Badmintonbond staat 36 jaar stil

Zo is het heel belangrijk dat alle betrokken partijen op één lijn komen te zitten. Dus ook de bonden en de sporters. Ik grijp daarom even terug naar het WK van 1974, de eerste keer dat het Nederlands elftal internationaal vol in de belangstelling stond. Voor het eerst kreeg de KNVB toen te maken met sponsors die bereid waren om extra veel geld te betalen. Er moest bij de officials een knop om, dat een deel van deze inkomsten ook bij de spelers terecht moest komen.

Sterker nog, de bond moest even wakker worden geschud om goed te beseffen dat er eigenlijk geen sponsorcontract getekend kon worden, zonder dat de internationals daarin werden gekend. Want de shirts mochten dan wel van de KNVB zijn, de hoofden die eruit staken waren toch echt van ons. Het was vooral in het begin een keihard gevecht, maar uiteindelijk werd toch de toon voor de toekomst gezet. Niet alleen voor het voetbal, ook voor andere topsporters.

Daarom was ik van de week stomverbaasd, toen ik las dat er toch een bond bestaat, waar de tijd 36 jaar stil heeft gestaan. Tegen het belang van de eigen topspelers in, heeft de badmintonbond een contract afgesloten met een concurrerend merk. We hebben het over het racket, zo’n beetje het belangrijkste materiaal voor een badmintonner.

De toppers, die jarenlang mede dankzij hun persoonlijke sponsors internationaal hun hoofd boven water konden houden, moeten nu hun partners afdanken omdat de bond dat eist. Zo niet, dan lopen ze het risico niet langer voor internationale wedstrijden ingeschreven te worden of dat ze hun eigen buitenlandse trips moeten betalen.

Als ik zoiets hoor of lees, dan vraag ik me dus af, wie zo’n bond op de vingers gaat tikken. Want als we echt voor de Spelen willen gaan, dan is het een vereiste dat alle bonden aan gedragsregels voldoen die aansluiten bij de Olympische ambities. Wie daar vanaf wijkt, moet daar op aangesproken kunnen worden.

Met andere woorden, wie roept de badmintonbond nu ter verantwoording? Gebeurt dit niet, dan zit er richting 2028 namelijk een flinke kink in de kabel. Want bonden die zich niet houden aan een gedragscode richting hun sporters ondermijnen alleen maar de kracht van de kandidatuur.

Intussen is het badmintonconflict zo geëscaleerd, dat de drie beste Nederlandse spelers hun eigen bond voor de rechter hebben gesleept. Ik hoop oprecht dat ze in het gelijk worden gesteld, anders wordt binnen de Nederlandse sport de klok weer jaren terug gezet.

Tweet

 Mail

 Print

 Telesport Nieuwsbrief