Romantisch Ragusa

Ragusa is pas dankzij de Italiaanse tv-commissaris Montalbano ontdekt. Jarenlang bleven de bouwkundige schatten voor het grote publiek verborgen. Door het succes is het aantal Italiaanse toeristen echter met een vijfvoud toegenomen. Inmiddels hebben de plaatsjes Scicli en Módica in de Val di Noto, waarin Ragusa is gelegen, ook een vermelding gekregen op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Maar Ragusa, Scicli en Módica zijn niet alleen een streling voor het oog. We zijn uitgenodigd door de organisatie Azzurro Mediterraneo, die het buitenland ook graag wil attenderen op de zegeningen van de lokale gastronomie. Zo treffen we aan het einde van de met palmen omzoomde hoofdstraat van Ragusa Ibla het chique Locanda Don Serafino. Voor ons is het door de inspecteurs van Michelin ontdekt. De met een ster beoordeelde chef-kok prikkelt onze smaakpapillen met een vis die ons aan het praten brengt over wat de regio wel niet te bieden heeft aan sardientjes, maar ook zwaardvis en tonijn. Don Serafino is gevestigd in een 19e-eeuws gebouw, waarin de gasten na de copieuze maaltijd ook de nacht kunnen doorbrengen.

Caciokaas

De volgende ochtend gaan we in Ragusa eerst even naar een kaasboerderij. De eigenaar Giuseppe Dipasquale doet een paar stevige deuren open. Uit de koele stenen grot komt ons een sterke geur tegemoet. Zware, rechthoekige, grote, zware kazen hangen gekoppeld aan balken. Dipasquale wijst ze trots aan en weet over iedere kaas wel een apart verhaal te vertellen. Hij koestert ze stuk voor stuk en gaat ermee om alsof het zijn eigen kinderen zijn. "We maken deze kaas al sinds 1959! Echte ragusanokaas", zegt hij trots met zwaar Siciliaans accent. "We noemen dit caciocavallokaas", vertelt hij. De caciokaas bundelt aan beide kanten om de balk als benen om een paard, cavallo, vandaar. Het is een vettige kaas die van koemelk wordt gemaakt met bruine korst. De smaak is trouwens lekker pikant, dus we laten ons graag bij het afscheid een stuk voor thuis meegeven.

In het door de Unesco onderscheiden Módica lopen we langs het geboortehuis van de dichter en Nobelprijswinnaar voor literatuur wijlen Salvatore Quasimodo en bewonderen de dom San Giorgio en de San Pietro-kerk, waarna we in het plaatselijke restaurant Torre d'Oriente behalve heerlijk eten ook genieten van het mooie uitzicht op het stadje. Na afloop worden we getrakteerd op heerlijke, unieke chocolade. Het blijkt een lokale specialiteit. Hebben we nog nooit van de chocolade van Módica gehoord? Schande! Eigenaar Franco Ruta van Antica Dolceria Bonajuto, dat sinds 1827 bestaat, heeft een traditie te verdedigen. Hij laat ons chocolade met verschillende smaken proeven: kaneel, vanille en Spaanse peper. Dat laatste is trouwens geen toeval. De chocolade uit Monica is minder vet en wordt volgens de traditie nooit vloeibaar gemaakt, zodat het aroma van de cacao en de kruiden behouden blijft. De laatste dag brengt de gids, een Siciliaans mannetje met klassiek petje (coppola), ons naar het mooie theater en de kerk van Vittoria. Oud ontmoet modern in Vittoria, want het grote lokale talent, de 19-jarige saxofonist Francesco Cafiso, speelde hier onlangs op het jazzfestival de sterren van de hemel.

We genieten na met de plaatselijke wijn, de Cerasuolo di Vittoria. Francesco Ferreri, die ons de wijn laat proeven, vraagt nieuwsgierig hoe we de robijnrode wijn waarderen. Aardbeien en kersen worden er door het gezelschap geproefd. Na nog een kijkje in de prachtige dom van Vittoria te hebben genomen, keren we naar huis met een hemels gevoel.

Een groot deel van de zee rondom Sicilie is schoon water waar je in kunt zwemmen. Een mooie en romantische plek langs de kust, in de provincie Ragusa, is Punta Secca. Je kunt hier zelfs het huisje huren waarin commissaris Montalbano in de televisieserie zijn huis heeft en op een gegeven moment uit het raam op het strand springt.

Het EK-abonnement, 6 weken € 20,-!

Reportages over Ragusa & Marina di Ragusa