Rare jongens

Rare jongens die Vermeend, Bos, Ratelband, Smits, Keilman en Paradijs, stelt Jan Marijnissen in een column. Dat mag hij vinden, maar wij bagatelliseren de crisis allerminst. We relativeren hem wel.

De website, maar ook de inhoud van mijn boek: “Crisis? Hoezo Crisis?” is een analyse van het consensus dat bestaat onder vele topeconomen en beleidsmakers over de huidige crisis en de oplossingen voor deze crisis. Die consensus heeft zich uitgedrukt in diverse wereldwijde maatregelen die vanaf oktober vorig jaar door beleidsmakers genomen zijn om het financiële stelsel te redden.

We kunnen met zijn allen concluderen dat zij daar in geslaagd zijn. De grootste dreiging was een daadwerkelijke ineenstorting van het financiële systeem, een systeemcrisis, die vrijwel zeker geleid zou hebben tot een depressie. Een van de hoofdredenen voor het ontstaan van de Grote Depressie in de jaren 30 van de vorige eeuw, was de ineenstorting van het financiële stelsel. Duizenden banken gingen failliet, en de geld circulatie slonk met 35%. Milton Friedman noemde dit de “Great Contraction” en wees dit aan als de hoofdoorzaak waarom de Wall Street crash van 1929 ontaardde in de Grote Depressie.

Beleidsmakers hebben lessen geleerd uit dit tijdperk, en hebben voorkomen dat na het faillissement van Lehman Brothers, er een dergelijke ineenstorting zou plaats vinden. Iedereen is zich wel rot geschrokken door deze bijna “meltdown”, en het vertrouwen in onze economie heeft een enorme knauw gekregen.

Beleggers vreesden na Lehman wel degelijk een herhaling van de jaren 30 en hebben massaal hun aandelen, vooral van banken en verzekerings maatschappijen, gedumpt. Wereldwijd verloren de beurzen meer dan 30 biljoen dollar in waarde. Dat is 5 keer meer dan de omvang van de huizenbubble van ca. 6 biljoen, die de feitelijke oorzaak vormde voor de crisis. Dat is ook de hoofdreden dat de reële economie zo zwaar werd getroffen, alle liquiditeit werd uit de markt gezogen, en onzekerheid regeerde in bestuurskamers en regerings centra.

Alhoewel beleidmakers de juiste beslissingen genomen hebben met het redden van het financiële stelsel, en het stimuleren van de economie, hebben zij dit m.i. gebrekkig gecommuniceerd. Communicatie is juist nu cruciaal om het vertrouwen te herstellen. Want na de (bijna) systeemcrisis zijn we nu in de 2e fase beland van de crisis, de vertrouwens crisis. De uitspraak “de crisis, dat zijn we zelf”, slaat op deze tweede fase van de crisis. Als banken omvallen door ernstig mismanagement, kunnen wij daar als gewone burgers weinig aan doen. Nu dit probleem opgelost is komen we in een fase waarin we wel met zijn allen daar iets aan kunnen doen.

Het is een feit dat economie voor een belangrijk gedeelte bestaat uit vertrouwen. Met “Stop de Crisis” willen we consumenten en ondernemers juist helder informeren over de crisis. We willen laten zien dat er gegronde reden is om het vertrouwen terug te krijgen, niet gebaseerd op wishful thinking of naïef optimisme. Die gegronde reden is dat door krachtig ingrijpen wereldwijd het financiële stelsel gered is., en dat er nu serieus gewerkt kan worden aan herstel. Door goede informatie kan dit proces versneld worden.

Tegelijkertijd willen wij door dit initiatief druk kunnen uit oefenen op de banken, om door te gaan met kredietverstrekking. Met name het MKB, kleine zelfstandigen en consumenten hebben last van verminderde kredietverstrekking. Het MKB, de ruggegraat van onze economie, zijn veelal bedrijven zonder weinig reserves, die zeer afhankelijk zijn van hun bank. Banken dienen daar begrip voor te hebben en ze door deze moeilijke tijd heen te helpen. Uiteindelijk zijn de banken gered met ons belastinggeld, en hebben ze de morele plicht om dit geld op een, uiteraard verantwoorde manier, terug te pompen in de economie.

Ik heb veel respect voor u als politicus, en de grote electorale successen die u met uw partij, de SP, de afgelopen jaren geboekt heeft. U heeft een grote invloed in de Nederlandse politiek. Ik hoop echter dat u begrijpt dat achter het initiatief “Stop de Crisis” geen enkele politieke agenda zit, noch winstbejag, of wat voor andere motivatie. Dit initiatief is ontstaan uit maatschappelijke betrokkenheid, omdat deze crisis voor veel mensen een persoonlijke ramp is, die diep kan ingrijpen in hun persoonlijke leven. Dat is mijn beweegreden voor dit initiatief, er is geen andere agenda. Om die reden hoop ik dat u alsnog sympathie kunt koesteren voor hetgeen wij nastreven, en dat u uw grote invloed gebruikt om gezamenlijk en solidair de crisis te lijf te gaan.

Wie de mening van Marijnissen wil lezen, kan hier klikken.

Tweet

 Mail

 Print