Column Veldkamp: Afstand maakt begeerlijker

Tweet

Mail

Print

 Telesport Nieuwsbrief

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

Het respect verdwijnt, aanzien stort in. Voor we het weten, glijden we in Nederland net zo af als wat de Sovjet-Unie overkwam. Ik ga terug naar de tijd toen het nog allemaal goed was, 1983 moet het zijn geweest of zo. Rusland was de Sovjet-Unie en de SP heette toen gewoon de CPN...

Studio sport, 4 minuten durende special vanuit Davos, Mart Smeets spreekt: " En dan de Russen... Op de magische baan van Davos wisten deze mannen wat hun te doen stond. Hard rijden! Het eenmansdestructiebedrijf in de persoon van Sergei Klebnikov start... en rijdt... 38,13! Wat een tijd! Niemand die nog in de buurt komt op het olie-ijs van Davos..."

Ik moet deze zinnen onthouden voor morgen wanneer ik weer ga trainen met Ben (van der Burg) en Marnix (ten Kortenaar). Ik zit die zondag ademloos naar de buis te kijken. Spoel de videoband voor de tiende keer terug. Ik moet morgen starten als Fokitsjev, diep zitten als Malkov en bochten schaatsen als Bozjev. De Russen kunnen zóóóó mooi schaatsen. Zelfs met de geodriehoek erbij kom ik tot de conclusie dat ze toch echt door de 90-gradenhoek zitten. De perfecte schaatshouding.

Mannen als Boborov, Malkov, Shasherin, Bozjev, Kulikov, de een nog magischer dan de ander. Het waren de halfgoden van achter het IJzeren Gordijn. Beren van kerels uit het Oeral-gebergte of nog extremer, uit Siberië. Mannen die onvoorstelbare tijden op de klokken wisten te brengen op de magische baan van Alma Ata. Ver weg in Kazachstan. Daar waar nooit een westerse schaatser kon komen in die dagen. Het scheen dat ze daar de rijders om 03.00 's nachts het bed uit trommelden: het moment was daar. De wind stond gunstig, het ijs was super. NU rijden! Malkov die in december 1983 al 13.54 reed op de tien kilometer. De tijden sijpelden zo af en toe door hier in Nederland, slechts een enkele krant wist ze te achterhalen. Meestal dagen na de realisatiedatum. Het communisme, de KGB, de geheimzinnigheid van dit alles maakten deze mannen tot ware krijgers. Mannen die je met huid en haar opvraten. Ze hadden benen van meer dan 70 centimeter in omvang, ze konden een uur statisch diep zitten. Trainden viermaal per dag! Ja, bij ons tieners was het beeld duidelijk, de Russen waren onaantastbaar, met groot respect werd er over ze gesproken.

Gelukkig ben ik ze nooit in het echt tegengekomen, mijn droom zou ineenstorten! Ze hadden natuurlijk helemaal geen beenomvang van 70 centimeter. Dat had alleen Eric Heiden, maar ja, dat was een Amerikaan. Alleen Klebnikov scheen in de buurt te komen, al kan ik dat niet meer controleren. Jaren geleden verdronken, de Moskou rivier, liters wodka en een luchtbed, deze combinatie bleek ook van hem een sterveling te maken.

De magische Unie des Sovjets! Niets is er meer van over. Nu wij bij de Russen in de tuin staan, blijken ze net zo bevattelijk voor het materialisme als wij. Ze blijken normale mensen te zijn. De schaatsers bleken te kunnen praten, ze klagen als het schaatspak een rimpeltje vertoont, willen merkenjeans dragen en inmiddels jagen ze ook de nieuwste mobieltjes na. Nu wordt er geschaatst in de dure kapitalistische hoofdstad van Rusland, Moskou... onder een dak!

Nee terug naar vroeger, terug naar het Sovjet-tijdperk. Toen was alles mooier, er was afstand in onze samenleving. Er was plaats voor respect en romantiek. Toen was alles beter. Toen had de CPN gewoon 2 zetels en niet 26...