Inloggen bij Telegraaf.nl
Ik moet zeggen dat de nieuwe overdekte ijsbaan van Inzell er geweldig uitziet, ondanks het feit dat nog niet alles af is. Het is zonde dat ik de vuurdoop van deze ijshal vanaf de kant moet meemaken, maar volgend jaar wordt hier gelukkig ook weer een wedstrijd georganiseerd en dan ben ik er zeker weer bij.
Het is voor mij een leerzaam jaar geweest. Ik heb na enkele slopende jaren eindelijk rust genomen, zij het noodgedwongen. Ik ga ervan uit dat ik over drie jaar kan zeggen dat ik hier zowel mentaal als fysiek beter uit tevoorschijn ben gekomen. Ik heb geleerd dat een lichaam geen machine is. Daar sta je niet bij stil zolang je gezond bent en aan de lopende band sportieve successen boekt.
Afgelopen seizoen zat ik in een olympische route richting Vancouver waar alles voor moest wijken en was ik bezig om ongeslagen te blijven. Ik denk dat ik voortaan wedstrijden meer ga zien als een investering voor de belangrijke toernooien. Natuurlijk blijf ik altijd rijden om te winnen, maar ik zal niet meer iedere wedstrijd als een WK benaderen.
Aan de ene kant is het moeilijk om een heel jaar aan de kant te moeten staan. Aan de andere kant moet ik toegeven dat het ook wel relaxed is. Even geen druk, even de oogkleppen af en meer tijd voor andere dingen, hoewel dat laatste tegenwoordig ook relatief is. Ik ben inmiddels weer behoorlijk druk aan het trainen. Ik zit nog in een revalidatieprogramma, maar ik voel vooruitgang. Langzaam maar gestaag.
Na de uitreiking van de Ard Schenk Awards, dinsdag in het Amstel Hotel, gaan de meeste schaatsers op vakantie. Dat geldt niet voor mij. Ik heb het hele seizoen al vakantie gehad. Ik ben blij dat ik weer iets kan doen. Over een maand is alweer de kick-off voor het nieuwe seizoen en begin mei staat het eerste trainingskamp op het programma. Het is de bedoeling dat ik er dan weer bij ben.
Vanaf volgend seizoen wordt ook de ploegachtervolging anders georganiseerd. Wopke de Vegt is na zondag geen bondscoach meer voor dit onderdeel. Hoe het georganiseerd moet worden, blijft een lastige vraag. Schaatsen is en blijft een individuele sport met individuele routes, maar tegelijkertijd gaat het wel om twee potentiële gouden medailles op de Spelen. De afgelopen jaren verliep de communicatie moeizaam, werd er veel te weinig op getraind en was het allemaal te vrijblijvend. Voor mij staat als een paal boven water dat er een onafhankelijk iemand eindverantwoordelijk moet zijn voor dit onderdeel. Iemand die boven de partijen staat, zich niet laat leiden door belangen van ploegen, coaches of rijders en die vooral beslissingen durft te nemen, zelfs als die zich daardoor bij sommigen niet geliefd maakt. Want met compromissen win je in de topsport geen prijzen.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer
Of login met