*

Zoeken
  Zoeken met  
vr 27 okt 2006, 12:00

Je kunt niet altijd in de top meedraaien

Wanneer ik zo naar buiten kijk, is het maar moeilijk voor te stellen dat het schaatsseizoen 2006/2007 over een week al begint. Want ik krijg nu niet echt de indruk dat de winter vroegtijdig is ingevallen. Het is sowieso allemaal een beetje anders dan anders, tot nu toe. Ik ben in de zomermaanden verhuisd, heb mijn sleutelbeen gebroken en nu ineens begint het seizoen alweer. Een seizoen overigens waarin de belangen veel minder groot zijn dan vorig jaar. Twaalf maanden geleden stond alles in het teken van Turijn en was iedere wedstrijd belangrijk. De NK afstanden, het Olympisch Kwalificatie Toernooi - eigenlijk waren het allemaal kleine Olympische Spelen. Nu draait het om de WK sprint in Hamar en de WK afstanden in Salt Lake City. Ook belangrijke wedstrijden, maar afgezet tegen de Winterspelen toch van een geheel ander kaliber.

De officieuze aftrap van het schaatsjaar, woensdag in Thialf, was in ieder geval veelbelovend. Het was ontzettend leuk om het enthousiasme van die kleintjes te zien. Mijn idolen waren vroeger Yvonne van Gennip en Bonnie Blair. Van die twee heb ik alleen ooit met laatstgenoemde geschaatst. Niets als kleine, handtekening jagende supporter, maar als tegenstander. Tijdens de WK sprint van 1993 in Calgary werd zij wereldkampioene en eindigde ik ergens ver in de achterhoede, ik geloof op de zeventiende plaats of zo. De rest is geschiedenis.

Het was in ieder geval leuk om onze nieuwe ploeg aan het grote publiek te presenteren. Er is namelijk wel het een en ander veranderd. Niet alleen hebben we een nieuwe sponsor, er zijn ook jongeren bij gekomen die de plaats van een paar oudgedienden hebben ingenomen. Die wisseling is bijvoorbeeld duidelijk merkbaar aan de sfeer in de ploeg. Het is anders, er valt goed te merken dat we elkaar iets gunnen. De balans, die vorig jaar niet echt super was, is weer terug in de ploeg.

Hoe belangrijk sfeer en eenheid in een ploeg is, maak ik dezer dagen van dichtbij mee. Het reilen en zeilen bij Feyenoord is een onderwerp dat bij ons thuis aan tafel de laatste tijd uiteraard vaak ter sprake komt. Hoewel ik het heel vervelend vind voor Henk dat Feyenoord momenteel niet aan de top mee draait, beïnvloedt de situatie in Rotterdam-zuid mijn prestaties niet. Dat komt omdat Henk en ik allebei topsporters zijn met onze eigen belangen. Maar mochten er Feyenoord-supporters zijn die deze column lezen, dan zou ik hen graag op het hart willen druk vooral achter hun club te blijven staan. Je kunt niet altijd in de top meedraaien, in mijn carrière is het immers ook niet altijd fantastisch gegaan. Maar laat het een leerzame tijd zijn, want vaak gaat een vervelende periode vooraf aan succes. Juist in periode van tegenspoed moet je als supporter achter je club blijven staan en niet de spelers en/of het bestuur afvallen. Neem van mij aan (en ik praat uit ervaring): zodra de balans in de ploeg weer terug is, gaat het allemaal vanzelf draaien.


SNELNIEUWS

Dinsdag 29 mei