Relaxen, terugkijken en genieten

Tweet

Mail

Print

 Telesport Nieuwsbrief

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

Daarnaast heb ik inmiddels alweer in Thialf op het ijs gestaan. Niet om te trainen of een wedstrijd te rijden, maar om Nike bij te staan met de ontwikkeling van de nieuwe schaatspakken. Aan alles merk ik dat Nike er veel aan gelegen is om op dat gebied haar voorsprong te behouden. En dat is natuurlijk ook in mijn eigen belang.

Het mooiste wat ik sinds mijn terugkeer uit Salt Lake City heb meegemaakt, was echter afgelopen zaterdag: de huldiging in het Abe Lenstra-stadion. Nadat ik eerder al in het gemeentehuis in het zonnetje was gezet, kreeg ik in het stadion een ovatie van 26.000 mensen. Ik moet zeggen dat het me zeker niet onberoerd liet. Echt fantastisch!

Het is vooral leuk om te merken hoe groot de impact van mijn prestaties is geweest. Tijdens het seizoen dringt dat niet zo tot je door. Dan ben je alleen bezig met het rijden - en winnen - van wedstrijden. Als je de ene wedstrijd hebt gereden, begint de voorbereiding op de volgende alweer. Maar nu ik thuis ben, merk ik hoezeer mensen hebben meegeleefd en dringt ook bij mezelf steeds meer het besef door hoe bijzonder het is geweest wat ik heb gepresteerd. Eigenlijk is het niet normaal. Ik heb gewoon alles gewonnen dit seizoen. Drie afstanden bij de NK afstanden in Assen, NK allround, EK allround, WK allround, drie afstanden bij de WK afstanden en alle World Cups. Mijn mooiste moment? Dat was toch wel de WK allround. Wereldkampioen worden in mijn Thialf met een wereldrecord op de afsluitende tien kilometer, zoiets vergeet je nooit meer. Ik niet tenminste.

Ik weet dondersgoed dat het een uniek jaar is geweest en dat deze successen zeker niet vanzelfsprekend zijn. Hoewel het soms misschien wel zo leek, omdat alles lukte. Maar ik moet bekennen dat ik toch elke keer een bepaalde druk voelde. Want ik moest het wel steeds weer waarmaken. Iedereen kon winnen, behalve ik. Want ik kon alleen maar verliezen. Dat maakte het voor mij extra mooi als het dan uiteindelijk toch weer lukte.

Ik moet zeggen dat ik nu, na zo'n droomwinter, mentaal de vermoeidheid wel voel. Het is lekker dat ik nu even kan ontspannen, tijd met vrienden kan doorbrengen en 's ochtends wat langer in bed kan blijven liggen als ik daar zin in heb. Ik blijf de komende weken ook lekker thuis. Ik zou op vakantie kunnen gaan, maar ik heb daar eerlijk gezegd geen behoefte aan. Ik ben de hele winter al op pad geweest.

Bovendien, half april krijgen we de eerste schema's alweer van Gerard Kemkers en moeten we weer serieus aan de bak. Het lijkt snel, en dat is het ook, maar ik heb er geen moeite mee. Natuurlijk zijn er momenten dat je er even geen zin in hebt, maar over het algemeen geniet ik van hetgeen ik doe. En zeker na zo'n succesvolle winter ga ik straks met een lekker gevoel weer aan de slag.

Dus wat mij betreft, kan het vizier alweer snel op volgend seizoen. Maar eerst wordt volgende week vrijdag in Studio 21 in Hilversum het afgelopen seizoen officieel afgesloten met het Gala Schaatser van het Jaar. Het belooft een enorme happening te worden en het spreekt voor zich dat ik er enorm naar uitkijk.