voor de avontuurlijk kanotochten door het oerwoud van het Ilha de Marajó is Fazenda do Carmo, de schitterende boerderij van Don Claudio en Dona Circe. Gelegen op een moerassige steppe, aan de rand van de jungle, houden zij buffels, die grazend over de steppe lopen, bij elkaar gehouden door gaucho's, cowboys op kleine, vurige paardjes.

De gasten mogen er ook op rijden, evenals op de buffels. Dat schommelt heerlijk, op zo'n gehoornd beest. Reisleider Maurice maakt intussen foto's. "Rechtop zitten anders denken ze thuis dat je bang was", roept hij lachend, alvorens zelf ook op een lastdier te springen. Angst om ervan af te vallen hoeft niemand te hebben, want hard gaat het niet.

Bij het eten schuiven ook de baas en de bazin aan. Zij eten steevast met de gasten, die ook in het huis slapen, en zorgen met korte bevelen aan het bedienend personeel dat het hun aan niets ontbreekt. Het buffelvlees is een culinaire belevenis op zich en ook de enigszins naar spinazie smakende wortels van de maniok mogen er zijn. De giftige wortels moeten zes dagen en nachten worden gekookt zodat al het venijn eruit is. Maar dan heb je iets heerlijks op je bord. Het toetje van heerlijk zoete ananas en yoghurt gemaakt van buffelmelk mag er ook zijn.

Na het eten rusten de vermoeide reizigers uit op de veranda in de hangmatten en schommelstoelen en genieten van het uitzicht over de steppe. Plotseling horen zij een snerpend geluid dat klinkt als het gegil van een mager speenvarken. Dat blijkt aardig te kloppen want de boerenknechten slepen varkens, eigendom van Don Claudio en Dontilde;a Circe en een heerlijk leven leidend in een modderige plas op de uitgestrekte pampa, naar de veekano die op de rivier achter de boerderij ligt te wachten. Hun poten zijn bij elkaar gebonden en zij worden netjes opgestapeld in de kano en daarna naar de dichtstbijzijnde marktplaats gepeddeld.

Nog spectaculairder is de meerdere verdiepingen tellende koeienboot, lijkend op een 19e-eeuws Mississippi-stoomschip. Via een sluis van dranghekken worden de beesten het schip ingejaagd dat vervolgens koers zet naar het vasteland. De combinatie van water, oerwoud en uitgestrekte steppe maakt het leven op de 'fazenda' tot een geweldig avontuur. Alleen de tocht ernaartoe al. Die begint in de sfeervolle rubberstad Belém, gelegen in de delta van de Amazone. In de haven stappen de reizigers op een dubbeldeks passagiersschip voor een adembenemende tocht van drie uur door de delta naar het Ilha de Marajó. Behalve voor het kijken naar het water, de keur aan passerende scheepjes en de voorbijglijdende jungle kom je ook ogen tekort om de bonte verzameling aan passagiers te bewonderen. Indianen, negers, blanken, goedgekleed of in vodden, scheel, mank of zonder gebreken. De multiculturele samenleving van Brazilië in een notendop. Heerlijke tosti's kun je aan boord trouwens krijgen. Gemaakt door een jongetje in een roestig tosti-ijzer. Even geduld, maar dan heb je wat. Een blikje ijskoud Antartica-bier erbij en de dag kan niet meer stuk.

Het avontuur is nog lang niet ten einde als de boot aanlegt bij het eenvoudige haventje op het reusachtige eiland. Dan volgt een busrit van drie kwartier over een hobbelweg. Langs de weg staan veel kleine huisjes en net zulke grote kerkjes. Opvallend is dat het enige vervoermiddel daar de fiets is. Op de bagagedrager weten ze soms het hele huisraad te vervoeren. Maar ook de veestapel, zoals kippen of zelfs een varken. In de rivier ligt de kano van Don Claudio en Dona Circe en begint het laatste gedeelte van de tocht naar de boerderij. Nog dik een uur varen, zittend op houten bankjes met een zwemvest als kussen. Eventjes afzien, maar dat hoort bij het leven in het Amazone-gebied.

Ilha de Marajó Dit levensgrote schiereiland in de Amazone-delta is een prachtige plek om het oerwoud van de Amazone te verkennen en heel makkelijk te bereiken. Moesten reizigers vroeger voor een bezoek aan het oerwoud een dagenlange vliegtocht via Rio of Sao Paulo naar Manaus maken, tegenwoordig zijn zij vanuit Amsterdam in omstreeks negen uur in Fortaleza. Een binnenlandse vlucht brengt hen vervolgens in circa twee uur naar de schilderachtige havenstad Belém van waaruit een sfeervolle Amazoneboot hen in drie uur naar het eiland brengt. Dit hoeft bovendien niet allemaal op één dag. Het is veel prettiger om eerst een paar dagen op het strand in Fortaleza te liggen, vervolgens een dag of wat te genieten van de unieke atmosfeer van kleurrijk Belem en dan pas de jungle van het Ilha de Marajó in te gaan.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Reportages over Verenigde Staten

Erotische room-service in Las Vegas

In het Hard Rock Hotel & Casino, in het Amerikaanse Las Vegas, kunnen gasten sinds kort handboeien, kruisloze slipjes en sexy outfits bestellen vanuit hun hotelkamer.

Als Mad Men in New York

De jaren vijftig en zestig zijn iconische en tekenende tijden geweest voor New York en kenden een compleet eigen stijl. De stad speelt een grote rol in het televisieprogramma Mad Men, waar binnenkort het vijfde seizoen van...

De vijf meest bizarre festivals

Mardi Gras, het carnaval in Rio, het volle maan festival in Thailand, allemaal festivals en festiviteiten die jaarlijks plaatsvinden en waar al honderduizenden reizigers foto's van hebben gemaakt. Dus is het niet...

Lees alle 147 reisreportages