Eigen Kijk: Totaalvoetbal

Tweet

Mail

Print

 Telesport Nieuwsbrief

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

In de gouden zeventiger jaren legde Ajax de basis voor het totaalvoetbal met een spits die niet als targetman fungeerde, maar altijd bezig was om ruimte te creëren of ruimte te benutten (Johan Cruijff). Het resulteerde in een voortdurende wisselwerking met de twee buitenspelers (Piet Keizer en Sjaak Swart), linkshalf (Gerrie Mühren), centrale middenvelder (Arie Haan) en rechtshalf (Johan Neeskens).

Met als gevolg dat de spits relatief weinig scoorde, omdat de doelpunten over alle posities werden verdeeld. Zodra er toch iets geforceerd moest worden, werd in de punt van de aanval alsnog een targetman (Dick van Dijk) ingebracht.

Het verschil met het huidige Ajax is dat het de wedstrijd niet met ‘Cruijff’ begint, maar met ‘Van Dijk’. Dus niet met Christian Eriksen in de spits, maar Kolbeinn Sigthorsson of Siem de Jong. Een andere afwijking is de rol van de halfspelers, die niet ondersteunend richting de vleugelspitsen voetballen, omdat ze vaak hun zone verlaten.

In balbezit sluit de rechtshalf (Eriksen of De Jong) namelijk bij richting de spits, waardoor er twee man (Theo Janssen en Eyong Enoh) op het middenveld resteren, die dus nog meer ruimte moeten bestrijken. Dit kan alleen ondervangen worden als één van de verdedigers doorschuift, waardoor het evenwicht op het middenveld wordt hersteld.Omdat deze wisselwerking nog niet optimaal werkt, is Ajax kwetsbaar tegen ploegen die adequaat om kunnen schakelen.

Teams als Real Madrid en AZ, die consequent vier man op het middenveld houden, zijn daardoor in staat om Ajax af te straffen zodra de ploeg met slechts twee middenvelders staat. Intussen moeten buitenspelers als Derk Boerrigter en Miralem Sulejmani te grote ruimtes bestrijken, wat de kans op overbelasting weer vergroot. Bovendien wordt de speelruimte in de spits verkleind, door de aanwezigheid van een standaard bijsluitende rechtshalf.

Deze hiaten werden na rust in Zagreb verbloemd, omdat de Kroaten er positioneel een potje van maakten en dit keer Ajax de ruimten tussen de linies kon benutten. Precies zoals Real en AZ dat tegen de ploeg van Frank de Boer hadden gedaan.Terwijl het zo simpel is als wat. Je hebt altijd een linksback, linkshalf en linksbuiten. Dat hoeven niet 90 minuten lang Anita, Janssen en Boerrigter te zijn, zolang de posities maar bezet zijn. Dat geldt ook voor de elftal-as en de rechterkant.

Zodra dat besef er is binnen het team, kunnen de varianten worden toegepast. Zoals het creëren van een schaduwspits, waardoor alles opschuift en er achterin drie verdedigers overblijven. De variant mèt Van Dijk & Cruijff, Van Basten & Bosman en Kluivert & Litmanen.Maar dan hebben we het wel over de eindfase van het proces.

Nu moet Janssen eerst vooral Boerrigter in stelling brengen, doet Eriksen op rechts hetzelfde met Sulejmani en neemt één van de verdedigers de positie over zodra een middenvelder een linie doorschuift. Het zijn de basisregels van het positiespel en totaalvoetbal. Nog altijd hèt handelsmerk van Ajax.