Dit is Ajax niet meer

Tweet

Mail

Print

 Telesport Nieuwsbrief

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

Tweeënhalf jaar geleden verscheen het rapport Coronel, met daarin allerlei conclusies en suggesties voor de toekomst. Als je ziet wat daar van terechtgekomen is, dan is het één groot drama. Qua financiën, qua opleiding, qua scouting, qua aankoopbeleid en qua voetbal. Wat Ajax tegen zowel Willem II als Real liet zien, had helemaal niets meer met de normen en waarden te maken waar de club altijd voor gestaan heeft.

Vooraf werd Real-Ajax overal nog aangekondigd als een unieke wedstrijd tussen twee historische clubs. Twee ploegen die het internationale voetbal met hun spel hebben verrijkt. In plaats daarvan ontkwam Ajax aan de grootste verschutting uit de clubgeschiedenis. Iedereen was na afloop blij dat het ‘maar’ 2-0 was geworden, terwijl het zomaar 8- of 9-0 had kunnen zijn. Dan dat gezwam over jongens en mannen, terwijl er qua leeftijd tussen de beide teams totaal geen verschil was. Het voetbal en de instelling van Ajax leken gewoon nergens op. Ik geef eerlijk toe, dat er nu veel kwaadheid in me zit. Omdat dit Ajax niet meer is. Deze ploeg is niet in staat om meer dan drie keer de bal naar elkaar toe te spelen en leverde in Madrid één schot op doel af. Met zo’n zes spelers uit de eigen opleiding, die bijna allemaal onder zouden sneeuwen.

Dat de club nu bovenaan de eredivisie staat zegt me daarom weinig, want met mijn ogen is niets mis. Intussen blijft directeur Rik van den Boog roepen dat de opleiding prima is, worden drie dezelfde type spitsen gekocht en zijn er geen buitenspelers. Zoals tweeënhalf jaar na zijn rapport ook voorzitter Uri Coronel een beleid heeft gevoerd dat op geen enkel gebied tot een verbetering heeft geleid.

Net als tweeënhalf jaar geleden kom ik tot dezelfde conclusie: er moet een grote bezem door Ajax. Toen wilde ik zelf nog de jeugdopleiding rigoureus aanpakken, alleen wilden de mensen op wie ik rekende dat uiteindelijk niet uitvoeren. Met alle gevolgen van dien.

Daar komt bij dat de club veranderd is in één grote vijfde colonne. Het begint al bij de ledenraad, waar normaal gesproken specialisten voor ieder facet binnen de club zouden moeten zitten. Nu bestaat het voornamelijk uit vriendjes en kennissen, die elkaar dekken. Uit deze ledenraad is weer het bestuur samengesteld, dat ook een meerderheid heeft in de Raad van Commissarissen, die uiteindelijk de directeuren benoemt.

Vanuit de ledenraad tot de directie is het dus één rode draad van mensen die elkaar dekken, terwijl de club steeds verder wegzakt. Allemaal zijn ze aan de haal gegaan met het paradepaardje.

In het belang van de club zou daarom iedereen moeten vertrekken. En dan helemaal opnieuw beginnen, net zoals in 1965. Toen nam Ajax de twee beste beslissingen ooit, door Rinus Michels als hoofdtrainer aan te stellen en Jany van der Veen nog nadrukkelijker bij de opleiding en scouting te betrekken. Twee mensen die niet alleen met Ajax waren opgegroeid, maar ook wisten waar de club voor stond en wat er nodig was om Ajax weer Ajax te laten zijn.

Van hun levenswerk is weinig meer over. Voor een Ajacied als ik, doet dat heel veel pijn.