Eigen Kijk: Topsport 2012

Maar wat blijkt? De bondscoach die het Nederlands elftal tijdens het EK-voetbal moet leiden, heeft zijn contract al tot 2016 verlengd. En de chef de mission die de olympiërs straks succesvol door Londen moet loodsen, gaat ervan uit dat zijn verbintenis binnenkort ook tot 2016 wordt gecontinueerd.

Toch zijn ze niet met elkaar te vergelijken. Bert van Marwijk heeft Oranje niet alleen tegen de wereldtop aan laten schurken, zijn keurkorps handhaaft zich inmiddels twee jaar met verve bij de mondiale elite. Zijn contractverlenging geschiedt dus op basis van de door hem afgegeven geloofsbrieven.

Maurits Hendriks is zover nog niet. Wie de kanshebbers voor de komende Spelen onder de loep neemt, constateert dat er nauwelijks nieuwe talenten zijn opgestaan. Marianne Vos, de zwemtoppers en de hockeyers waren al goed voor goud in Peking, de altijd kansrijke judoka’s en ruiters voeren al jarenlang een consistent beleid en alleen de zeilers gelden als de new kids on the block.

Geen wonder dat er in de vaderlandse topsport met belangstelling wordt uitgekeken hoe de in 2008 benoemde chef de mission én technisch directeur van NOC*NSF zich in Londen gaat manifesteren. De plek waar voor het eerst de daadwerkelijke invloed van Hendriks op de nationale topsport kan worden getoetst.

Een contractverlenging vóór zijn eerste afrekenmoment kan daarom niet aan de orde zijn. Het signaal dat dit voor Londen toch gaat gebeuren, heeft bij veel coaches voor scepsis gezorgd. De door Hendriks uitgesproken intentie staat namelijk haaks op de ook door hem omarmde top 10-ambitie. Daarin is een keiharde prestatiecultuur onontbeerlijk. Intussen heeft Nederland richting de Spelen van 2028, over de kandidatuur wordt in 2016 beslist, nog een lange weg te gaan. Wat vooralsnog overheerst is het beeld van veel verpakking en weinig inhoud.

Zo ontbeert de ‘Ambitie’ nog altijd persoonlijkheden die de boodschap vanuit hun autoriteit duidelijk kunnen uitdragen. Bij de Olympic Council, waar de BV Nederland is samengebracht, had dat allang de minister van Sport moeten zijn. Zoals bij het Olympisch Vuur, verantwoordelijk voor het sportieve traject richting 2028, een sporticoon als boegbeeld moet fungeren.

Alleen NOC*NSF, aanjager van de eerstkomende Spelen, heeft met voorzitter André Bolhuis iemand die wordt gehoord.Van synergie tussen de drie sleutelposities is daarom nauwelijks sprake. Geen wonder dat het publiek er nog zo weinig mee heeft. Daarom zijn excuses dat er te vroeg begonnen is, ook quatsch.

Zolang er geen boegbeelden zijn die voor ‘2028’ staan en zolang die niet gezamenlijk een duidelijke boodschap uitgedragen, wordt de Nederlandse samenleving niet bereikt. De hele olympische ambitie komt nu over als een leuk clubje dat vooral lekker bezig is. De contractverlenging van een technisch directeur nog voordat hij één prestatie heeft geleverd, sluit daar eigenlijk naadloos bij aan.

 Mail

 Print

 Telesport Nieuwsbrief