Sport zonder regie (3)

Tweet

Mail

Print

 Telesport Nieuwsbrief

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

De interactie tussen de ministeries in Den Haag, de wijze waarop de 140 miljoen overheidsgeld door diverse stichtingen en sportinstanties wordt uitgegeven en het beleid bij de meeste bonden; Nederland heeft wat dat betreft nog een lange weg te gaan.

Essentieel wordt de komende jaren dat de bovenste exponenten van de piramide met sterke leiders worden bemand. Nu vormt het ministerie van VWS de piek en direct daaronder zit de olympische koepel NOC*NSF. Een mogelijkheid richting 2028 zou een sterke operationele driehoek kunnen zijn. Eén 'baas' in politiek Den Haag, één namens het olympisch project 2028 en één vanuit NOC*NSF. Bij dit trio komen alle lijnen bij elkaar, met een verscherpte controle en efficiënter beleid tot gevolg.

Wat dat betreft, is met de benoemingen van de zwaargewichten Ivo Opstelten (voorzitter Olympisch Plan 2028) en André Bolhuis (voorzitter NOC*NSF) een hoopvolle toon gezet. Twee sterke persoonlijkheden, die bij de benoemingen voor de drie bovengenoemde sleutelposities weten wat er van de kandidaten wordt verwacht.

Daarom wordt het ook interessant om te zien wie binnenkort tot de nieuwe directeur van NOC*NSF wordt benoemd. Eén van schakels van de toekomstige sterke driehoek richting 2028. De keuze is beperkt. Simpelweg, omdat Nederland niet uitblinkt door sterk leiderschap bij de sportbonden. De twee uitzonderingen zijn de voetbal- en hockeyfederatie, die onder leiding van twee lang zittende directeuren prima met hun tijd zijn meegegaan en uitgegroeid zijn tot gezonde en moderne organisaties.

Geen wonder dan ook dat KNHB-directeur Johan Wakkie serieus kandidaat is voor de toppositie in Papendal. Probleem is alleen dat NOC*NSF met Andre Bolhuis en Maurits Hendriks (technisch directeur) al twee hockeymensen op twee van de drie sleutelposities heeft zitten. Met de benoeming van Wakkie wordt alles dus met hockeyers dichtgetimmerd.

Kortom, het aanstellen van een directeur met straks een zware stem richting 2028 dreigt geen discussie over kwaliteit te worden, maar politiek gesteggel. Waarin bonden, die er de afgelopen jaren niets van gebakken hebben, de boventoon gaan voeren.

Als het tijdens de benoemingsprocedure die kant op gaat, dan krijgt de olympische ambitie een enorme opdonder. Omdat weer genoegen wordt genomen met compromissen op momenten dat er duidelijke keuzes gemaakt moeten worden.

In dat geval blijft het hele olympische plan veredeld pupillenvoetbal. Met z'n allen achter de bal aan hollen. Overenthousiast, maar geen organisatie.