Ik ben het na twee jaar vechten beu

Ook daarna hebben we niet stilgezeten en naast de overwinningen in de Vuelta a España en de Tour de France talrijke andere grote successen geboekt. Ik denk dat het imago van de ploeg super is, met uitzondering van de periode dat wij vanaf april tot aan de Tour niet betaald werden. Dit was geheel buiten schuld van de ploeg om. Een situatie die ik zelf beschamend vond. Door behoorlijk wat druk te zetten, hebben we het tij kunnen keren. Maar het heeft bij mij littekens achtergelaten.

Ik ga op 31 december met gemengde gevoelens afscheid nemen van Astana. Sportief hebben we iets unieks neergezet en we hebben de ploeg ook een goed imago meegegeven. Toch overheerst over deze periode de frustratie. Vooral omdat er bijna constant een financieel probleem is geweest. Al in 2008 was dat er, maar toen heb ik het uit de publiciteit kunnen houden. Ik heb continu moeten vechten tegen sommige mensen die afspraken niet nakwamen. Het feit dat de Astana-ploeg in vier jaar tijd liefst vier managers heeft gehad, geeft aan dat er iets niet klopt.

Ik vind dat zonde. Juist omdat het project heel mooi is. Ik wil de schuld ook niet in de schoenen schuiven van de Kazachen in het algemeen. De meesten menen het heel goed. Vooral het ministerie van Sport zet zich op een enorm positieve manier in. Rond de wielerploeg zijn echter twee à drie Kazachen die voortdurend problemen maken en alles dwarsbomen. Door de macht van deze personen moest ik vechten tegen de bierkaai. Zo erg zelfs dat ik er de afgelopen maand fysiek aan onderdoor ben gegaan. En dat is het mij niet waard.

De persconferentie van Alexandre Vinokourov voor de Tour was voor mij de bekende druppel. Hij eiste min of meer dat ik moest opstappen wanneer ik hem niet tot de ploeg zou toelaten. Bij mijn aantreden had ik juist duidelijk gesteld dat ik hem niet in de ploeg hoefde op te nemen. Het is allemaal anders verlopen. Vinokourov is inmiddels bij de ploeg en dat is dus dé reden waarom ik vertrek.

Ik maak dit seizoen af en mijn laatste dag in dienst van de ploeg zal 31 december 2009 zijn. Dat weet iedereen. Ik blijf tot het einde van het jaar in dienst, omdat ik aan het hoofd sta van een groep mensen wiens baan ik wil waarborgen. Ook zij moeten hun salaris tot het einde van het jaar krijgen. Ik heb aan iedereen officieel medegedeeld dat ik op 1 januari 2010 niet meer voor Astana werk, dus ik zie niet in waarom ik nog een ontslagbrief moet schrijven.

Of de Astana-wielerploeg nog een toekomst heeft? Ik weet het niet. Laat ik vooropstellen dat al mijn lof naar Rini Wagtmans gaat. Hij heeft met goede bedoelingen heel wat plooien gladgestreken. Alleen wanneer híj het management in handen krijgt, is er een kans van overleven. Hij weet wat er speelt en weet hoe de sport in elkaar steekt. Maar het zal niet gemakkelijk zijn. Op mijn steun in de komende maanden kan Rini rekenen.

Een van de condities die de UCI heeft gesteld, is dat er een geloofwaardig management moet komen. Dat is de eerste stap die gezet moet worden. Als Vinokourov denkt dat hij de ploeg kan overnemen, dan moeten ze het zo maar doen. Ik ben blij dat ik er op 1 januari 2010 niets meer mee te maken heb. Eerlijk, ik ben het gevecht met sommige Kazachen beu.

Tweet

 Mail

 Print

 Telesport Nieuwsbrief