Westernzadel geeft nieuwe uitdaging

Maar na de Zomerspelen van Athene en nu, na Hongkong, is mijn gevoel heel duidelijk. Ik geniet van alle aandacht die een gouden plak met zich meebrengt en de vele spontane acties die vervolgens mijn pad kruisen. Maar écht gelukkig word ik toch van paardrijden. En dus ben ik weer gewoon keihard aan het trainen voor het winterseizoen.

Stoppen is nu nog geen issue. Wanneer wel, weet ik niet. Het hangt van verschillende factoren af. Eén daarvan is dat ik heel zeker van mijn zaak moet zijn.

Je ziet af en toe sporters terugkomen op hun beslissing. Neem Lance Armstrong. Zoiets vind ik jammer. Je hebt afscheid genomen, klaar. Aan de andere kant ben ik ook wel huiverig voor wat er komen gaat na dit sportleven. Op zich weet ik best wat ik wil doen. En paarden trainen kan natuurlijk altijd. Maar hoe is dat zonder de uitdaging van wedstrijden en toernooien? Ik merk aan mezelf dat ik daar nog niet aan toe ben. Het is nog veel te leuk om voor publiek te rijden.

Ik ben op dit moment dan ook megafanatiek aan het trainen met IPS Painted Black. IPS Salinero krijgt nog even rust. Met Painted start ik volgende week in Odense tijdens de eerste wedstrijd van het wereldbekerseizoen. Daarna zet ik beide paarden in als ik verder de concoursen van Lyon, Maastricht, Stockholm, Londen en Mechelen bezoek. Painted heeft al opgetreden in Donaueschingen en haalde daar twee eerste plekken. Ik ben benieuwd of hij dat niveau de komende weken vasthoudt. Hij staat inmiddels al wel vijfde op de wereldranglijst.

De dressuur heeft dus nog steeds prioriteit in mijn leven. Maar ik gun mezelf in deze fase van mijn sportcarrière zeker uitstapjes. Na de Spelen heb ik een geweldige uitlaatklep gevonden. Op mijn eigen feest naar aanleiding van de olympische zege heb ik van mijn familie en vrienden een prachtig westernzadel gekregen. Ik ben gelijk naar mijn goede vriendin Rieky Young gestapt voor lessen. Zij is een zeer succesvolle amazone in de reining, zoals deze van oorsprong Amerikaanse western/dressuursport wordt genoemd. Inmiddels is het in Europa ook heel populair. Rieky woont tien minuten bij mij vandaan. Als ik dus 's morgens klaar ben met mijn eigen trainingen, ga ik gelijk naar haar toe om verder bij haar te oefenen.

Ik heb nog geen eigen reiningpaard. Ik test enkele paarden bij Rieky op stal. Ik wil eerst voelen welk paard bij mij past. De sport heeft best aardig wat aansluiting bij mijn dressuur. Het remmen en draaien, de onderdelen die de sport spectaculair maken, zijn niet heel moeilijk te leren. Het lastige is juist de basis en dat alles met één hand gebeurt. Ik merk dat ik te veel nadenk als ik bij Rieky train. Het leuke aan haar is dat zij geen blad voor de mond neemt. Op Sjef na durven niet veel mensen mij echt te verbeteren als ik op het paard zit. Rieky heeft daar geen last van.

Dat is fijn, want ik ben natuurlijk weer zo fanatiek dat ik deze vorm van hippische sport ook goed wil beoefenen. Wat ik ermee hoop te bereiken? Het lijkt me super op het WK 2010 in Kentucky naast de dressuurwedstrijd een ander paard op te zadelen voor de mondiale reiningwedstrijd. Of dat mogelijk is, weet ik nu nog niet. Maar het hebben van doelen heeft mij altijd scherp gehouden. Deze uitdaging pak ik op dit moment met beide handen aan, want ik vind het ook nog eens hartstikke leuk om te doen.

Tweet

 Mail

 Print

 Telesport Nieuwsbrief