Dopingzaak Vroemen in doofpot

Tweet

Mail

Print

 Telesport Nieuwsbrief

Simon Vroemen op het EK in 2006. Foto: ANP

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

De vertegenwoordigers van de atletiekunie wisten vanaf het allereerste moment al van de overtreding af, maar besloten na overleg met een verzonnen verklaring van voedselvergiftiging naar buiten te treden.Ook toen afgelopen zomer alsnog bekend werd dat Vroemen in 2006 in de fout was gegaan, waste de atletiekunie haar handen in onschuld. Men zou in Zweden, zo beweerde men herhaaldelijk, immers geen bewijzen, maar slechts vermoedens hebben gehad. In de praktijk nam de bond echter het voortouw om de dopingzaak onder het tapijt te vegen.

„Ik was niet betrokken bij de beslissing om het stil te houden, wel bij de uitvoering ervan. Op zo’n moment ben je solidair”, verklaart Bram Wassenaar, die in Göteborg aanwezig was als teamcoach van de marathonploeg en werd ingelicht door technisch directeur Peter Verlooy. Wassenaar vermoedt dat de beslissing om te zwijgen is genomen door de ploegleider (Verlooy) en delegatieleider (voorzitter Wim Slootbeek).

Wassenaar had in eerste instantie geen wroeging om te zwijgen. „Een herstelinfuus mag volgens de regels niet, maar ik vind het nog steeds geen doping. Het is in mijn ogen een wezenlijk verschil of iemand een herstelinfuus heeft gehad of een anabolenkuur heeft gevolgd. Bovendien speelde mee dat Simon na de EK atletiek zou stoppen. Achteraf ben ik niet gelukkig met de genomen beslissing en de atletiekunie zelf ook niet”, aldus Wassenaar.

Vroemen maakte afgelopen voorjaar een onverwachte comeback in de atletiek. „Toen Simon weer begon met lopen, had de bond meteen alsnog aan de bel moeten trekken”, meent ook Wassenaar nu. In plaats daarvan deed de bond niets. Op 11 juni voldeed Vroemen bij een wedstrijd in Cottbus zelfs aan de olympische limiet. Bij de dopingcontrole enkele dagen later werden in zijn urine echter sporen gevonden van de anabole steroïde metandiënon, waardoor zijn tweede carrière alsnog abrupt eindigde. Die zaak is momenteel in onderzoek door het onafhankelijke Instituut Sportrechtspraak.

Toen Telesport op 24 juli publiceerde over het dopingincident uit Göteborg, reageerde de atletiekunie met een persverklaring waarin men bewust een verkeerde voorstelling van zaken gaf. Men zou geen ’aanwijsbare redenen’ hebben gehad om te twijfelen aan de verklaring van Vroemen dat hij in Göteborg een voedselvergiftiging had opgelopen. Pas vijf maanden later, nadat Vroemen een mail had gestuurd naar enkele bestuursleden, kon men ’ afleiden dat Vroemen tijdens het EK 2006 – buiten de ploegleiding om – gebruik zou hebben gemaakt van een infuus’. Vroemen heeft vanaf het allereerste moment gesteld dat hij in Göteborg met de atletiekunie had afgesproken om naar buiten toe te zwijgen over het infuus. ,,Ik moest zwijgen”, zei hij. In de bewuste verklaring noemde de atletiekunie deze bewering ’pertinent onjuist’.

Nu blijkt dat zelfs deze verklaring van de atletiekunie onwaarheden bevat, heeft men zichzelf opnieuw in een lastig parket gebracht. Want de bond zegt een strikt antidopingbeleid voor te staan, maar in de praktijk hebben bestuurders en coaches bewust een dopingovertreding verzwegen. De Nederlandse dopingautoriteit komt binnenkort met een rapportage, waarin men de werkwijze van de bond tegen het licht houdt. Naar aanleiding van die uitkomst kan de zaak alsnog aanhangig gemaakt worden bij het instituut Sportrechtspraak. De vraag is verder in hoeverre betrokken bestuursleden en coaches hun geloofwaardigheid hebben verloren.

Wassenaar gaat ervan uit dat de bond „wellicht een berisping’’ krijgt. „Er is destijds een beslissing genomen, waar achteraf iedereen ongelukkig mee is. Wel wil ik erop wijzen dat de bond bij eerdere dopingzaken als die van Esther Schrijvers, Erik de Bruin, Troy Douglas en Khalid Choukoud wel altijd een harde lijn heeft gekozen. Maar in die gevallen waren er ook steeds dopinggeduide stoffen gevonden, bij Simon lag dat toch anders.”

Voorzitter Wim Slootbeek noemt in een reactie de voorstelling van zaken door Wassenaar „grote onzin”. Opmerkelijk is dat Slootbeek eerder tegenover de website losseveter.nl toegaf dat „in Göteborg geconstateerd was dat er een herstelinfuus was gebruikt” om daarna geschrokken zijn woorden te herroepen omdat het een verspreking zou zijn geweest.