Veel zin, ondanks merkwaardig programma

Tweet

Mail

Print

 Telesport Nieuwsbrief

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

De tweede World Cup van het seizoen staat op het programma en ondanks het ietwat merkwaardige programma dat hier wordt afgedraaid heb ik er ontzettend veel zin in. Hoewel dezelfde afstanden worden verreden als een week geleden in Heerenveen, is de indeling van de afstanden anders. Ik verschijn dagelijks op maar één afstand aan de start. Vrijdag een 500 meter, zaterdag een 500 meter en zondag een 1000 meter. Mijn voorkeur gaat er naar uit om op één dag twee keer een 500 meter te rijden, dat is namelijk een stuk eenvoudiger. Door het uitsmeren van het programma wordt met name de voorbereiding op de wedstrijden een langdurige aangelegenheid. Je bent urenlang bezig voor één start en dat is mentaal een behoorlijke opgave.

In Heerenveen heb ik vorige week een stapje voorwaarts gemaakt op de 1000 meter. Ik hoop hier nog meer progressie te maken alvorens we volgende week vrijdag richting het Chinese Harbin en het Japanse Nagano vertrekken. Het is een trip die er, vanwege het reizen, behoorlijk in hakt. Met name Harbin is niet de meest aantrekkelijke plek op aarde. Ik ben er inmiddels drie keer geweest en vanwege de vieze omstandigheden op straat en de enorme luchtvervuiling is het er geen pretje. Dan zit ik toch liever in Nagano. De wedstrijden in Azië staan geheel in het teken van de voorbereiding op de NK sprint en (in het verlengde daarvan) de WK in Hamar. Het lijkt allemaal de ver-van-mijn-bed-show, maar zo'n schaatsseizoen is voorbij voor je er erg in hebt. Voor je het weet is het eind december en staat alles in het teken van het kwalificeren.

Maar eerst Berlijn, dus. Ik heb hier woensdag gezellig met mijn vriendin Anni Friesinger koffie gedronken in de stad. Ik vind het grappig om te zien hoe zij tegenwoordig samenwerkt met Gianni Romme. Ofschoon ik om me heen wel eens hoor dat zij misschien een risico neemt door met een onervaren coach in zee te gaan, denk ik dat het met die gok wel meevalt. Anni heeft al zo'n vijftien jaar ervaring op wereldniveau en ook Gianni kent natuurlijk het klappen van de zweep. Hij is iemand die goede inzichten in techniek heeft en daar graag over van gedachten wisselt. Ze praten allebei in hetzelfde gebied en dat scheelt natuurlijk een hoop.

Persoonlijk zie ik mezelf zo'n stap niet een, twee, drie maken, maar dat heeft meer te maken met de situatie in de ploeg. Ik ben van plan mijn loopbaan af te sluiten bij Jac Orie en Floor van Leeuwen, ook al heb ik nog geen idee wanneer dat moment komt. Mijn contract loopt sowieso door tot en met volgend seizoen, daarna kijk ik van jaar tot jaar wat ik doe. Ik laat het afhangen van mijn prestaties en motivatie. Zolang ik het leuk vind, ga ik door met schaatsen. Ik sluit niet uit dat mijn loopbaan tot en met de Winterspelen van 2010 in Vancouver duurt.

Over mijn toekomst na mijn actieve carrière denk ik niet dagelijks na, al ben ik wel met ander dingen bezig. Henk en ik hebben een eigen zaak opgezet en het is mijn wens om me in de toekomst in te zetten op het gebied van sport en bewegen. Concrete plannen heb ik wat dat laatste betreft overigens nog niet. Het laat zich het beste vergelijken met een ideeënbus. Ik ben links en rechts een beetje om me heen aan het kijken.

Maar het gaat in de topsport om het heden. Dus concentreer ik me op deze Wereldbeker, waar mijn ploeggenoten Mark Tuitert en Simon Kuipers gelukkig weer aan de start verschijnen. Dat is een passend verjaardagsgeschenk voor Floor van Leeuwen, de man die de sprinters binnen onze ploeg begeleidt en hier gisteren zijn zeventigste verjaardag heeft gevierd. Een prachtige leeftijd, ik kan niet anders zeggen. Floor maakt duidelijk dat je zo oud bent als je je voelt. Dat geldt voor schaatsers, maar zeker ook voor coaches.