De toekomst van de koers

Tweet

Mail

Print

 Telesport Nieuwsbrief

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

Nieuwkomer Bob Stapleton van T-Mobile constateerde dat de slechte onderlinge verstandhoudingen tussen UCI, Tour-organisatie ASO, de ploegen en de renners al jarenlang de ontwikkeling van de sport afremmen. Nog steeds leeft bij het gros van de ploegen de gedachte dat presteren zonder doping onmogelijk is. Al tientallen jaren kijken alle ploegleiders argwanend naar elkaar. Wanneer een ploeg enkele opmerkelijke prestaties neerzet, gonst het vanuit het peloton van de geruchten dat er een nieuw product is. Daardoor is doping onlosmakelijk verbonden geraakt aan de wielersport.

Het veranderen van een cultuur begint met het veranderen van een mentaliteit. De eerste stap is dat Engels de voertaal moet worden. Nog steeds voert de Franse taal de boventoon, terwijl door de mondialisering een gedeelte van de bestuurders en ploegmanagers de conversatie slechts mondjesmaat kan volgen.

Geen andere sport heeft de afgelopen jaren zo veel aan dopingbestrijding gedaan. Maar Team Telekom, Festina en 'Operación Puerto' hebben aangetoond dat de controles zo goed als failliet zijn. De pakkans via urinemonsters is nihil. Alleen met doelgerichte out-of-competitioncontroles op bloedprofiel en bloedvolume kan men via de medische paspoorten van alle renners onnatuurlijkheden in beeld krijgen. Zo straft de wielersport nu dus al op het vermoeden van schuld, terwijl er geen bewijs van schuld is. In het beheer van deze 'paspoorten' moet meer uniformiteit komen. Tourbaas Patrice Clerc benadrukte dat een instantie buiten de sport deze controles moet coördineren en verzamelen. Dit was een taak voor het antidopingagentschap WADA, maar deze instantie heeft nooit iets voor het wielrennen betekend.

Vraag is of de wielersport moet vasthouden aan een zero tolerantie die niet meer van deze tijd is. Medische begeleiding is de normaalste zaak in het hedendaagse leven. Iedereen krijgt bij zijn huisarts een pilletje wanneer hij zich niet goed voelt. Als het om topsporters gaat, staan er echter overal moraalridders op. Patrick Lefevere betreurde het dat het gebruik van epo onder streng toezicht van artsen nooit bespreekbaar is geworden. Andere personen in de wielersport gaven hem hierin gelijk, al vonden ze dat Lefevere dit nooit hardop had mogen zeggen.

Maar juist door zaken bespreekbaar te maken, houd je malafide personen als Eufemiano Fuentes buiten de sport. Het verder verscherpen van de dopingcontroles zal de wedloop tussen renners en controleurs niet stoppen. Dat heeft vijftig jaar dopingbestrijding bewezen. Taak is om een mentaliteitsverandering op touw te zetten, waarbij het waken voor de gezondheid van de renners vooropstaat. Dankzij de medische paspoorten kan het wielrennen een enorme voorsprong op alle andere sporten opbouwen. Alleen moet iedereen openstaan voor elkaar en moet de sport ook toegankelijker worden voor nieuwkomers.