*

Zoeken
  Zoeken met  
vr 26 feb 2010, 05:40

Blind vertrouwen als basis

AMSTERDAM -  Samenwerking is waar het om draait in een team, groot of klein, teamsporten of individuele sporten, het maakt niet uit. Het is waar het om draait wanneer het goed en wanneer het fout gaat. Samenwerking is opgebouwd uit vertrouwen en communicatie. Dit zijn de hoofdingrediënten voor een sportploeg, de werkvloer, in een huwelijk of welke menselijke samenwerkingsvorm ook.

Er bestaan vele manieren van werken, maar die eerdergenoemde ingrediënten zijn cruciaal om te geloven in dat wat men doet. De 100 procent overtuiging moet er zijn om tot succes te komen op het hoogste niveau. Het olympische niveau is het allerhoogste. Zoveel verschillende medaillewinnaars, zoveel verschillende manieren om daar te komen. Een ding weet je zeker, je wordt geen olympisch kampioen wanneer de samenwerking niet goed is, het vertrouwen en communicatie er niet zijn.

Neem nu de programma's van de twee grootste en succesvolste schaatsploegen van de trainers Jac Orie en Gerard Kemkers. Deze liggen in veel punten behoorlijk ver uit elkaar. Alle betrokkenen geloven heilig in de eigen weg. De weg die leidt naar beoogd succes. "Gelukkig traint onze concurrent niet zoals wij, want anders zouden ze echt hard gaan", is een veelgehoorde uitspraak. Zoveel overtuiging is er bij de betrokken mensen, zoveel moet er zijn.

Jaren trainen, jaren elkaars energie accepteren tijdens de 200 dagen dat men met elkaar op pad is. Hotels delen, reizen. Een heel sociaal leven. Coaches die elkaar vaker zien dan de echtgenotes. Coaches die atleten bijna beter kennen dan hun eigen kinderen. Je moet blind vertrouwen op een trainingsteam, op een trainingsprogramma, op elkaar. Zodra er enige twijfel ontstaat zal het maximale niet gehaald worden. Twijfel over de manier van trainen, over de coaches, collega's, het is killing voor absolute topprestaties. Deze twijfel slaat in de benen, in het hoofd.

Waarom moet ik honderd keer die training doen? Waarom moet ik zo diep schaatsen? Waarom zo eten? Omdat je er met elkaar in gelooft, omdat je erop vertrouwt dat je coach of team er 100 procent voor jou staat. Een team, een programma, is een grote geloofsovertuiging.. Zo hebben Sven Kramer en Gerard Kemkers met elkaar de successen gehaald, zo zijn Jac Orie en Mark Tuitert al die jaren blijven geloven in die gouden medaille en hebben ze het alle vier ook voor elkaar gekregen.

Door dat blinde vertrouwen is er ook een wissel verkeerd gegaan. Had Sven tijdens dat bewuste moment op de tien kilometer niet naar Gerard geluisterd, dan had hij die vier jaar ervoor ook niet die successen gehad. Want hij zou dan ook niet geluisterd hebben, vertrouwen hebben gehad in het programma, er zou geen samenwerking zijn geweest. Hij geloofde, net als altijd, zijn coach. En zo hoort het ook, zo kun je alleen de absolute wereldtop bereiken.


  • rss Vancouver 2010
  • Vancouver 2010