Pssst! De Telegraaf krijgt een nieuwe website. Nieuwsgierig? Bekijk ‘m hier!
Dit is het laatste Premium artikel dat u gratis kunt lezen. Tijd voor een abonnement!
premium
Foto: TMG Natives

“Ik had het signaal niet moeten negeren”

Het leven van Sylvia Roelofs (45) draaide volledig om toen ze na een ziekenhuisopname een trombosebeen kreeg. Toen werd ontdekt water aan de handwas, was het al te laat. Ze heft nu, bijna twintig jaar later, nog altijd dagelijks last van pijn en fysieke beperkingen.

“Ik was net bevallen toen ik voor buikpijnklachten naar het ziekenhuis ging. Daar werd vermoed dat ik last had van een littekenbreuk, omdat ik eerder was geopereerd aan mijn buik. Ik ging opnieuw onder het mes, maar de artsen vonden niets. Met het advies om bedrust te houden, ben ik naar huis gestuurd. Vier dagen later werd ik duizelig en kortademig. De dienstdoende huisarts dacht aan een beknelde zenuw tussen de ribben. Toch knapte ik met medicatie niet echt op. Twee weken na de operatie werd ik wakker met een dik, stijf en blauw been. Ik wist dat het mis was.”

Blijvende schade

“Ik kom uit de ziekenverzorging en dacht meteen aan trombose. Dat klopte: bij een echo bleek dat het bloed nergens meer naartoe kon. Tien dagen lag ik in het ziekenhuis, waarvan acht dagen aan een heparinepomp om te voorkomen dat de trombose zich zou uitbreiden. Mijn been werd helemaal ingezwachteld en ik kreeg elastische kousen aangemeten. Ik ben toen een tijdje bedlegerig ge- weest en heb geen bloedverdunners gekregen. Al snel werd duidelijk dat er blijvende schade was: posttrombotisch syndroom (PTS)* met chronische veneuze insufficiëntie (CVI)*. Na vijf maanden bleken vrijwel alle stolsels verdwenen, maar de kleppen in de aderen van mijn rechterbeen waren kapot. Nu heb ik altijd een op maat gemaakte steunkous nodig.”

Een platvoet en een scootmobiel

“Ik heb veel last van vermoeidheid, houd vocht vast en lijd aan dystrofie, ofwel overprikkeling van de zenuwen. De huid van mijn rechterbeen is dun geworden, ik heb in dat been nog maar de helft aan spierfunctie en door mijn platvoet val ik vaak. Buitenshuis loop ik met een kruk en voor een dagje uit gebruik ik een rolstoel of een scootmobiel. Mijn huis en auto zijn aangepast en ik heb hulp in de huishouding. Ik stuit vaak op onbegrip, omdat mensen niet meteen zien wat er allemaal nodig is om mij kwaliteit van leven te geven.”

Van muurbloempje naar mondige vrouw

“Als ik terugkijk, heeft de trombose mijn leven ook verrijkt. Ik was een muurbloempje en ben nu een zelfstandige, mondige vrouw. Soms neem ik het mezelf kwalijk dat ik er met mijn achtergrond niet aan heb gedacht om na mijn operatie te vragen of een bloedverdunner zinvol was. En dat ik het signaal dat mijn lichaam me gaf, heb genegeerd. Daarom zeg ik tegen iedereen: luister naar je lijf! Vraag of je een bloedverdunner moet als je bedrust moet houden na een operatie. En ga naar de huisarts als je het gevoel hebt dat er iets mis is. Hoe eerder je erbij bent, hoe groter de kans dat de schade door een trombose beperkt blijft.”

* Kijk op www.trombosestichting.nl voor een uitleg over de symptomen van een PTS en CVI.

Alarmsignalen trombosebeen

  • Pijn
  • Rode en blauwachtige verkleuring van de huid
  • Zwelling van het been
  • Warme huid

Alarmsignalen longembolie

  • Onverklaarbare kortademigheid
  • Pijn bij het ademhalen

  • Pijn op de borst

  • Snelle hartslag
Verder lezen?
Elke maand 15 premium artikelen gratis
Ik heb al een account / ik ben abonnee
Verder lezen?
U heeft deze maand 15 Premium artikelen gratis gelezen.
Tijd voor een abonnement!
9.7 °C
ZZO1
Beurs AEX
AEX 528.03
+ / - -0.08%
Meer Premium